ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 421
ਜੇਹੀ ਸੇਵ ਕਰਾਈਐ ਕਰਣੀ ਭੀ ਸਾਈ ॥
jehee sev karaaeeai karanee bhee saaee |ભગવાન આપણને જે પણ સેવા કરાવે છે, તે જ આપણે કરીએ છીએ.
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥੭॥
aap kare kis aakheeai vekhai vaddiaaee |7|તે પોતે કાર્ય કરે છે; બીજા કોનો ઉલ્લેખ કરવો જોઈએ? તે પોતાની મહાનતા જુએ છે. ||7||
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
gur kee sevaa so kare jis aap karaae |તે એકલા જ ગુરુની સેવા કરે છે, જેમને ભગવાન પોતે આવું કરવા માટે પ્રેરિત કરે છે.
ਨਾਨਕ ਸਿਰੁ ਦੇ ਛੂਟੀਐ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਾਏ ॥੮॥੧੮॥
naanak sir de chhootteeai daragah pat paae |8|18|હે નાનક, પોતાનું માથું અર્પણ કરવાથી, વ્યક્તિ મુક્ત થાય છે, અને ભગવાનના દરબારમાં સન્માનિત થાય છે. ||8||18||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |આસા, પ્રથમ મહેલ:
ਰੂੜੋ ਠਾਕੁਰ ਮਾਹਰੋ ਰੂੜੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥
roorro tthaakur maaharo roorree gurabaanee |પરમ ભગવાન અને ગુરુ સુંદર છે, અને ગુરુની બાની શબ્દ સુંદર છે.
ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪਾਈਐ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧॥
vaddai bhaag satigur milai paaeeai pad nirabaanee |1|મહાન નસીબ દ્વારા, વ્યક્તિ સાચા ગુરુને મળે છે, અને નિર્વાણનો સર્વોચ્ચ દરજ્જો પ્રાપ્ત થાય છે. ||1||
ਮੈ ਓਲੑਗੀਆ ਓਲੑਗੀ ਹਮ ਛੋਰੂ ਥਾਰੇ ॥
mai olageea olagee ham chhoroo thaare |હું તમારા ગુલામોનો સૌથી નીચો ગુલામ છું; હું તમારો સૌથી નમ્ર સેવક છું.
ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jiau toon raakheh tiau rahaa mukh naam hamaare |1| rahaau |જેમ તમે મને રાખશો, હું જીવું છું. તમારું નામ મારા મુખમાં છે. ||1||થોભો ||
ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸਾ ਘਣੀ ਭਾਣੈ ਮਨਿ ਭਾਈਐ ॥
darasan kee piaasaa ghanee bhaanai man bhaaeeai |તમારા દર્શનના ધન્ય દર્શનની મને આટલી મોટી તરસ છે; મારું મન તમારી ઇચ્છા સ્વીકારે છે, અને તેથી તમે મારાથી પ્રસન્ન છો.
ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਭਾਣੈ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ॥੨॥
mere tthaakur haath vaddiaaeea bhaanai pat paaeeai |2|મહાનતા મારા ભગવાન અને માસ્ટરના હાથમાં છે; તેમની ઇચ્છાથી, સન્માન પ્રાપ્ત થાય છે. ||2||
ਸਾਚਉ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸੋਈ ॥
saachau door na jaaneeai antar hai soee |સાચા પ્રભુ દૂર છે એમ ન વિચારો; તે અંદર ઊંડા છે.
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਵਿ ਰਹੇ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥
jah dekhaa tah rav rahe kin keemat hoee |3|હું જ્યાં જોઉં છું ત્યાં હું તેને વ્યાપ્ત જોઉં છું; હું તેની કિંમત કેવી રીતે આંકી શકું? ||3||
ਆਪਿ ਕਰੇ ਆਪੇ ਹਰੇ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥
aap kare aape hare vekhai vaddiaaee |તે પોતે કરે છે, અને તે પોતે જ પૂર્વવત્ કરે છે. તે પોતે જ તેની ભવ્ય મહાનતાને જુએ છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੀਐ ਇਉ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥
guramukh hoe nihaaleeai iau keemat paaee |4|ગુરુમુખ બનીને, વ્યક્તિ તેને જુએ છે, અને તેથી, તેનું મૂલ્ય આંકવામાં આવે છે. ||4||
ਜੀਵਦਿਆ ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
jeevadiaa laahaa milai gur kaar kamaavai |તેથી જ્યારે તમે જીવતા હોવ ત્યારે ગુરુની સેવા કરીને તમારો નફો કમાઓ.
ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥੫॥
poorab hovai likhiaa taa satigur paavai |5|જો તે પૂર્વનિર્ધારિત છે, તો વ્યક્તિ સાચા ગુરુને શોધે છે. ||5||
ਮਨਮੁਖ ਤੋਟਾ ਨਿਤ ਹੈ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਏ ॥
manamukh tottaa nit hai bharameh bharamaae |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો નિરંતર હારી જાય છે, અને શંકાથી ભ્રમિત થઈને ભટકતા રહે છે.
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਉ ਦਰਸਨੁ ਪਾਏ ॥੬॥
manamukh andh na chetee kiau darasan paae |6|અંધ મનમુખો પ્રભુને યાદ કરતા નથી; તેઓ તેમના દર્શનના ધન્ય દર્શન કેવી રીતે મેળવી શકે? ||6||
ਤਾ ਜਗਿ ਆਇਆ ਜਾਣੀਐ ਸਾਚੈ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
taa jag aaeaa jaaneeai saachai liv laae |વ્યક્તિનું સંસારમાં આવવું ત્યારે જ સાર્થક ગણાય છે જો વ્યક્તિ પ્રેમપૂર્વક પોતાને સાચા ભગવાન સાથે જોડે.
ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਪਾਰਸੁ ਭਏ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੭॥
gur bhette paaras bhe jotee jot milaae |7|ગુરુને મળવાથી વ્યક્તિ અમૂલ્ય બને છે; તેનો પ્રકાશ પ્રકાશમાં ભળી જાય છે. ||7||
ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਨਿਰਾਲਮੋ ਕਾਰ ਧੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ॥
ahinis rahai niraalamo kaar dhur kee karanee |દિવસ અને રાત, તે અલિપ્ત રહે છે, અને આદિમ ભગવાનની સેવા કરે છે.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ॥੮॥੧੯॥
naanak naam santokheea raate har charanee |8|19|હે નાનક, જેઓ ભગવાનના કમળ ચરણોમાં લીન છે, તેઓ ભગવાનના નામથી સંતુષ્ટ છે. ||8||19||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |આસા, પ્રથમ મહેલ:
ਕੇਤਾ ਆਖਣੁ ਆਖੀਐ ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਜਾਣਾ ॥
ketaa aakhan aakheeai taa ke ant na jaanaa |ભગવાનનું ગમે તેટલું વર્ણન કરો, તેની મર્યાદાઓ જાણી શકાતી નથી.
ਮੈ ਨਿਧਰਿਆ ਧਰ ਏਕ ਤੂੰ ਮੈ ਤਾਣੁ ਸਤਾਣਾ ॥੧॥
mai nidhariaa dhar ek toon mai taan sataanaa |1|હું કોઈ આધાર વિના છું; તું, હે પ્રભુ, મારો એકમાત્ર આધાર છે; તમે મારી સર્વશક્તિમાન શક્તિ છો. ||1||
ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਹੈ ਸਚ ਨਾਮਿ ਸੁਹੇਲਾ ॥
naanak kee aradaas hai sach naam suhelaa |આ નાનકની પ્રાર્થના છે, કે તેઓ સાચા નામથી શોભિત થાય.
ਆਪੁ ਗਇਆ ਸੋਝੀ ਪਈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੇਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aap geaa sojhee pee gurasabadee melaa |1| rahaau |જ્યારે આત્મ-અહંકાર નાબૂદ થાય છે, અને સમજણ પ્રાપ્ત થાય છે, ત્યારે વ્યક્તિ ગુરુના શબ્દ દ્વારા ભગવાનને મળે છે. ||1||થોભો ||
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਗਵਾਈਐ ਪਾਈਐ ਵੀਚਾਰੁ ॥
haumai garab gavaaeeai paaeeai veechaar |અહંકાર અને અભિમાનનો ત્યાગ કરવાથી વ્યક્તિ ચિંતનશીલ સમજણ મેળવે છે.
ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਦੇ ਸਾਚੁ ਅਧਾਰੁ ॥੨॥
saahib siau man maaniaa de saach adhaar |2|જ્યારે મન ભગવાન માસ્ટરને શરણે જાય છે, ત્યારે તે સત્યનો આધાર આપે છે. ||2||
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਸੇਵਾ ਸਚੁ ਸਾਈ ॥
ahinis naam santokheea sevaa sach saaee |દિવસરાત, પ્રભુના નામમાં સંતુષ્ટ રહો; તે જ સાચી સેવા છે.
ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗਈ ਚਾਲੈ ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ॥੩॥
taa kau bighan na laagee chaalai hukam rajaaee |3|ભગવાનની ઇચ્છાના આદેશનું પાલન કરનારને કોઈ દુર્ભાગ્ય નથી. ||3||
ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਜੋ ਚਲੈ ਸੋ ਪਵੈ ਖਜਾਨੈ ॥
hukam rajaaee jo chalai so pavai khajaanai |જે ભગવાનની ઇચ્છાના આદેશનું પાલન કરે છે તે ભગવાનની તિજોરીમાં લેવામાં આવે છે.
ਖੋਟੇ ਠਵਰ ਨ ਪਾਇਨੀ ਰਲੇ ਜੂਠਾਨੈ ॥੪॥
khotte tthavar na paaeinee rale jootthaanai |4|નકલીને ત્યાં કોઈ સ્થાન નથી; તેઓ ખોટા સાથે મિશ્રિત છે. ||4||
ਨਿਤ ਨਿਤ ਖਰਾ ਸਮਾਲੀਐ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਪਾਈਐ ॥
nit nit kharaa samaaleeai sach saudaa paaeeai |હંમેશ માટે અને હંમેશ માટે, અસલી સિક્કા ભંડાર છે; તેમની સાથે, સાચો માલ ખરીદવામાં આવે છે.
ਖੋਟੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਨੀ ਲੇ ਅਗਨਿ ਜਲਾਈਐ ॥੫॥
khotte nadar na aavanee le agan jalaaeeai |5|ભગવાનના ભંડારમાં મિથ્યા દેખાતા નથી; તેઓને પકડવામાં આવે છે અને ફરીથી આગમાં નાખવામાં આવે છે. ||5||
ਜਿਨੀ ਆਤਮੁ ਚੀਨਿਆ ਪਰਮਾਤਮੁ ਸੋਈ ॥
jinee aatam cheeniaa paramaatam soee |જેઓ પોતાના આત્માને સમજે છે, તેઓ પોતે જ પરમાત્મા છે.
ਏਕੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੋਈ ॥੬॥
eko amrit birakh hai fal amrit hoee |6|એક ભગવાન એ અમૃતનું વૃક્ષ છે, જે અમૃત ફળ આપે છે. ||6||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਸਚਿ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥
amrit fal jinee chaakhiaa sach rahe aghaaee |જેઓ અમૃત ફળનો સ્વાદ ચાખે છે તેઓ સત્યથી સંતુષ્ટ રહે છે.
ਤਿੰਨਾ ਭਰਮੁ ਨ ਭੇਦੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੭॥
tinaa bharam na bhed hai har rasan rasaaee |7|તેમને કોઈ શંકા નથી કે અલગ થવાની ભાવના નથી - તેમની જીભ દૈવી સ્વાદનો સ્વાદ લે છે. ||7||
ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਆਇਆ ਚਲੁ ਸਦਾ ਰਜਾਈ ॥
hukam sanjogee aaeaa chal sadaa rajaaee |તેમની આજ્ઞાથી, અને તમારી ભૂતકાળની ક્રિયાઓ દ્વારા, તમે વિશ્વમાં આવ્યા છો; તેની ઈચ્છા પ્રમાણે કાયમ ચાલવું.
ਅਉਗਣਿਆਰੇ ਕਉ ਗੁਣੁ ਨਾਨਕੈ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੮॥੨੦॥
aauganiaare kau gun naanakai sach milai vaddaaee |8|20|કૃપા કરીને, નાનકને સદ્ગુણ આપો, જે સદાચારી છે; તેને સત્યની ભવ્ય મહાનતા સાથે આશીર્વાદ આપો. ||8||20||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |આસા, પ્રથમ મહેલ:
ਮਨੁ ਰਾਤਉ ਹਰਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਵਖਾਣਿਆ ॥
man raatau har naae sach vakhaaniaa |જેનું ચિત્ત ભગવાનના નામ સાથે જોડાયેલું છે તે સત્ય બોલે છે.
ਲੋਕਾ ਦਾ ਕਿਆ ਜਾਇ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਿਆ ॥੧॥
lokaa daa kiaa jaae jaa tudh bhaaniaa |1|હે પ્રભુ, જો હું તમને પ્રસન્ન કરીશ તો લોકો શું ગુમાવશે? ||1||