A deir Kabeer, éiríonn na daoine humhal sin glan - déantar Khalsa orthu - a bhfuil aithne acu ar adhradh grámhar deabhóideach an Tiarna. ||4||3||
Dara Teach||
Leis an dá shúil, táim thart;
Ní fheicim tada ach amháin an Tiarna.
Mo shúile ag amharc go grámhar air,
agus anois, ní féidir liom labhairt ar aon rud eile. ||1||
Baineadh mo amhras, agus rith mo eagla ar shiúl,
nuair a bhí mo Chonaic ceangailte le hAinm an Tiarna. ||1||Sos||
Nuair a bhuaileann an draoi a tambóirín,
tagann gach duine chun an seó a fheiceáil.
Nuair a stopann an draoi a seó,
ansin baineann sé taitneamh as a imirt leis féin. ||2||
Trí seanmóirí a sheanmóireacht, ní chuirtear deireadh le haon amhras.
Tá gach duine tuirseach den seanmóireacht agus den teagasc.
Cuireann an Tiarna faoi deara an Gurmukh a thuiscint;
fanann a chroí tréan leis an Tiarna. ||3||
Nuair a thugann an Gúrú fiú beagán dá Ghrás,
tá corp, aigne agus duine iomlán sáite isteach sa Tiarna.
A deir Kabeer, táim lán le Grá an Tiarna;
Bhuail mé le Saol an Domhain, an Bronntóir Mór. ||4||4||
Bíodh na scrioptúr naofa ina bhainne agus ina n-uachtar duit,
agus cuan na hintinne an dornán maistreadh.
Bí i do shaighdiúir ime don Tiarna,
agus ní bheidh do bláthach amú. ||1||
A bhanchéile anama, cad chuige nach nglacann tú an Tiarna mar do fhear céile?
Tá sé an Saol an domhain, an Tacaíocht an anáil na beatha. ||1||Sos||
Tá an slabhra thart ar do mhuineál, agus tá na cufaí ar do chosa.
Chuir an Tiarna thú ag fánaíocht ó theach go teach.
Agus fós, ní dhéanann tú machnamh ar an Tiarna, a bhean chéile anama, daor.
Tá an bás ag faire ort, a bhean chráite. ||2||
Is é an Tiarna Dia is cúis le cúiseanna.
Cad atá i lámha an bhean bhocht anam, an sclábhaí?
Dúisíonn sí óna codladh,
agus bíonn sí ceangailte de gach rud a cheanglaíonn an Tiarna léi. ||3||
A Bhríde anama, a sclábhaí, cá bhfuair tú an eagna sin,
trínar scriosadh tú do inscríbhinn amhrais?
Tá an bunús subtle sin blaiseadh ag Kabeer;
le Grásta Ghúrú, tá a intinn réitithe leis an Tiarna. ||4||5||
Gan Eisean, ní féidir linn maireachtáil fiú;
nuair a bhuailimid Eisean, ansin tá ár dtasc críochnaithe.
Deir daoine go bhfuil sé go maith maireachtáil go deo,
ach gan bás, níl aon saol. ||1||
Mar sin anois, cén sórt eagna ba cheart dom a mhachnamh agus a sheanmóireacht?
Agus mé ag faire, scaipeann rudaí saolta. ||1||Sos||
Saffron é talamh suas, agus measctha le sandalwood;
gan súile, feictear an domhan.
Tá breith tugtha ag an mac ar a athair;
gan áit, tá an chathair bunaithe. ||2||
Fuair an bacach humhal an Bronntóir Mór,
ach níl sé in ann an méid a tugadh dó a ithe.
Ní féidir leis a fhágáil leis féin, ach ní bhíonn sé ídithe riamh.
Ní rachaidh sé a iarraidh ar dhaoine eile a thuilleadh. ||3||
Is beag duine a roghnaíonn a bhfuil a fhios conas bás a fháil agus é fós beo,
Bain sult as síocháin iontach.
Tá an saibhreas sin aimsithe ag Kabeer;
bualadh leis an Tiarna, tá sé scriosta a féiniúlacht. ||4||6||
Cén úsáid a bhaineann sé le léamh, agus cén úsáid a bhaineann sé le staidéar a dhéanamh?
Cén úsáid a bhaineann sé le héisteacht leis na Vedas agus na Puraanas?
Cén úsáid atá ag léamh agus ag éisteacht,
mura bhfuil síocháin neamhaí bainte amach? ||1||
Ní chanann an t-amadán Ainm an Tiarna.
Mar sin cad a cheapann sé air, arís agus arís eile? ||1||Sos||
Sa dorchadas, ní mór dúinn lampa