A deir Nanak, éist, a Naomh: casann Sikh mar sin i dtreo an Ghúrú le creideamh macánta, agus déantar sunmukh de. ||21||
Duine a iompaíonn ón nGúrú, agus a thiocfaidh chun bheith baymukh - gan an Fíor-Ghúrú, ní bhfaighidh sé saoirse.
Ní bhfaighidh sé saoirse in aon áit eile ach an oiread; téigh agus cuir ceist ar na daoine ciallmhar faoi seo.
Rachaidh sé ar seachrán trí incarnations countless; gan an Fíor-Ghúrú, ní bhfaighidh sé saoirse.
Ach baintear an tsaoirse amach, nuair a cheanglaítear duine de chosa an Fhíor-Ghúrú, ag canadh Briathar an tSabad.
A deir Nanak, déan machnamh air seo agus féach, gan an Fíorghúrú, nach bhfuil aon saoirse ann. ||22||
Tar, a Shícíní ionúin an Fhíor-Ghúrú, agus canaigí Fíorfhocal a Bhani.
Can an Gúrú's Bani, an tArd-Mhéara Focal.
Iad siúd atá beannaithe ag Sracfhéachaint na nGrásta an Tiarna - tá a gcroí lán leis an mBani seo.
Ól sa Neachtar Ambrosial seo, agus fanfaidh i nGrá an Tiarna go deo; déan machnamh ar an Tiarna, Cothaoir an domhain.
A deir Nanak, can an Fíor Bani seo go deo. ||23||
Gan an Fíor-Ghúrú, tá amhráin eile bréagach.
Tá na hamhráin bréagach gan an Gúrú Fíor; tá gach amhrán eile bréagach.
Tá na cainteoirí bréagach, agus tá na héisteoirí bréagach; is bréagach iad na daoine a labhraíonn agus a dhéanann aithris.
Féadfaidh siad canadh go leanúnach, ‘Har, Har’ lena dteanga, ach níl a fhios acu cad atá á rá acu.
Tá Maya ag mealladh a gcuid Chonaic; níl siad ach ag aithris go meicniúil.
Deir Nanak, gan an Fíor Gúrú, tá amhráin eile bréagach. ||24||
Is seod é Briathar Shabad an Ghúrú, studded le diamaint.
An aigne atá ag gabháil leis an seoda seo, chumasc isteach sa Shabad.
Duine a bhfuil a aigne meáite ar an Seabóid, folaíonn sé grá don Fhíor-Thiarna.
Is é féin an diamaint, agus is é féin an t-seod; an té atá beannaithe, tuigeann sé a luach.
Deir Nanak, is seod é an Shabad, studded le diamonds. ||25||
Chruthaigh sé féin Shiva agus Shakti, aigne agus ábhar; cuireann an Cruthaitheoir faoina Cheannas iad.
Ag cur a Ordú i bhfeidhm, feiceann sé é féin go léir. Cé chomh hannamh is atá siad siúd, mar Gurmukh, a chuireann aithne air.
Briseann siad a gceangail, agus faigheann siad saoirse; cumhdaíonn siad an Seabóid ina n-intinn.
Iad siúd a dhéanann an Tiarna Féin Gurmukh, díreoidh siad go grámhar a gcomhfhios ar an Aon Tiarna.
Deir Nanak, Is é Féin an Cruthaitheoir; Nochtann Sé Féin an Hukam a Cheannais. ||26||
Déanann na Simritees agus na Shaastras idirdhealú idir an mhaith agus an t-olc, ach níl a fhios acu bunbhrí fíor na réaltachta.
Níl a fhios acu bunbhrí fíor na réaltachta gan an Gúrú; níl a fhios acu bunbhrí fíor na réaltachta.
Tá an domhan ina chodladh sna trí mhodh agus amhras; Gabhann sé oíche a shaoil ina chodladh.
Fanann na neacha umhla sin ina ndúiseacht agus feasach, a gcloíonn an Tiarna laistigh dá n-intinn, de réir Ghráis Ghúrú; canann siad Focal Ambrosial Bani an Ghúrú.
Arsa Nanak, is iadsan amháin a fhaigheann bunbhrí na réaltachta, a fhanann oíche agus lá súite go grámhar sa Tiarna; téann siad thar oíche a saol ina dhúiseacht agus feasach. ||27||
chothaigh sé sinn i mbroinn na máthar; cén fáth dearmad Eisean as an aigne?
Cén fáth dearmad a dhéanamh ó intinn a leithéid de Bhronntóir Mór, a thug cothú dúinn i dtine na broinne?
Ní féidir le haon rud dochar a dhéanamh do dhuine a spreagann an Tiarna chun glacadh lena Grá.