Tar éis Theagasc an Ghúrú, tá croí an duine soilsithe, agus cuirtear deireadh leis an dorchadas.
De réir Hukam a Cheannasaíochta, cruthaíonn sé gach rud; Trasnaíonn sé agus téann sé tríd na coillte agus na móinéir go léir.
Tá sé é féin gach rud; canann an Gurmukh Ainm an Tiarna i gcónaí.
Tríd an Shabad, tagann tuiscint; spreagann an Fíor-Thiarna Féin sinn chun tuiscint a fháil. ||5||
Salok, An Tríú Mehl:
Ní thugtar tréigean air, a bhfuil a Chonaic líonta le amhras.
Tugann síntiúis dó luach saothair comhréireach.
Tá ocras air as ardstádas an Tiarna Gan Smál gan Smál;
A Nanak, cé chomh tearc iad siúd a thairgeann an bia seo dó. ||1||
An Tríú Mehl:
Ní thugtar tréigean orthu, a thógann bia i dtithe daoine eile.
Ar mhaithe lena gcloig, caitheann siad róbaí reiligiúnacha éagsúla.
Is iad siúd amháin a thréigeann, a Nanac, a théann isteach ina n-anam féin.
Lorgaíonn agus aimsíonn siad a dTiarna Fear céile; cónaíonn siad laistigh dá dteach féin istigh. ||2||
Pauree:
Tá an spéir agus an talamh ar leithligh, ach tacaíonn an Fíor-Tiarna leo ón taobh istigh.
Is fíor iad na tithe agus na geataí sin go léir, ina bhfuil an Fíor Ainm cumhdaithe.
Tá Hukam an Fhíor-Cheannasaíocht Tiarna éifeachtach i ngach áit. Cumascann an Gurmukh sa Fhíor-Thiarna.
Tá Sé Féin Fíor, agus is Fíor a ríchathaoir. Ina shuí air, riarann sé an ceartas fíor.
Tá an Fhíor-Ghaeltacht ar fad ar fud na cruinne; feiceann an Gurmukh an rud nach bhfaca. ||6||
Salok, An Tríú Mehl:
Sa domhan-aigéan, fanann an Tiarna gan teorainn. An bréagach teacht agus dul i reincarnation.
An té a shiúlann de réir a thoile féin, cuirtear pionós uafásach air.
Tá gach rud san aigéan domhanda, ach ní fhaightear iad ach trí karma na ndea-ghníomhartha.
A Nanak, is é féin amháin a fhaigheann na naoi dtaisce, a shiúlann i dTuacht an Tiarna. ||1||
An Tríú Mehl:
Duine nach bhfreastalaíonn go hintuigthe ar an bhFíor-Ghúrú, cailleann sé a shaol i bhfíréantacht.
Ní bhlaiseann a theanga bunadh sublime an Tiarna, agus ní bláthann a chroí-lotus amach.
Itheann an manmukh féin-willed nimh agus faigheann sé bás; tá sé scriosta ag grá agus as ceangal Maya.
Gan Ainm an Aon Tiarna, tá a shaol mallaithe, agus tá a bhaile mallaithe freisin.
Nuair a bhronnann Dia Féin Sracfhéachaint na nGrásta, ansin bíonn duine ina sclábhaí dá chuid.
Agus ansin, oíche agus lá, freastalaíonn sé ar an Fíor-Ghúrú, agus ní fhágann sé a thaobh.
De réir mar a shnámhann an bláth Lotus gan aon tionchar air san uisce, fanann sé scoite ina theaghlach féin.
A Nanac seirbhíseach, gníomhaíonn an Tiarna, agus spreagann sé gach duine chun gníomhú, de réir an pléisiúir a Toil. Is é stór an bhua é. ||2||
Pauree:
Le tríocha sé aois, bhí dorchadas iomlán. Ansin, nocht an Tiarna é féin.
Chruthaigh sé féin na cruinne ar fad. Bheannaigh sé Féin é le tuiscint.
chruthaigh sé na Simritees agus na Shaastras; Ríomhann sé cuntais bhua agus leas.
Is é an t-aon duine a thuigeann, a spreagann an Tiarna chun Fíorbhriathar an tSabad a thuiscint agus a bheith sásta.
Tá sé féin go léir-pervading; Maitheann sé é féin, agus aontaíonn sé leis féin. ||7||
Salok, An Tríú Mehl:
Is fuil an corp seo go léir; gan fuil, ní féidir leis an gcorp a bheith ann.
Iad siúd atá i gcomhréir lena dTiarna - níl a gcorp líonta le fuil na saint.
In Eagla Dé, éiríonn an corp tanaí, agus téann an fhuil saint amach as an gcorp.