Gearr suas dúil, gnéasacht, fearg, bród agus éad, agus lig dóibh a bheith mar choirt choipthe. ||1||
An bhfuil Naomh ar bith ann, a bhfuil suaimhneas agus staid intleachta domhain istigh ann, a bhféadfainn mo mhachnamh agus mo dhéine a thairiscint mar íocaíocht dó?
Tiomnaim mo chorp agus mo intinn don té a thugann fiú braon den fhíon seo ó dhabhach den sórt sin dom. ||1||Sos||
Rinne mé na ceithre shaol déag an foirnéis, agus tá mé dóite mo chorp le tine Dé.
Is é mo mudra - mo lámh-gesture, an píopa; ag tiúnadh isteach sa sruth fuaime neamhaí laistigh, is é an Shushmanaa - an cainéal dromlaigh lárnach, mo eochaircheap fuaraithe. ||2||
Oilithreachtaí, troscadh, geallúintí, íonú, féinsmacht, déine agus rialú anála trí bhealaí na gréine agus na gealaí - iad seo go léir a gheallaim.
Is é mo Chonaic dírithe an cupán, agus is é an Neachtar Ambrosial an sú íon. Ól mé i bunúsach uachtaracha, sublime an sú seo. ||3||
Bíonn an sruth glan ag sileadh de shíor, agus bíonn m'intinn ar meisce ag an éirim sublime seo.
Arsa Kabeer, tá gach fíonta eile fánach agus gan blas; Is é seo an t-aon fíor, bunúsach sublime. ||4||1||
Déan eagna spioradálta an molás, machnaimh ar na bláthanna, agus Eagla Dé an tine cumhdaithe i d'intinn.
Tá an Shushmanaa, an cainéal dromlaigh lárnach, cothromaithe go hintuigthe, agus ólann an t-óltóir san fhíon seo. ||1||
A Hermit Yogi, tá m'intinn ar meisce.
Nuair a ardaíonn an fíon sin, blaiseann duine an croílár sublime den sú seo, agus feiceann sé ar fud na dtrí shaol. ||1||Sos||
Ag gabháil le dhá chainéal an anáil, tá an foirnéis lit agam, agus ól mé sa bhunsraith uachtaracha, sublime.
Tá dúil gnéasach agus fearg dóite agam, agus saoradh mé ón domhan. ||2||
Soilsíonn solas na heagna spioradálta mé; ag bualadh leis an Gúrú, an Fíor-Ghúrú, tá an tuiscint seo faighte agam.
Tá Slave Kabeer ar meisce leis an bhfíon sin, rud nach n-imíonn as. ||3||2||
Is tusa mo Shliabh Sumayr, a Thiarna agus a Mháistir; Fuair mé do thacaíocht.
Ní chroith tú, agus ní thitim. Chaomhnaigh tú m'onóir. ||1||
Anois agus ansin, anseo agus ansiúd, Tusa, Tú amháin.
Le do Ghrás, táim i síocháin go deo. ||1||Sos||
Ag brath ortsa, is féidir liom cónaí fiú in áit mhallaithe Mhageahar; Chuir tú amach tine mo chorp.
Ar dtús, fuair mé Fís Bheannaithe do Dharshan i Machaire; ansin, tháinig mé chun cónaí ag Benares. ||2||
Mar atá Magahar, mar atá Benares; Feicim iad mar rud amháin agus mar an gcéanna.
Tá mé bocht, ach tá saibhreas seo an Tiarna faighte agam; tá na huaibhrigh ag pléasctha le mórtas, agus faigheann siad bás. ||3||
Tá an té a bhíonn bródúil as féin sáite le dealga; ní féidir le duine ar bith iad a tharraingt amach.
Anseo, gol sé go goirt, agus ina dhiaidh seo, dóitear sé san ifreann is hideous. ||4||
Cad é ifreann, agus cad é neamh? Diúltaíonn na Naomh dóibh araon.
Níl aon oibleagáid orm ar cheachtar acu, ag Grásta mo Ghúrú. ||5||
Anois, táim suite ar ríchathaoir an Tiarna; Bhuail mé leis an Tiarna, Cothaoir an Domhain.
Tá an Tiarna agus Kabeer ina n-aon duine. Ní féidir le duine ar bith iad a insint óna chéile. ||6||3||
Déanaim onóir agus géilleadh do na Naomh, agus pionós a ghearradh ar na haingidh; is é seo mo dhualgas mar oifigeach póilíní Dé.
Lá agus oíche, nighim do chosa, a Thiarna; Caithim mo chuid gruaige mar chauree, chun na cuileoga a scuabadh. ||1||
Is madra mé ag do Chúirt, a Thiarna.
Osclaím mo smuit agus coirt roimhe. ||1||Sos||