Raag Maaroo, An Chéad Mhehl, An Cúigiú Teach:
Dia amháin Cruthaitheoir Uilíoch. Le Grásta an Fhíor-Ghúrú:
Lá agus oíche, fanann sé awake agus feasach; ní chodlaíonn sé nó ní aisling.
Tá a fhios aige seo amháin, a mhothaíonn pian an scaradh ó Dhia.
Tá mo chorp pollta tríd le saighead an ghrá. Conas is féidir le dochtúir ar bith an leigheas a fhios? ||1||
Is annamh an té sin, atá mar Gurmukh,
Tuigeann, agus cé leis a nascann an Fíor-Tiarna lena Mholadh.
Tuigeann sé féin luach an Neachtar Ambsosial, a dhéileálann san Ambrosia seo. ||1||Sos||
Tá an Bride anam i ngrá lena Fear céile a Thiarna;
Díríonn sí a comhfhios ar Fhocal Shabad an Ghúrú.
Tá an Bride anam-mhaisithe joyously le suaimhneas intuigthe; baintear a ocras agus a tart. ||2||
Stróic síos amhras agus cuir deireadh le do amhras;
le d'intleacht, tarraing bogha Moladh an Tiarna.
Trí Fhocal Shabad an Ghúrú, ceannaigh agus ceannaigh d'intinn; glac le tacaíocht Yoga - Aontaigh leis an Tiarna álainn. ||3||
Dóite ag egotism, déanann duine dearmad ar an Tiarna as a intinn.
I gCathair an Bháis, ionsaítear é le claimhte ollmhóra.
Ansin, fiú má iarrann sé é, ní bhfaighidh sé Ainm an Tiarna; A anam, beidh pionós uafásach ort. ||4||
Cuireann smaointe Maya agus ceangal saolta isteach ort.
gCathair an Bháis, beidh tú gafa ag noose Teachtaire an Bháis.
Ní féidir leat briseadh saor ó ghéibheann an cheangail ghrámhar, agus mar sin déanfaidh Teachtaire an Bháis tú a chéasadh. ||5||
níl faic déanta agam; Níl mé ag déanamh rud ar bith anois.
Tá an Fíor-Ghúrú tar éis neachtar Ambrosial an Naam a bheannú dom.
Cad iad na hiarrachtaí eile is féidir le duine ar bith a dhéanamh, nuair a bhronnann Tú do bheannacht ort? Lorgaíonn Nanak do Thearmann. ||6||1||12||
Maaroo, An Tríú Mehl, An Chéad Teach:
Dia amháin Cruthaitheoir Uilíoch. Le Grásta an Fhíor-Ghúrú:
Cibé áit a bhfuil tú i mo shuí, suím ann, a Thiarna agus a Mháistir; cibé áit a sheolann tú mé, ansin a théim.
Sa sráidbhaile ar fad, níl ach Rí amháin; tá gach áit naofa. ||1||
A Bhába, agus mé i mo chónaí sa cholainn seo, seinnim do fhíor-mholadh,
go bhféadfainn cumasc leat go hintuigthe. ||1||Sos||
Is dóigh leis gur uaidh féin a thagann gníomhais mhaithe agus olc; is é seo foinse an uile olc.
Cibé rud a tharlaíonn sa saol seo, is le hOrd ár dTiarna agus ár Máistir amháin é. ||2||
Tá mianta gnéis chomh láidir agus chomh láidir; cad as a tháinig an dúil ghnéasach seo?
Cuireann an Cruthaitheoir Féin na drámaí ar fad ar stáitse; cé chomh tearc iad siúd a thuigeann seo. ||3||
De réir Gúrú's Grace, tá duine dírithe go grámhar ar an Aon Tiarna, agus ansin, cuirtear deireadh leis an dualacht.
Cibé rud atá ar aon dul lena thoil, glacann sé leis mar Fhíor; scaoiltear srón an Bháis óna mhuineál. ||4||
Guigh Nanak, cé atá in ann é a ghlaoch chun cuntais, nuair a bhíonn bród egotistical a aigne ina thost?
Tá imeagla agus eagla air fiú an Breitheamh Fírcheart Dharma; tá sé tar éis dul isteach i Tearmann an Fhíor-Thiarna. ||5||1||
Maaroo, An Tríú Mehl:
Ag teacht agus ag imeacht i reincarnation a thuilleadh ann, nuair a dwells duine i dteach an duine féin laistigh.
Do bhronn sé Beannacht A stór na fírinne; ach Sé Féin fhios. ||1||