Ní fhaigheann sé bás, mar sin ní féidir liom eagla.
Ní chailleann sé, mar sin ní féidir liom brón.
Níl sé bocht, mar sin ní féidir liom ocras.
Níl sé i bpian, mar sin ní féidir liom ag fulaingt. ||1||
Níl aon Scriostóir eile seachas Eisean.
Tá sé mo shaol féin, an Bronntóir na beatha. ||1||Sos||
Níl sé faoi cheangal, mar sin níl mé i ngéibheann.
Níl aon slí bheatha aige, mar sin níl aon cheangail orm.
Níl aon eisíontais aige, mar sin níl aon eisíontais agam.
Tá sé i eacstais, mar sin tá áthas orm i gcónaí. ||2||
Níl aon imní air, mar sin níl aon imní orm.
Níl aon stain aige, mar sin níl aon truailliú agam.
Níl aon ocras air, mar sin níl aon tart orm.
Ós rud é go bhfuil sé glan gan Smál, comhfhreagraím dó. ||3||
Tá mé rud ar bith; Is é an t-aon duine é.
Roimh agus tar éis, tá sé ann amháin.
O Nanak, tá an Gúrú tar éis mo amhras agus mo bhotúin a bhaint;
Tá sé féin agus mé, ag nascadh le chéile, den dath céanna. ||4||32||83||
Aasaa, An Cúigiú Mehl:
Freastal Eisean ar go leor bealaí éagsúla;
Tiomnaigh d'anam, do anáil na beatha agus do shaibhreas dó.
Tabhair uisce dó, agus cuir an gaothrán anuas air - tréigean do ego.
Déan tú féin a íobairt dó, arís agus arís eile. ||1||
Is í amháin an bhean-phósta sona sásta, atá taitneamhach le Dia.
Ina cuideachta, is féidir liom bualadh leis, a mháthair. ||1||Sos||
Is mise iompróir uisce sclábhaithe a chuid sclábhaithe.
Coimeádaim deannaigh a gcos i m'anam.
Leis an gcinniúint mhaith sin atá inscríofa ar mo mhullach, faighim a sochaí.
Tríd a Ghrá, buaileann an Tiarna Máistir liom. ||2||
Tiomnaím gach rud dó - suairc agus machnaimh, déine agus deasghnátha reiligiúnacha.
Déanaim an uile ní a ofráil dó - dea-ghníomhartha, iompar ceart agus dóiteán tuisle.
Ag tréigean bród agus astú, déanaim deannaigh chosa na Naomh.
Ina sochaí, féachaim ar Dhia le mo shúile. ||3||
Gach nóiméad, déanaim machnamh agus grá dó.
Lá agus oíche, déanaim freastal air mar seo.
Tá Tiarna na Cruinne, Sáirsint an Domhain, tar éis éirí trócaireach;
sa Saadh Sangat, Cuideachta na Naomh, O Nanac, maitheann sé dúinn. ||4||33||84||
Aasaa, An Cúigiú Mehl:
I nGrá Dé, faightear síocháin shíoraí.
I nGrá Dé, ní bhíonn pian i dteagmháil léi le duine.
I nGrá Dé, tá an salachar ego nite ar shiúl.
I nGrá Dé, éiríonn duine gan Smál go deo. ||1||
Éist, a chara: taispeáin a leithéid de ghrá agus de ghean do Dhia,
Tacaíocht an anama, anáil na beatha, gach croí. ||1||Sos||
I nGrá Dé, faightear gach seoda.
I nGrá Dé, líonann Naam gan Smál an croí.
I nGrá Dé, tá ceann amháin maisithe go síoraí.
I nGrá Dé, cuirtear deireadh le gach imní. ||2||
I nGrá Dé, téann duine trasna ar an aigéan uafásach domhanda seo.
I nGrá Dé, ní bhíonn eagla ar dhuine bás.
I nGrá Dé, slánaítear gach duine.
Rachaidh Grá Dé in éineacht leat. ||3||
Leis féin, níl aon duine aontaithe, agus ní théann aon duine ar seachrán.
An té atá beannaithe ag Trócaire Dé, téann sé isteach sa Saadh Sangat, Cuideachta na Naofa.
A deir Nanak, is íobairt mé duit.
A Dhia, is tusa Tacaíocht agus Neart na Naomh. ||4||34||85||
Aasaa, An Cúigiú Mehl:
Agus é ina rí, caitheann an marfach a údarás ríoga;
ag cur brú ar na daoine, cruinníonn sé saibhreas.