ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 148
ਕਬ ਚੰਦਨਿ ਕਬ ਅਕਿ ਡਾਲਿ ਕਬ ਉਚੀ ਪਰੀਤਿ ॥
kab chandan kab ak ddaal kab uchee pareet |ક્યારેક તે ચંદનના ઝાડ પર રહે છે, તો ક્યારેક તે ઝેરી ગળી-વાર્ટની ડાળી પર હોય છે. કેટલીકવાર, તે આકાશમાં ઉડે છે.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਈਐ ਸਾਹਿਬ ਲਗੀ ਰੀਤਿ ॥੨॥
naanak hukam chalaaeeai saahib lagee reet |2|ઓ નાનક, અમારા ભગવાન અને માસ્ટર તેમની આજ્ઞાના હુકમ અનુસાર, અમને દોરે છે; આ તેમનો માર્ગ છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਕੇਤੇ ਕਹਹਿ ਵਖਾਣ ਕਹਿ ਕਹਿ ਜਾਵਣਾ ॥
kete kaheh vakhaan keh keh jaavanaa |કેટલાક બોલે છે અને સમજાવે છે, અને બોલતી વખતે અને પ્રવચન આપતી વખતે તેઓ ગુજરી જાય છે.
ਵੇਦ ਕਹਹਿ ਵਖਿਆਣ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਣਾ ॥
ved kaheh vakhiaan ant na paavanaa |વેદ ભગવાન વિશે બોલે છે અને સમજાવે છે, પરંતુ તેઓ તેમની મર્યાદા જાણતા નથી.
ਪੜਿਐ ਨਾਹੀ ਭੇਦੁ ਬੁਝਿਐ ਪਾਵਣਾ ॥
parriaai naahee bhed bujhiaai paavanaa |ભણવાથી નહિ, સમજણથી પ્રભુનું રહસ્ય પ્રગટ થાય છે.
ਖਟੁ ਦਰਸਨ ਕੈ ਭੇਖਿ ਕਿਸੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਾ ॥
khatt darasan kai bhekh kisai sach samaavanaa |શાસ્ત્રોમાં છ માર્ગો છે, પણ તેમાંથી સાચા પ્રભુમાં વિલીન થનારા કેટલા દુર્લભ છે.
ਸਚਾ ਪੁਰਖੁ ਅਲਖੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ॥
sachaa purakh alakh sabad suhaavanaa |સાચા પ્રભુ અજ્ઞાત છે; તેમના શબ્દના શબ્દ દ્વારા, અમે શણગારેલા છીએ.
ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਬਿਸੰਖ ਦਰਗਹ ਪਾਵਣਾ ॥
mane naau bisankh daragah paavanaa |જે અનંત ભગવાનના નામમાં વિશ્વાસ રાખે છે તે પ્રભુના દરબારમાં પહોંચે છે.
ਖਾਲਕ ਕਉ ਆਦੇਸੁ ਢਾਢੀ ਗਾਵਣਾ ॥
khaalak kau aades dtaadtee gaavanaa |હું સર્જનહાર પ્રભુને નમ્રતાપૂર્વક પ્રણામ કરું છું; હું તેમના ગુણગાન ગાતો એક મિનિસ્ટ્રેલ છું.
ਨਾਨਕ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਾ ॥੨੧॥
naanak jug jug ek man vasaavanaa |21|નાનક ભગવાનને પોતાના મનમાં સમાવે છે. તે એક છે, યુગો દરમ્યાન. ||21||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |સાલોક, દ્વિતીય મહેલ:
ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੋਇ ਅਠੂਹਿਆ ਨਾਗੀ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
mantree hoe atthoohiaa naagee lagai jaae |જેઓ વીંછીને વશીકરણ કરે છે અને સાપને સંભાળે છે
ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣੈ ਦੇ ਕੂਚਾ ਆਪੇ ਲਾਇ ॥
aapan hathee aapanai de koochaa aape laae |ફક્ત તેમના પોતાના હાથથી પોતાને બ્રાન્ડ કરો.
ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ਧੁਰਿ ਖਸਮ ਕਾ ਅਤੀ ਹੂ ਧਕਾ ਖਾਇ ॥
hukam peaa dhur khasam kaa atee hoo dhakaa khaae |અમારા ભગવાન અને માસ્ટરના પૂર્વનિર્ધારિત હુકમ દ્વારા, તેઓને ખરાબ રીતે મારવામાં આવે છે, અને નીચે પટકાય છે.
ਗੁਰਮੁਖ ਸਿਉ ਮਨਮੁਖੁ ਅੜੈ ਡੁਬੈ ਹਕਿ ਨਿਆਇ ॥
guramukh siau manamukh arrai ddubai hak niaae |જો સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો ગુરુમુખ સાથે લડે છે, તો તેઓ ભગવાન, સાચા ન્યાયાધીશ દ્વારા નિંદા કરે છે.
ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਆਪੇ ਖਸਮੁ ਵੇਖੈ ਕਰਿ ਵਿਉਪਾਇ ॥
duhaa siriaa aape khasam vekhai kar viaupaae |તે પોતે જ બંને જગતના સ્વામી અને માલિક છે. તે બધાને જુએ છે અને ચોક્કસ નિશ્ચય કરે છે.
ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭ ਕਿਛੁ ਤਿਸਹਿ ਰਜਾਇ ॥੧॥
naanak evai jaaneeai sabh kichh tiseh rajaae |1|હે નાનક, આ સારી રીતે જાણો: બધું તેમની ઇચ્છા અનુસાર છે. ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਨਾਨਕ ਪਰਖੇ ਆਪ ਕਉ ਤਾ ਪਾਰਖੁ ਜਾਣੁ ॥
naanak parakhe aap kau taa paarakh jaan |ઓ નાનક, જો કોઈ વ્યક્તિ પોતાનો ન્યાય કરે, તો જ તે વાસ્તવિક ન્યાયાધીશ તરીકે ઓળખાય છે.
ਰੋਗੁ ਦਾਰੂ ਦੋਵੈ ਬੁਝੈ ਤਾ ਵੈਦੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥
rog daaroo dovai bujhai taa vaid sujaan |જો કોઈ વ્યક્તિ રોગ અને દવા બંને સમજે છે, તો જ તે જ્ઞાની વૈદ્ય છે.
ਵਾਟ ਨ ਕਰਈ ਮਾਮਲਾ ਜਾਣੈ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥
vaatt na karee maamalaa jaanai mihamaan |રસ્તામાં નિષ્ક્રિય વ્યવસાયમાં તમારી જાતને સામેલ કરશો નહીં; યાદ રાખો કે તમે અહીં ફક્ત મહેમાન છો.
ਮੂਲੁ ਜਾਣਿ ਗਲਾ ਕਰੇ ਹਾਣਿ ਲਾਏ ਹਾਣੁ ॥
mool jaan galaa kare haan laae haan |જેઓ આદિમ ભગવાનને જાણે છે તેમની સાથે વાત કરો અને તમારા દુષ્ટ માર્ગોનો ત્યાગ કરો.
ਲਬਿ ਨ ਚਲਈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸੋ ਵਿਸਟੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥
lab na chalee sach rahai so visatt paravaan |જે સદાચારી વ્યક્તિ લોભના માર્ગે ચાલતો નથી, અને જે સત્યમાં રહે છે, તે સ્વીકૃત અને પ્રખ્યાત છે.
ਸਰੁ ਸੰਧੇ ਆਗਾਸ ਕਉ ਕਿਉ ਪਹੁਚੈ ਬਾਣੁ ॥
sar sandhe aagaas kau kiau pahuchai baan |આકાશમાં તીર મારવામાં આવે તો તે ત્યાં કેવી રીતે પહોંચે?
ਅਗੈ ਓਹੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਵਾਹੇਦੜੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥
agai ohu agam hai vaahedarr jaan |2|ઉપરનું આકાશ અગમ્ય છે-આ સારી રીતે જાણો, હે તીરંદાજ! ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਪਿਆਰੁ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸੀਗਾਰੀਆ ॥
naaree purakh piaar prem seegaareea |આત્મા-કન્યા તેના પતિ ભગવાનને પ્રેમ કરે છે; તેણી તેના પ્રેમથી શણગારેલી છે.
ਕਰਨਿ ਭਗਤਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨ ਰਹਨੀ ਵਾਰੀਆ ॥
karan bhagat din raat na rahanee vaareea |તે દિવસ-રાત તેની પૂજા કરે છે; તેણીને આમ કરવાથી રોકી શકાતી નથી.
ਮਹਲਾ ਮੰਝਿ ਨਿਵਾਸੁ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀਆ ॥
mahalaa manjh nivaas sabad savaareea |ભગવાનની હાજરીની હવેલીમાં, તેણીએ પોતાનું ઘર બનાવ્યું છે; તેણી તેમના શબ્દના શબ્દથી શણગારવામાં આવી છે.
ਸਚੁ ਕਹਨਿ ਅਰਦਾਸਿ ਸੇ ਵੇਚਾਰੀਆ ॥
sach kahan aradaas se vechaareea |તે નમ્ર છે, અને તેણી સાચી અને નિષ્ઠાવાન પ્રાર્થના કરે છે.
ਸੋਹਨਿ ਖਸਮੈ ਪਾਸਿ ਹੁਕਮਿ ਸਿਧਾਰੀਆ ॥
sohan khasamai paas hukam sidhaareea |તેણી તેના ભગવાન અને માસ્ટરના સંગમાં સુંદર છે; તેણી તેની ઇચ્છાના માર્ગમાં ચાલે છે.
ਸਖੀ ਕਹਨਿ ਅਰਦਾਸਿ ਮਨਹੁ ਪਿਆਰੀਆ ॥
sakhee kahan aradaas manahu piaareea |તેણીના પ્રિય મિત્રો સાથે, તેણી તેના પ્રિયને હૃદયપૂર્વક પ્રાર્થના કરે છે.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ਫਿਟੁ ਸੁ ਜੀਵਿਆ ॥
bin naavai dhrig vaas fitt su jeeviaa |તે ઘર શાપિત છે, અને શરમજનક છે તે જીવન, જે ભગવાનના નામ વિના છે.
ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀਆਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਿਆ ॥੨੨॥
sabad savaareeaas amrit peeviaa |22|પરંતુ જે તેમના શબ્દના શબ્દથી શોભિત છે, તે તેમના અમૃતનું અમૃત પીવે છે. ||22||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |સાલોક, પ્રથમ મહેલ:
ਮਾਰੂ ਮੀਹਿ ਨ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਅਗੀ ਲਹੈ ਨ ਭੁਖ ॥
maaroo meehi na tripatiaa agee lahai na bhukh |રણ વરસાદથી તૃપ્ત થતું નથી, અને અગ્નિ ઈચ્છાથી શમતું નથી.
ਰਾਜਾ ਰਾਜਿ ਨ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਸਾਇਰ ਭਰੇ ਕਿਸੁਕ ॥
raajaa raaj na tripatiaa saaeir bhare kisuk |રાજા તેના રાજ્યથી સંતુષ્ટ નથી, અને મહાસાગરો ભરાઈ ગયા છે, પરંતુ તેમ છતાં તેઓ વધુ માટે તરસ્યા છે.
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਕੇਤੀ ਪੁਛਾ ਪੁਛ ॥੧॥
naanak sache naam kee ketee puchhaa puchh |1|હે નાનક, મારે કેટલી વાર સાચા નામની શોધ કરવી જોઈએ અને પૂછવું જોઈએ? ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਨਿਹਫਲੰ ਤਸਿ ਜਨਮਸਿ ਜਾਵਤੁ ਬ੍ਰਹਮ ਨ ਬਿੰਦਤੇ ॥
nihafalan tas janamas jaavat braham na bindate |જ્યાં સુધી વ્યક્તિ ભગવાન ભગવાનને જાણતો નથી ત્યાં સુધી જીવન નકામું છે.
ਸਾਗਰੰ ਸੰਸਾਰਸਿ ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਤਰਹਿ ਕੇ ॥
saagaran sansaaras guraparasaadee tareh ke |ગુરૂની કૃપાથી માત્ર થોડા જ સંસાર-સાગર પાર કરે છે.
ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੀਚਾਰਿ ॥
karan kaaran samarath hai kahu naanak beechaar |ઊંડી વિચાર-વિમર્શ કર્યા પછી નાનક કહે છે કે ભગવાન કારણોના સર્વશક્તિમાન કારણ છે.
ਕਾਰਣੁ ਕਰਤੇ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਲ ਰਖੀ ਧਾਰਿ ॥੨॥
kaaran karate vas hai jin kal rakhee dhaar |2|સર્જન સર્જકને આધીન છે, જે તેની સર્વશક્તિમાન શક્તિ દ્વારા તેને ટકાવી રાખે છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਬਾਰਿ ਢਾਢੀ ਵਸਿਆ ॥
khasamai kai darabaar dtaadtee vasiaa |ભગવાન અને ગુરુના દરબારમાં, તેમના મંત્રો વાસ કરે છે.
ਸਚਾ ਖਸਮੁ ਕਲਾਣਿ ਕਮਲੁ ਵਿਗਸਿਆ ॥
sachaa khasam kalaan kamal vigasiaa |તેમના સાચા પ્રભુ અને ગુરુના ગુણગાન ગાતા તેમના હૃદયના કમળ ખીલ્યા છે.
ਖਸਮਹੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇ ਮਨਹੁ ਰਹਸਿਆ ॥
khasamahu pooraa paae manahu rahasiaa |તેમના સંપૂર્ણ ભગવાન અને ગુરુને પ્રાપ્ત કરીને, તેમના મન આનંદથી પરિવર્તિત થાય છે.
ਦੁਸਮਨ ਕਢੇ ਮਾਰਿ ਸਜਣ ਸਰਸਿਆ ॥
dusaman kadte maar sajan sarasiaa |તેઓના શત્રુઓને હાંકી કાઢવામાં આવ્યા છે અને તેમને વશ કરવામાં આવ્યા છે, અને તેમના મિત્રો ખૂબ જ ખુશ છે.
ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚਾ ਮਾਰਗੁ ਦਸਿਆ ॥
sachaa satigur sevan sachaa maarag dasiaa |જેઓ સત્યવાદી સાચા ગુરુની સેવા કરે છે તેઓને સાચો માર્ગ બતાવવામાં આવે છે.