ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 1046
ਏਕੋ ਅਮਰੁ ਏਕਾ ਪਤਿਸਾਹੀ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੧॥
eko amar ekaa patisaahee jug jug sir kaar banaaee he |1|ત્યાં માત્ર એક જ આદેશ છે, અને માત્ર એક જ સર્વોચ્ચ રાજા છે. દરેક યુગમાં, તે દરેકને તેમના કાર્યો સાથે જોડે છે. ||1||
ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ॥
so jan niramal jin aap pachhaataa |તે નમ્ર વ્યક્તિ નિષ્કલંક છે, જે પોતાની જાતને જાણે છે.
ਆਪੇ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥
aape aae miliaa sukhadaataa |શાંતિ આપનાર પ્રભુ પોતે આવીને મળે છે.
ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੨॥
rasanaa sabad ratee gun gaavai dar saachai pat paaee he |2|તેની જીભ શબ્દથી રંગાયેલી છે, અને તે ભગવાનના મહિમાના ગુણગાન ગાય છે; તે સાચા ભગવાનના દરબારમાં સન્માનિત છે. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
guramukh naam milai vaddiaaee |ગુરુમુખ નામની ભવ્ય મહાનતાથી ધન્ય છે.
ਮਨਮੁਖਿ ਨਿੰਦਕਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥
manamukh nindak pat gavaaee |સ્વ-ઇચ્છા ધરાવનાર મનમુખ, નિંદા કરનાર પોતાનું માન ગુમાવે છે.
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੩॥
naam rate param hans bairaagee nij ghar taarree laaee he |3|નામ સાથે જોડાયેલા, પરમ આત્મા-હંસ અલગ રહે છે; સ્વના ઘરમાં, તેઓ ઊંડા ધ્યાન સમાધિમાં લીન રહે છે. ||3||
ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪੂਰਾ ॥
sabad marai soee jan pooraa |તે નમ્ર વ્યક્તિ જે શબ્દમાં મૃત્યુ પામે છે તે સંપૂર્ણ છે.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਸੂਰਾ ॥
satigur aakh sunaae sooraa |બહાદુર, પરાક્રમી સાચા ગુરુ આનું જપ કરે છે અને ઘોષણા કરે છે.
ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਪੀਵੈ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ਹੇ ॥੪॥
kaaeaa andar amrit sar saachaa man peevai bhaae subhaaee he |4|શરીરની અંદર ઊંડે એમ્બ્રોસિયલ નેક્ટરનો સાચો પૂલ છે; મન તેને પ્રેમાળ ભક્તિથી પીવે છે. ||4||
ਪੜਿ ਪੰਡਿਤੁ ਅਵਰਾ ਸਮਝਾਏ ॥
parr panddit avaraa samajhaae |પંડિત, ધાર્મિક વિદ્વાન, વાંચે છે અને અન્યને સૂચના આપે છે,
ਘਰ ਜਲਤੇ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਏ ॥
ghar jalate kee khabar na paae |પરંતુ તેને ખ્યાલ નથી આવતો કે તેના પોતાના ઘરમાં આગ લાગી છે.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਪੜਿ ਥਾਕੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਈ ਹੇ ॥੫॥
bin satigur seve naam na paaeeai parr thaake saant na aaee he |5|સાચા ગુરુની સેવા કર્યા વિના નામ પ્રાપ્ત થતું નથી. જ્યાં સુધી તમે થાકી ન જાઓ ત્યાં સુધી તમે વાંચી શકો છો, પરંતુ તમને શાંતિ અને શાંતિ મળશે નહીં. ||5||
ਇਕਿ ਭਸਮ ਲਗਾਇ ਫਿਰਹਿ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥
eik bhasam lagaae fireh bhekhadhaaree |કેટલાક તેમના શરીરને રાખથી ભેળવે છે અને ધાર્મિક વેશમાં ભટકતા હોય છે.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਹਉਮੈ ਕਿਨਿ ਮਾਰੀ ॥
bin sabadai haumai kin maaree |શબ્દના શબ્દ વિના, કોણે ક્યારેય અહંકારને વશ કર્યો છે?
ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਭਰਮਿ ਭੇਖਿ ਭਰਮਾਈ ਹੇ ॥੬॥
anadin jalat raheh din raatee bharam bhekh bharamaaee he |6|રાત દિવસ, તેઓ સળગતા રહે છે, દિવસ અને રાત; તેઓ તેમના શંકા અને ધાર્મિક પોશાક દ્વારા ભ્રમિત અને મૂંઝવણમાં છે. ||6||
ਇਕਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਦਾ ਉਦਾਸੀ ॥
eik grih kuttanb meh sadaa udaasee |કેટલાક, તેમના ઘર અને પરિવારની વચ્ચે, હંમેશા અસંબંધિત રહે છે.
ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ॥
sabad mue har naam nivaasee |તેઓ શબ્દમાં મૃત્યુ પામે છે, અને ભગવાનના નામમાં રહે છે.
ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥
anadin sadaa raheh rang raate bhai bhaae bhagat chit laaee he |7|રાત-દિવસ, તેઓ સદાને માટે તેમના પ્રેમને અનુરૂપ રહે છે; તેઓ તેમની ચેતનાને પ્રેમાળ ભક્તિ અને ભગવાનના ભય પર કેન્દ્રિત કરે છે. ||7||
ਮਨਮੁਖੁ ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੁਤਾ ॥
manamukh nindaa kar kar vigutaa |સ્વ-ઇચ્છા ધરાવતો મનમુખ નિંદા કરે છે, અને બરબાદ થાય છે.
ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਭਉਕੈ ਜਿਸੁ ਕੁਤਾ ॥
antar lobh bhaukai jis kutaa |તેની અંદર લોભનો કૂતરો ભસ્યો.
ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਛੋਡੈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ਹੇ ॥੮॥
jamakaal tis kade na chhoddai ant geaa pachhutaaee he |8|મૃત્યુનો દૂત તેને ક્યારેય છોડતો નથી, અને અંતે, તે પસ્તાવો કરીને અને પસ્તાવો કરીને છોડી દે છે. ||8||
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥
sachai sabad sachee pat hoee |શબ્દના સાચા શબ્દ દ્વારા, સાચું સન્માન પ્રાપ્ત થાય છે.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥
bin naavai mukat na paavai koee |નામ વિના કોઈને મુક્તિ મળતી નથી.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋ ਨਾਉ ਨ ਪਾਏ ਪ੍ਰਭਿ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੯॥
bin satigur ko naau na paae prabh aaisee banat banaaee he |9|સાચા ગુરુ વિના કોઈને નામ મળતું નથી. ભગવાને જે બનાવ્યું છે તે આવું છે. ||9||
ਇਕਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਬਹੁਤੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥
eik sidh saadhik bahut veechaaree |કેટલાક સિદ્ધ અને સાધકો અને મહાન ચિંતક છે.
ਇਕਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥
eik ahinis naam rate nirankaaree |કેટલાક દિવસ-રાત નિરાકાર ભગવાનના નામથી રંગાયેલા રહે છે.
ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋ ਬੂਝੈ ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥
jis no aap milaae so boojhai bhagat bhaae bhau jaaee he |10|તે જ સમજે છે, જેને પ્રભુ પોતાની સાથે જોડે છે; પ્રેમભરી ભક્તિ દ્વારા ભય દૂર થાય છે. ||10||
ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰਹਿ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ॥
eisanaan daan kareh nahee boojheh |કેટલાક શુદ્ધ સ્નાન કરે છે અને ધર્માદાઓને દાન આપે છે, પરંતુ તેઓ સમજી શકતા નથી.
ਇਕਿ ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਸਿਉ ਲੂਝਹਿ ॥
eik manooaa maar manai siau loojheh |કેટલાક તેમના મન સાથે સંઘર્ષ કરે છે, અને તેમના મનને જીતી લે છે અને વશ કરે છે.
ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗੀ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥
saachai sabad rate ik rangee saachai sabad milaaee he |11|કેટલાક શબ્દના સાચા શબ્દ માટે પ્રેમથી રંગાયેલા છે; તેઓ સાચા શબ્દ સાથે ભળી જાય છે. ||11||
ਆਪੇ ਸਿਰਜੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
aape siraje de vaddiaaee |તે પોતે બનાવે છે અને ભવ્ય મહાનતા આપે છે.
ਆਪੇ ਭਾਣੈ ਦੇਇ ਮਿਲਾਈ ॥
aape bhaanai dee milaaee |તેમની ઇચ્છાના આનંદથી, તે સંઘ આપે છે.
ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਇਉ ਫੁਰਮਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥
aape nadar kare man vasiaa merai prabh iau furamaaee he |12|તેમની કૃપા કરીને, તે મનમાં વાસ કરવા આવે છે; મારા ભગવાન દ્વારા આજ્ઞા કરવામાં આવી છે. ||12||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ॥
satigur seveh se jan saache |જેઓ સાચા ગુરુની સેવા કરે છે તેઓ સાચા છે.
ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਿ ਨ ਜਾਣਨਿ ਕਾਚੇ ॥
manamukh sev na jaanan kaache |ખોટા, સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો ગુરુની સેવા કેવી રીતે કરવી તે જાણતા નથી.
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥
aape karataa kar kar vekhai jiau bhaavai tiau laaee he |13|સર્જક પોતે સર્જન કરે છે અને તેના પર નજર રાખે છે; તે તેની ઇચ્છાના આનંદ અનુસાર બધું જોડે છે. ||13||
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ॥
jug jug saachaa eko daataa |દરેક યુગમાં, સાચા ભગવાન એક અને માત્ર આપનાર છે.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ॥
poorai bhaag gurasabad pachhaataa |સંપૂર્ણ નિયતિ દ્વારા, વ્યક્તિ ગુરુના શબ્દની અનુભૂતિ કરે છે.
ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਨਾਹੀ ਨਦਰੀ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥
sabad mile se vichhurre naahee nadaree sahaj milaaee he |14|જેઓ શબદમાં ડૂબી જાય છે તેઓ ફરી છૂટા થતા નથી. તેમની કૃપાથી તેઓ સાહજિક રીતે પ્રભુમાં ડૂબી જાય છે. ||14||
ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੈਲੁ ਕਮਾਇਆ ॥
haumai maaeaa mail kamaaeaa |અહંકારમાં વર્તે છે, તેઓ માયાની મલિનતાથી રંગાયેલા છે.
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥
mar mar jameh doojaa bhaaeaa |તેઓ મૃત્યુ પામે છે અને ફરીથી મૃત્યુ પામે છે, ફક્ત દ્વૈતના પ્રેમમાં પુનર્જન્મ મેળવવા માટે.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਮਨਿ ਦੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥
bin satigur seve mukat na hoee man dekhahu liv laaee he |15|સાચા ગુરુની સેવા કર્યા વિના કોઈને મુક્તિ મળતી નથી. હે મન, આમાં ટ્યુન કરો અને જુઓ. ||15||