ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 139
ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥
sobhaa surat suhaavanee jin har setee chit laaeaa |2|સુંદર અને ઉત્કૃષ્ટ એ મહિમા અને સમજણ છે જેઓ તેમની ચેતના ભગવાન પર કેન્દ્રિત કરે છે. ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |સાલોક, દ્વિતીય મહેલ:
ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥
akhee baajhahu vekhanaa vin kanaa sunanaa |આંખો વિના જોવા માટે; કાન વિના સાંભળવું;
ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥
pairaa baajhahu chalanaa vin hathaa karanaa |પગ વિના ચાલવું; હાથ વગર કામ કરવા માટે;
ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥
jeebhai baajhahu bolanaa iau jeevat maranaa |જીભ વિના બોલવા માટે - આ રીતે, વ્યક્તિ જીવતા હોવા છતાં મૃત્યુ પામે છે.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥
naanak hukam pachhaan kai tau khasamai milanaa |1|હે નાનક, પ્રભુના આદેશને ઓળખો, અને તમારા પ્રભુ અને ગુરુ સાથે વિલીન થાઓ. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
disai suneeai jaaneeai saau na paaeaa jaae |તે જોવામાં આવે છે, સાંભળવામાં આવે છે અને ઓળખાય છે, પરંતુ તેનો સૂક્ષ્મ સાર પ્રાપ્ત થતો નથી.
ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥
ruhalaa ttunddaa andhulaa kiau gal lagai dhaae |લંગડો, હાથ વગરનો અને અંધ વ્યક્તિ પ્રભુને ભેટવા કેવી રીતે દોડી શકે?
ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥
bhai ke charan kar bhaav ke loein surat karee |ભગવાનનો ભય તમારા પગ બનવા દો, અને તેમના પ્રેમને તમારા હાથ બનવા દો; તેની સમજને તમારી આંખો બનવા દો.
ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak kahai siaanee iv kant milaavaa hoe |2|નાનક કહે છે, આ રીતે, હે જ્ઞાની આત્મા-કન્યા, તું તારા પતિ સાથે મિલન પામીશ. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sadaa sadaa toon ek hai tudh doojaa khel rachaaeaa |હંમેશ માટે અને સદાકાળ, તમે એકમાત્ર છો; તમે ગતિમાં દ્વૈતનો નાટક સેટ કરો છો.
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥
haumai garab upaae kai lobh antar jantaa paaeaa |તમે અહંકાર અને અહંકાર પેદા કર્યો છે, અને તમે અમારા જીવોમાં લોભ મૂક્યો છે.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥
jiau bhaavai tiau rakh too sabh kare teraa karaaeaa |તમારી ઇચ્છા પ્રમાણે મને રાખો; દરેક વ્યક્તિ કાર્ય કરે છે જેમ તમે તેમને કાર્ય કરવા માટે કારણભૂત છો.
ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥
eikanaa bakhaseh mel laihi guramatee tudhai laaeaa |કેટલાક માફ કરવામાં આવે છે, અને તમારી સાથે ભળી જાય છે; ગુરુના ઉપદેશો દ્વારા, અમે તમારી સાથે જોડાયેલા છીએ.
ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
eik kharre kareh teree chaakaree vin naavai hor na bhaaeaa |કેટલાક ઊભા રહીને તમારી સેવા કરે છે; નામ વિના, બીજું કંઈ તેમને પ્રસન્ન કરતું નથી.
ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥
hor kaar vekaar hai ik sachee kaarai laaeaa |અન્ય કોઈપણ કાર્ય તેમના માટે નકામું હશે - તમે તેમને તમારી સાચી સેવા માટે આજ્ઞા કરી છે.
ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥
put kalat kuttanb hai ik alipat rahe jo tudh bhaaeaa |બાળકો, જીવનસાથી અને સંબંધોની વચ્ચે, કેટલાક હજુ પણ અલગ રહે છે; તેઓ તમારી ઇચ્છાને ખુશ કરે છે.
ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥
ohi andarahu baaharahu niramale sachai naae samaaeaa |3|આંતરિક અને બાહ્ય રીતે, તેઓ શુદ્ધ છે, અને તેઓ સાચા નામમાં લીન છે. ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |સાલોક, પ્રથમ મહેલ:
ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥
sueine kai parabat gufaa karee kai paanee peaal |હું ગુફા બનાવી શકું છું, સોનાના પહાડમાં કે પછીના પ્રદેશોના પાણીમાં;
ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥
kai vich dharatee kai aakaasee uradh rahaa sir bhaar |હું મારા માથા પર, ઊંધો, પૃથ્વી પર અથવા આકાશમાં ઉભો રહી શકું છું;
ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥
pur kar kaaeaa kaparr pahiraa dhovaa sadaa kaar |હું મારા શરીરને કપડાંથી સંપૂર્ણપણે ઢાંકી શકું છું, અને તેને સતત ધોઈ શકું છું;
ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
bagaa rataa peealaa kaalaa bedaa karee pukaar |હું મોટેથી પોકાર કરી શકું છું, સફેદ, લાલ, પીળો અને કાળો વેદ;
ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥
hoe kucheel rahaa mal dhaaree duramat mat vikaar |હું કદાચ ગંદકી અને ગંદકીમાં પણ જીવી શકું. અને તેમ છતાં, આ બધું માત્ર દુષ્ટ માનસિકતા અને બૌદ્ધિક ભ્રષ્ટાચારનું ઉત્પાદન છે.
ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥
naa hau naa mai naa hau hovaa naanak sabad veechaar |1|હું ન હતો, હું નથી, અને હું ક્યારેય કંઈપણ બનીશ નહીં! હે નાનક, હું ફક્ત શબ્દના શબ્દ પર જ વાસ કરું છું. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |પ્રથમ મહેલ:
ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥
vasatr pakhaal pakhaale kaaeaa aape sanjam hovai |તેઓ તેમના કપડાં ધોઈ નાખે છે, અને તેમના શરીરને સાફ કરે છે, અને સ્વ-શિસ્તનો અભ્યાસ કરવાનો પ્રયાસ કરે છે.
ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥
antar mail lagee nahee jaanai baaharahu mal mal dhovai |પરંતુ તેઓ તેમના અંદરની ગંદકીથી વાકેફ નથી, જ્યારે તેઓ બહારની ગંદકીને ધોવાનો પ્રયાસ કરે છે અને પ્રયાસ કરે છે.
ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥
andhaa bhool peaa jam jaale |આંધળાઓ ભટકી જાય છે, મૃત્યુની ફાંસો દ્વારા પકડાય છે.
ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥
vasat paraaee apunee kar jaanai haumai vich dukh ghaale |તેઓ અન્ય લોકોની મિલકતને પોતાની તરીકે જુએ છે, અને અહંકારમાં, તેઓ પીડાથી પીડાય છે.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
naanak guramukh haumai tuttai taa har har naam dhiaavai |હે નાનક, ગુરુમુખોનો અહંકાર તૂટી જાય છે, અને પછી, તેઓ ભગવાન, હર, હરના નામનું ધ્યાન કરે છે.
ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥
naam jape naamo aaraadhe naame sukh samaavai |2|તેઓ નામનો જપ કરે છે, નામનું ધ્યાન કરે છે અને નામ દ્વારા તેઓ શાંતિમાં લીન થાય છે. ||2||
ਪਵੜੀ ॥
pavarree |પૌરી:
ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
kaaeaa hans sanjog mel milaaeaa |નિયતિએ શરીર અને આત્મા-હંસને ભેગા કર્યા છે અને એક કર્યા છે.
ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
tin hee keea vijog jin upaaeaa |જેણે તેમને બનાવ્યા છે, તે તેમને અલગ પણ કરે છે.
ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥
moorakh bhoge bhog dukh sabaaeaa |મૂર્ખ લોકો તેમના આનંદ માણે છે; તેઓએ તેમની બધી પીડાઓ પણ સહન કરવી જોઈએ.
ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥
sukhahu utthe rog paap kamaaeaa |આનંદમાંથી, રોગો અને પાપોનું કમિશન ઉત્પન્ન થાય છે.
ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥
harakhahu sog vijog upaae khapaaeaa |પાપી આનંદમાંથી દુ:ખ, વિયોગ, જન્મ અને મૃત્યુ આવે છે.
ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥
moorakh ganat ganaae jhagarraa paaeaa |મૂર્ખ લોકો તેમના દુષ્કૃત્યોનો હિસાબ કરવાનો પ્રયાસ કરે છે, અને નકામી દલીલ કરે છે.
ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
satigur hath niberr jhagarr chukaaeaa |ચુકાદો સાચા ગુરુના હાથમાં છે, જે દલીલનો અંત લાવે છે.
ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥
karataa kare su hog na chalai chalaaeaa |4|સર્જક જે કંઈ કરે છે, તે થાય છે. તે કોઈના પ્રયત્નોથી બદલી શકાતું નથી. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |સાલોક, પ્રથમ મહેલ:
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥
koorr bol muradaar khaae |જૂઠું બોલીને તેઓ મૃતદેહો ખાય છે.