ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Leathanach - 139
ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥
sobhaa surat suhaavanee jin har setee chit laaeaa |2|Is álainn agus sublime an ghlóir agus an tuiscint dóibh siúd a dhíríonn a Chonaic ar an Tiarna. ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |Salok, Dara Mehl:
ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥
akhee baajhahu vekhanaa vin kanaa sunanaa |A fheiceáil gan súile; a chloisteáil gan chluasa;
ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥
pairaa baajhahu chalanaa vin hathaa karanaa |chun siúl gan chosa; a bheith ag obair gan lámha;
ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥
jeebhai baajhahu bolanaa iau jeevat maranaa |do labhairt gan teangaidh mar so, fanann duine marbh fós beo.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥
naanak hukam pachhaan kai tau khasamai milanaa |1|A Nanak, aithnigh Hukam Ordú an Tiarna, agus cumasc le do Thiarna agus le do Mháistir. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |Dara Mehl:
ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
disai suneeai jaaneeai saau na paaeaa jaae |Tá sé le feiceáil, le cloisteáil agus le fios, ach ní fhaightear a bunúsach subtle.
ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥
ruhalaa ttunddaa andhulaa kiau gal lagai dhaae |Conas is féidir leis an duine bacach, gan arm agus dall rith chun glacadh leis an Tiarna?
ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥
bhai ke charan kar bhaav ke loein surat karee |Bíodh Eagla Dé mar chosa oraibh, agus bíodh a Ghrá mar bhur lámha; bíodh a Thuiscint mar bhur súile agaibh.
ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak kahai siaanee iv kant milaavaa hoe |2|Adeir Nanac, ar an gcuma so, A bhean-phósta ghlic, aontófar thú le d'Fhear-Thiarna. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sadaa sadaa toon ek hai tudh doojaa khel rachaaeaa |Go deo agus go deo, Is tusa an t-aon duine; Socraíonn tú imirt na dúbailteachta ag gluaiseacht.
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥
haumai garab upaae kai lobh antar jantaa paaeaa |Chruthaigh tú egotism agus mórtas sotalach, agus chuir tú saint inár ndaoine.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥
jiau bhaavai tiau rakh too sabh kare teraa karaaeaa |Coinnigh mé mar is toil le do thoil; gníomhaíonn gach duine mar a thugann Tú faoi deara dóibh gníomhú.
ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥
eikanaa bakhaseh mel laihi guramatee tudhai laaeaa |Tá cuid acu maite, agus chumasc leat; trí Theagasc an Ghúrú, táimid ceangailte leatsa.
ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
eik kharre kareh teree chaakaree vin naavai hor na bhaaeaa |Seasann cuid acu agus déanann siad freastal ort; gan an Ainm, ní thaitníonn aon rud eile leo.
ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥
hor kaar vekaar hai ik sachee kaarai laaeaa |Bheadh aon tasc eile gan fiúntas dóibh-Tá tú i dteagmháil leo le Do Sheirbhís Fíor.
ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥
put kalat kuttanb hai ik alipat rahe jo tudh bhaaeaa |I measc leanaí, céile agus caidreamh, tá cuid acu fós scoite; tá siad taitneamhach le do thoil.
ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥
ohi andarahu baaharahu niramale sachai naae samaaeaa |3|Taobh istigh agus amach, tá siad íon, agus tá siad súite isteach san Ainm Fíor. ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |Salok, An Chéad Mhehl:
ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥
sueine kai parabat gufaa karee kai paanee peaal |Féadfaidh mé uaimh a dhéanamh, i sliabh óir, nó in uisce na réigiún Ísiltír;
ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥
kai vich dharatee kai aakaasee uradh rahaa sir bhaar |Is féidir liom fanacht i mo sheasamh ar mo cheann, bun os cionn, ar an talamh nó suas sa spéir;
ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥
pur kar kaaeaa kaparr pahiraa dhovaa sadaa kaar |Is féidir liom mo chorp a chlúdach go hiomlán le héadaí, agus iad a ní go leanúnach;
ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
bagaa rataa peealaa kaalaa bedaa karee pukaar |Is féidir liom scairt amach os ard, an bán, dearg, buí agus dubh Vedas;
ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥
hoe kucheel rahaa mal dhaaree duramat mat vikaar |Seans go bhfuil mé i mo chónaí i salachar agus salachar fiú. Agus fós, níl sa mhéid seo go léir ach táirge de dhroch-intinn, agus de chaimiléireacht intleachtúil.
ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥
naa hau naa mai naa hau hovaa naanak sabad veechaar |1|Ní raibh mé, níl mé, agus ní bheidh mé rud ar bith ar chor ar bith! A Nanak, nílim i mo chónaí ach ar Fhocal an tSabad. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |An Chéad Mhehl:
ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥
vasatr pakhaal pakhaale kaaeaa aape sanjam hovai |Níonn siad a gcuid éadaí, scrobarnach a gcorp, agus déanann siad iarracht féinsmacht a chleachtadh.
ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥
antar mail lagee nahee jaanai baaharahu mal mal dhovai |Ach ní bhíonn siad ar an eolas faoin salachar atá ag sileadh a bheith istigh, agus déanann siad iarracht an salachar seachtrach a ní.
ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥
andhaa bhool peaa jam jaale |Téann na daill ar seachrán, gafa ag srón an Bháis.
ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥
vasat paraaee apunee kar jaanai haumai vich dukh ghaale |Feiceann siad maoin daoine eile mar a gcuid maoine féin, agus mar gheall ar egotism, bíonn pian orthu.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
naanak guramukh haumai tuttai taa har har naam dhiaavai |A Nanak, tá féiniúlacht na nGurmukhs briste, agus ansin, déanann siad machnamh ar Ainm an Tiarna, Har, Har.
ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥
naam jape naamo aaraadhe naame sukh samaavai |2|Canann siad Naam, déanann siad machnamh ar Naam, agus tríd an Naam, súitear iad i síocháin. ||2||
ਪਵੜੀ ॥
pavarree |Pauree:
ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
kaaeaa hans sanjog mel milaaeaa |Tá Destiny tar éis an corp agus an eala anam a thabhairt le chéile agus a aontú.
ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
tin hee keea vijog jin upaaeaa |An té a chruthaigh iad, scarann sé iad freisin.
ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥
moorakh bhoge bhog dukh sabaaeaa |Baineann na h-amadáin taitneamh as a gcuid pléisiúir; caithfidh siad a bpéinte go léir a fhulaingt freisin.
ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥
sukhahu utthe rog paap kamaaeaa |Ó pléisiúir, éiríonn galair agus coimisiún na bpeacaí.
ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥
harakhahu sog vijog upaae khapaaeaa |Ó phléisiúir pheacacha tagann brón, scaradh, breith agus bás.
ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥
moorakh ganat ganaae jhagarraa paaeaa |Déanann na h-amadáin iarracht cuntas a thabhairt ar a gcuid misdeeded, agus argóint a dhéanamh gan úsáid.
ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
satigur hath niberr jhagarr chukaaeaa |Tá an breithiúnas i Lámha an Fhíor-Ghúrú, a chuireann deireadh leis an argóint.
ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥
karataa kare su hog na chalai chalaaeaa |4|Cibé rud a dhéanann an Cruthaitheoir, tagann sé chun críche. Ní féidir le haon duine é a athrú. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |Salok, An Chéad Mhehl:
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥
koorr bol muradaar khaae |Ag insint bréaga, itheann siad coirp marbh.