Tá mo Thiarna Dia Féin ann agus Neamhspleách. Cad a chaithfidh Sé a ithe le bheith sásta?
An té a shiúlann ar aon dul le hUacht an Fhíor-Ghúrú, agus a chanann Moltaí Glórmhara an Tiarna, bíonn sé taitneamhach dó.
Is beannaithe, is beannaithe iad, in Aois Dorcha Kali Yuga seo, O Nanak, a shiúil ar aon dul le hUacht an Fhíor-Ghúrú. ||12||
Iad siúd nach bhfreastalaíonn ar an bhFíor-Ghúrú, agus nach gcoimeádann an Seabóid cumhdaithe ina gcroí
mallaithe atá a saol. Cén fáth ar tháinig siad fiú isteach sa domhan?
Má leanann duine Theagasc an Ghúrú, agus go gcoimeádann sé Eagla Dé ina aigne, ansin bíonn sé grámhar i gcomhréir le bunbhrí sublime an Tiarna.
De réir a chinniúint phríomha, faigheann sé an tAinm; A Nanak, iompraítear trasna é. ||13||
Tá an domhan caillte i gceangal mothúchánach le Maya; ní thuigeann sé go bhfuil a theach féin á chreachadh.
Tá an manmukh féin-willed dall ar an domhan; tá a intinn meallta ag dúil gnéasach agus fearg.
Le claíomh na eagna spioradálta, maraigh na cúig deamhain. Fan dúiseacht agus feasach ar Theagasc an Ghúrú.
Nochttar Seod Naam, agus íonaítear an intinn agus an corp.
Iad siúd a bhfuil easpa Naam ag fánaíocht thart caillte, agus a srón gearrtha amach; gan an Ainm, suíonn siad agus gol.
A Nanac, ní féidir le haon duine an rud atá réamhordaithe ag Tiarna an Chruthaitheora a scriosadh. ||14||
Tuilleann na Gurmukhs saibhreas an Tiarna, ag smaoineamh ar Fhocal Shabad an Ghúrú.
Faigheann siad saibhreas Naam; tá a gcuid seoda ag cur thar maoil.
Trí Fhocal Bani an Ghúrú, cuireann siad Moltaí Glórmhara an Tiarna in iúl, nach féidir a chríoch ná a theorainneacha a aimsiú.
O Nanak, is é an Cruthaitheoir an Déantóir ar fad; féachann an Tiarna Cruthaitheoir go léir. ||15||
Laistigh den Gurmukh tá síocháin agus staid iomasach; ardaíonn a intinn go dtí an Deichiú Plána na nÉitear Akaashic.
Níl codladh ná ocras ar éinne ann; seasann siad i síocháin Ainm Ambrosial an Tiarna.
A Nanac, ní chuireann pian ná pléisiúir isteach ar dhuine ar bith, mar a shoilsíonn Solas an Tiarna, an t-Anam Uachtarach. ||16||
Tháinig siad go léir, agus iad ag caitheamh róbaí an dúil ghnéis agus na feirge.
Beirtear cuid acu, agus faigheann cuid eile bás. Tagann siad agus imíonn siad de réir Hukam Ordú an Tiarna.
Ní thagann deireadh lena n-imeacht agus a n-imeachtaí san athincarnation; tá siad imbued le grá na dúbailteachta.
Ceangailte i ngéibheann iad, cuirtear ar seachrán iad, agus ní féidir leo faic a dhéanamh faoi. ||17||
Iad siúd, ar a gcith an Tiarna a thrócaire, tagann siad chun bualadh leis an bhFíor-Ghúrú.
Ag bualadh leis an bhFíor-Ghúrú, téann siad ar shiúl ón domhan; fanann siad marbh agus iad fós beo, le suaimhneas intuigthe.
A Nanac, tá na deoraithe imeasc an Tiarna; tá siad súite in Ainm an Tiarna. ||18||
Tá intleacht an manmukh féin-willed fickle; tá sé an-trua agus cliste laistigh.
Cibé rud atá déanta aige, agus gach a dhéanann sé, tá sé gan úsáid. Níl sé inghlactha fiú ióta de.
Is é an Breitheamh Ceartasach Dharma a dhéanfaidh an charthanacht agus an fhlaithiúlacht a ligeann sé air a thabhairt.
Gan an Fíor-Ghúrú, ní fhágtar Teachtaire an Bháis leis an mbás féin; tá sé scriosta ag grá na dúbailteachta.
Sleamhnaíonn an óige imperceptibly, tagann seanaois, agus ansin faigheann sé bás.
Tá an bás gafa i ngrá agus i gceangal mothúchánach le leanaí agus le céile, ach ní bheidh aon duine acu ina chúntóir agus ina thacaíocht aige sa deireadh.
An té a fhreastalaíonn ar an bhFíor-Ghúrú faigheann sé síocháin; tagann an tAinm chun cloí leis an intinn.
A Nanak, is mór an t-ádh agus an t-ádh orthu siúd, mar Gurmukh, atá súite sa Naam. ||19||
Ní fiú na manmukhs féin-willed smaoineamh ar an Ainm; gan an Ainm, gol siad i bpian.