ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 115
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥
satigur sevee sabad suhaaeaa |હું સાચા ગુરુની સેવા કરું છું; તેમના શબ્દનો શબ્દ સુંદર છે.
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
jin har kaa naam man vasaaeaa |તેના દ્વારા મનમાં પ્રભુનું નામ વાસ કરે છે.
ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥
har niramal haumai mail gavaae dar sachai sobhaa paavaniaa |2|શુદ્ધ ભગવાન અહંકારની મલિનતા દૂર કરે છે, અને અમે સાચા દરબારમાં માન પામીએ છીએ. ||2||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
bin gur naam na paaeaa jaae |ગુરુ વિના નામ પ્રાપ્ત થઈ શકતું નથી.
ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥
sidh saadhik rahe bilalaae |સિદ્ધો અને સાધકોને તેનો અભાવ છે; તેઓ રડે છે અને રડે છે.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥
bin gur seve sukh na hovee poorai bhaag gur paavaniaa |3|સાચા ગુરુની સેવા કર્યા વિના શાંતિ મળતી નથી; સંપૂર્ણ ભાગ્ય દ્વારા, ગુરુ મળે છે. ||3||
ਇਹੁ ਮਨੁ ਆਰਸੀ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖੈ ॥
eihu man aarasee koee guramukh vekhai |આ મન અરીસો છે; કેટલા દુર્લભ છે જેઓ, ગુરુમુખ તરીકે, પોતાને તેમાં જુએ છે.
ਮੋਰਚਾ ਨ ਲਾਗੈ ਜਾ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ॥
morachaa na laagai jaa haumai sokhai |જેઓ પોતાના અહંકારને બાળે છે તેમને કાટ ચોંટતો નથી.
ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲ ਸਬਦੁ ਵਜਾਏ ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੪॥
anahat baanee niramal sabad vajaae gurasabadee sach samaavaniaa |4|બાની અનસ્ટ્રક મેલોડી શબ્દના શુદ્ધ શબ્દ દ્વારા ગૂંજે છે; ગુરુના શબ્દ દ્વારા, આપણે સાચામાં સમાઈ જઈએ છીએ. ||4||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਹੁ ਨ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥
bin satigur kihu na dekhiaa jaae |સાચા ગુરુ વિના પ્રભુના દર્શન થઈ શકતા નથી.
ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਆਪੁ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥
gur kirapaa kar aap ditaa dikhaae |તેમની કૃપા આપીને, તેમણે પોતે જ મને તેમના દર્શન કરવાની છૂટ આપી છે.
ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੫॥
aape aap aap mil rahiaa sahaje sahaj samaavaniaa |5|બધા પોતે જ, તે પોતે જ વ્યાપી રહ્યો છે અને વ્યાપી રહ્યો છે; તે સાહજિક રીતે આકાશી શાંતિમાં સમાઈ જાય છે. ||5||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
guramukh hovai su ikas siau liv laae |જે ગુરુમુખ બને છે તે એક માટે પ્રેમ સ્વીકારે છે.
ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥
doojaa bharam gur sabad jalaae |ગુરૂના શબ્દથી શંકા અને દ્વૈત બળી જાય છે.
ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥
kaaeaa andar vanaj kare vaapaaraa naam nidhaan sach paavaniaa |6|તેના શરીરની અંદર, તે વ્યવહાર અને વેપાર કરે છે, અને સાચા નામનો ખજાનો મેળવે છે. ||6||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਾਰੁ ॥
guramukh karanee har keerat saar |ગુરુમુખની જીવનશૈલી ઉત્કૃષ્ટ છે; તે પ્રભુના ગુણગાન ગાય છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
guramukh paae mokh duaar |ગુરુમુખને મોક્ષનું દ્વાર મળે છે.
ਅਨਦਿਨੁ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥
anadin rang rataa gun gaavai andar mahal bulaavaniaa |7|રાત-દિવસ, તે પ્રભુના પ્રેમથી રંગાયેલો છે. તે ભગવાનના ભવ્ય ગુણગાન ગાય છે, અને તેને તેની હાજરીની હવેલીમાં બોલાવવામાં આવે છે. ||7||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥
satigur daataa milai milaaeaa |સાચા ગુરુ, દાતા, મળ્યા છે જ્યારે ભગવાન આપણને તેમને મળવા દોરી જાય છે.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਨਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ॥
poorai bhaag man sabad vasaaeaa |સંપૂર્ણ નિયતિ દ્વારા, શબ્દ મનમાં સમાઈ જાય છે.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੮॥੯॥੧੦॥
naanak naam milai vaddiaaee har sache ke gun gaavaniaa |8|9|10|હે નાનક, ભગવાનના નામની મહાનતા, સાચા પ્રભુના મહિમા સ્તુતિના જપથી પ્રાપ્ત થાય છે. ||8||9||10||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |માજ, ત્રીજી મહેલ:
ਆਪੁ ਵੰਞਾਏ ਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥
aap vanyaae taa sabh kichh paae |જેઓ પોતાની જાતને ગુમાવે છે તેઓ બધું મેળવે છે.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚੀ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
gurasabadee sachee liv laae |ગુરુના શબ્દના શબ્દ દ્વારા, તેઓ સાચા પ્રત્યેના પ્રેમને સમાવે છે.
ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਸਚੁ ਸੰਘਰਹਿ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੁ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੧॥
sach vananjeh sach sanghareh sach vaapaar karaavaniaa |1|તેઓ સત્યમાં વેપાર કરે છે, તેઓ સત્યમાં ભેગા થાય છે, અને તેઓ ફક્ત સત્યમાં જ વ્યવહાર કરે છે. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree har gun anadin gaavaniaa |હું બલિદાન છું, મારો આત્મા બલિદાન છે, જેઓ રાત-દિવસ ભગવાનની સ્તુતિ કરે છે.
ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਬਦਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hau teraa toon tthaakur meraa sabad vaddiaaee devaniaa |1| rahaau |હું તમારો છું, તમે મારા ભગવાન અને માસ્ટર છો. તમે તમારા શબ્દના શબ્દ દ્વારા મહાનતા આપો છો. ||1||થોભો ||
ਵੇਲਾ ਵਖਤ ਸਭਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥
velaa vakhat sabh suhaaeaa |તે સમય, તે ક્ષણ તદ્દન સુંદર છે,
ਜਿਤੁ ਸਚਾ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
jit sachaa mere man bhaaeaa |જ્યારે સાચા મારા મનને પ્રસન્ન થાય છે.
ਸਚੇ ਸੇਵਿਐ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥
sache seviaai sach vaddiaaee gur kirapaa te sach paavaniaa |2|સાચાની સેવા કરવાથી સાચી મહાનતા મળે છે. ગુરુની કૃપાથી સાક્ષાત્ત્વ પ્રાપ્ત થાય છે. ||2||
ਭਾਉ ਭੋਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਏ ॥
bhaau bhojan satigur tutthai paae |જ્યારે સાચા ગુરુ પ્રસન્ન થાય છે ત્યારે આધ્યાત્મિક પ્રેમનો ખોરાક પ્રાપ્ત થાય છે.
ਅਨ ਰਸੁ ਚੂਕੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
an ras chookai har ras man vasaae |જ્યારે ભગવાનનો સાર મનમાં વાસ કરવા માટે આવે છે ત્યારે અન્ય સાર ભૂલી જાય છે.
ਸਚੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਬਾਣੀ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥
sach santokh sahaj sukh baanee poore gur te paavaniaa |3|સત્ય, સંતોષ અને સાહજિક શાંતિ અને સંયમ સંપૂર્ણ ગુરુના શબ્દ, બાનીમાંથી પ્રાપ્ત થાય છે. ||3||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਹਿ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਾ ॥
satigur na seveh moorakh andh gavaaraa |અંધ અને અજ્ઞાની મૂર્ખ સાચા ગુરુની સેવા કરતા નથી;
ਫਿਰਿ ਓਇ ਕਿਥਹੁ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥
fir oe kithahu paaein mokh duaaraa |તેઓ મુક્તિનો દરવાજો કેવી રીતે મેળવશે?
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਹਿ ਜਮ ਦਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵਣਿਆ ॥੪॥
mar mar jameh fir fir aaveh jam dar chottaa khaavaniaa |4|તેઓ મૃત્યુ પામે છે અને મૃત્યુ પામે છે, ફરીથી અને ફરીથી, ફક્ત પુનર્જન્મ માટે, ફરીથી અને ફરીથી. તેઓ મૃત્યુના દ્વારે અથડાયા છે. ||4||
ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਜਾਣਹਿ ਤਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥
sabadai saad jaaneh taa aap pachhaaneh |જેઓ શબ્દનો સાર જાણે છે, તેઓ પોતાની જાતને સમજે છે.
ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥
niramal baanee sabad vakhaaneh |જેઓ શબદનો જાપ કરે છે તેમની વાણી શુદ્ધ છે.
ਸਚੇ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੫॥
sache sev sadaa sukh paaein nau nidh naam man vasaavaniaa |5|સાચાની સેવા કરીને, તેઓને કાયમી શાંતિ મળે છે; તેઓ નામના નવ ખજાનાને તેમના મનમાં સમાવે છે. ||5||
ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਇਆ ਜੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
so thaan suhaaeaa jo har man bhaaeaa |સુંદર તે સ્થાન છે, જે પ્રભુના મનને પ્રસન્ન કરે છે.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥
satasangat beh har gun gaaeaa |ત્યાં, સત્સંગત, સાચી મંડળીમાં બેસીને, ભગવાનના મહિમા ગાવામાં આવે છે.
ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹਹਿ ਸਾਚਾ ਨਿਰਮਲ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੬॥
anadin har saalaaheh saachaa niramal naad vajaavaniaa |6|રાત-દિવસ, સાચાની સ્તુતિ થાય છે; નાદનો શુદ્ધ અવાજ-પ્રવાહ ત્યાં સંભળાય છે. ||6||