ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 34
ਸਬਦਿ ਮੰਨਿਐ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
sabad maniaai gur paaeeai vichahu aap gavaae |શબ્દમાં શ્રદ્ધાથી ગુરુ મળી જાય છે અને અંદરથી સ્વાર્થ નાબૂદ થાય છે.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
anadin bhagat kare sadaa saache kee liv laae |રાત-દિવસ, ભક્તિ અને પ્રેમથી સાચા પ્રભુની આરાધના કરો.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੧੯॥੫੨॥
naam padaarath man vasiaa naanak sahaj samaae |4|19|52|નામનો ખજાનો મનમાં રહે છે; હે નાનક, સંપૂર્ણ સંતુલનની સ્થિતિમાં, ભગવાનમાં ભળી જાઓ. ||4||19||52||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |સિરી રાગ, ત્રીજી મહેલ:
ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਸਤਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥
jinee purakhee satagur na sevio se dukhee jug chaar |જેઓ સાચા ગુરુની સેવા કરતા નથી તેઓ ચાર યુગમાં દુઃખી રહે છે.
ਘਰਿ ਹੋਦਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ਅਭਿਮਾਨਿ ਮੁਠੇ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
ghar hodaa purakh na pachhaaniaa abhimaan mutthe ahankaar |આદિમાનવ તેમના જ ઘરમાં છે, પણ તેઓ તેને ઓળખતા નથી. તેઓ તેમના અહંકારી અભિમાન અને ઘમંડ દ્વારા લૂંટાઈ જાય છે.
ਸਤਗੁਰੂ ਕਿਆ ਫਿਟਕਿਆ ਮੰਗਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
sataguroo kiaa fittakiaa mang thake sansaar |સાચા ગુરુ દ્વારા શાપિત, તેઓ થાકી ન જાય ત્યાં સુધી ભીખ માંગવા માટે વિશ્વભરમાં ભટકતા રહે છે.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥
sachaa sabad na sevio sabh kaaj savaaranahaar |1|તેઓ શબ્દના સાચા શબ્દની સેવા કરતા નથી, જે તેમની બધી સમસ્યાઓનો ઉકેલ છે. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥
man mere sadaa har vekh hadoor |હે મારા મન, પ્રભુને સદાય નજીક જોજો.
ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam maran dukh paraharai sabad rahiaa bharapoor |1| rahaau |તે મૃત્યુ અને પુનર્જન્મની પીડા દૂર કરશે; શબ્દનો શબ્દ તમને ભરાઈ જશે. ||1||થોભો ||
ਸਚੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥
sach salaahan se sache sachaa naam adhaar |જેઓ સાચાની સ્તુતિ કરે છે તેઓ સાચા છે; સાચું નામ જ તેમનો આધાર છે.
ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
sachee kaar kamaavanee sache naal piaar |તેઓ સાચા પ્રભુના પ્રેમમાં, સત્યતાથી વર્તે છે.
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਵਰਤਦਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥
sachaa saahu varatadaa koe na mettanahaar |સાચા રાજાએ તેમનો આદેશ લખ્યો છે, જેને કોઈ ભૂંસી શકતું નથી.
ਮਨਮੁਖ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਕੂੜਿ ਮੁਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੨॥
manamukh mahal na paaeinee koorr mutthe koorriaar |2|સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખોને ભગવાનની હાજરીની હવેલી મળતી નથી. જૂઠાણાં જૂઠાણાં દ્વારા લૂંટાય છે. ||2||
ਹਉਮੈ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥
haumai karataa jag muaa gur bin ghor andhaar |અહંકારમાં ડૂબેલો, સંસાર નાશ પામે છે. ગુરુ વિના સંપૂર્ણ અંધકાર છે.
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥
maaeaa mohi visaariaa sukhadaataa daataar |માયાના ભાવનાત્મક જોડાણમાં, તેઓ મહાન દાતા, શાંતિ આપનારને ભૂલી ગયા છે.
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satagur seveh taa ubareh sach rakheh ur dhaar |જેઓ સાચા ગુરુની સેવા કરે છે તેઓનો ઉદ્ધાર થાય છે; તેઓ સાચાને તેમના હૃદયમાં સમાવી રાખે છે.
ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੩॥
kirapaa te har paaeeai sach sabad veechaar |3|તેમની કૃપાથી, આપણે ભગવાનને શોધીએ છીએ, અને શબ્દના સાચા શબ્દ પર વિચાર કરીએ છીએ. ||3||
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥
satagur sev man niramalaa haumai taj vikaar |સાચા ગુરુની સેવા કરવાથી મન નિષ્કલંક અને શુદ્ધ બને છે; અહંકાર અને ભ્રષ્ટાચારનો ત્યાગ કરવામાં આવે છે.
ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰ ॥
aap chhodd jeevat marai gur kai sabad veechaar |માટે તમારા સ્વાર્થનો ત્યાગ કરો, અને જીવતા જીવતા મરેલા રહો. ગુરુના શબ્દનું ચિંતન કરો.
ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਲਾਗਾ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥
dhandhaa dhaavat reh ge laagaa saach piaar |જ્યારે તમે સાચા માટે પ્રેમ સ્વીકારો છો ત્યારે દુન્યવી બાબતોની શોધનો અંત આવે છે.
ਸਚਿ ਰਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪॥
sach rate mukh ujale tith saachai darabaar |4|જેઓ સત્ય સાથે જોડાયેલા છે - તેમના ચહેરા સાચા ભગવાનના દરબારમાં તેજસ્વી છે. ||4||
ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਮੰਨਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
satagur purakh na manio sabad na lago piaar |જેઓ આદિમાન્ય, સાચા ગુરુમાં વિશ્વાસ ધરાવતા નથી અને જેઓ શબ્દ માટે પ્રેમ રાખતા નથી
ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਜੇਤਾ ਕਰਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥
eisanaan daan jetaa kareh doojai bhaae khuaar |તેઓ તેમના શુદ્ધિકરણ સ્નાન કરે છે, અને ફરીથી અને ફરીથી દાનમાં આપે છે, પરંતુ તેઓ આખરે તેમના દ્વૈત પ્રેમથી ભસ્મ થઈ જાય છે.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਲਾਗੈ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
har jeeo aapanee kripaa kare taa laagai naam piaar |જ્યારે પ્રિય ભગવાન પોતે તેમની કૃપા આપે છે, ત્યારે તેઓને નામને પ્રેમ કરવાની પ્રેરણા મળે છે.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੫॥੨੦॥੫੩॥
naanak naam samaal too gur kai het apaar |5|20|53|હે નાનક, ગુરુના અનંત પ્રેમ દ્વારા, પોતાને નામમાં લીન કરો. ||5||20||53||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |સિરી રાગ, ત્રીજી મહેલ:
ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਰੀ ਸਤਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥
kis hau sevee kiaa jap karee satagur poochhau jaae |હું કોની સેવા કરું? હું શું જપ કરું? હું જઈને ગુરુને પૂછીશ.
ਸਤਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
satagur kaa bhaanaa man lee vichahu aap gavaae |હું સાચા ગુરુની ઇચ્છા સ્વીકારીશ, અને અંદરથી સ્વાર્થ નાબૂદ કરીશ.
ਏਹਾ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
ehaa sevaa chaakaree naam vasai man aae |આ કાર્ય અને સેવા દ્વારા, નામ મારા મનમાં વાસ કરશે.
ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇ ॥੧॥
naamai hee te sukh paaeeai sachai sabad suhaae |1|નામ દ્વારા, શાંતિ પ્રાપ્ત થાય છે; હું શબ્દના સાચા શબ્દથી શોભતો અને સુશોભિત છું. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੁ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥
man mere anadin jaag har chet |હે મારા મન, રાત-દિવસ જાગ્રત અને જાગ્રત રહે અને પ્રભુનું ચિંતન કર.
ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਰਖਿ ਲੈ ਕੂੰਜ ਪੜੈਗੀ ਖੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aapanee khetee rakh lai koonj parraigee khet |1| rahaau |તમારા પાકનું રક્ષણ કરો, નહીં તો પક્ષીઓ તમારા ખેતરમાં ઉતરી આવશે. ||1||થોભો ||
ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
man keea ichhaa pooreea sabad rahiaa bharapoor |મનની ઈચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે, જ્યારે વ્યક્તિ શબ્દથી ભરાઈ જાય છે.
ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥
bhai bhaae bhagat kareh din raatee har jeeo vekhai sadaa hadoor |જે ડર રાખે છે, પ્રેમ કરે છે અને રાત-દિવસ પ્રિય ભગવાનને સમર્પિત છે, તે તેને હંમેશા નજીકથી જુએ છે.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਰੀਰਹੁ ਦੂਰਿ ॥
sachai sabad sadaa man raataa bhram geaa sareerahu door |સંશય એવા લોકોના દેહથી દૂર ભાગી જાય છે, જેમના મન સદા શબ્દના સાચા શબ્દ સાથે જોડાયેલા રહે છે.
ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੨॥
niramal saahib paaeaa saachaa gunee gaheer |2|નિષ્કલંક ભગવાન અને ગુરુ મળી આવે છે. તે સાચો છે; તે શ્રેષ્ઠતાનો મહાસાગર છે. ||2||
ਜੋ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥
jo jaage se ubare soote ge muhaae |જેઓ જાગતા અને જાગૃત રહે છે તે બચી જાય છે, જ્યારે ઊંઘે છે તે લૂંટાઈ જાય છે.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਿਓ ਸੁਪਨਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾਇ ॥
sachaa sabad na pachhaanio supanaa geaa vihaae |તેઓ શબ્દના સાચા શબ્દને ઓળખતા નથી, અને સ્વપ્નની જેમ, તેમનું જીવન વિલીન થઈ જાય છે.
ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਇ ॥
sunye ghar kaa paahunaa jiau aaeaa tiau jaae |નિર્જન ઘરમાં મહેમાનોની જેમ તેઓ આવ્યા હોય તેમ જ વિદાય લે છે.