Ang aking Panginoong Diyos ay Self-existent at Independent. Ano ang kailangan Niyang kainin para mabusog?
Ang sinumang lumakad na naaayon sa Kalooban ng Tunay na Guru, at umawit ng Maluwalhating Papuri ng Panginoon, ay nakalulugod sa Kanya.
Mapalad, mapalad sila, sa Madilim na Kapanahunan ng Kali Yuga, O Nanak, na lumalakad nang naaayon sa Kalooban ng Tunay na Guru. ||12||
Ang mga hindi naglilingkod sa Tunay na Guru, at hindi pinananatili ang Shabad na nakatago sa kanilang mga puso
sumpain ang kanilang buhay. Bakit pa sila dumating sa mundo?
Kung susundin ng isang tao ang Mga Aral ng Guru, at pinananatili ang Takot sa Diyos sa kanyang isipan, kung gayon siya ay mapagmahal na nakikibagay sa dakilang diwa ng Panginoon.
Sa pamamagitan ng kanyang pangunahing tadhana, nakuha niya ang Pangalan; O Nanak, dinadala siya sa kabila. ||13||
Ang mundo wanders nawala sa emosyonal na attachment sa Maya; hindi nito namamalayan na ang sariling tahanan ay ninanakawan.
Ang kusang-loob na manmukh ay bulag sa mundo; ang kanyang isip ay inaakit ng seksuwal na pagnanasa at galit.
Gamit ang espada ng espirituwal na karunungan, patayin ang limang demonyo. Manatiling gising at mulat sa mga Turo ng Guru.
Ang Hiyas ng Naam ay nahayag, at ang isip at katawan ay dinadalisay.
Yaong mga kulang sa Naam ay gumagala-gala, na naputol ang kanilang mga ilong; nang walang Pangalan, nakaupo sila at umiiyak.
O Nanak, walang makakapagbura sa kung ano ang itinakda ng Panginoong Lumikha. ||14||
Ang mga Gurmukh ay kumikita ng kayamanan ng Panginoon, na pinag-iisipan ang Salita ng Shabad ng Guru.
Tinanggap nila ang kayamanan ng Naam; umaapaw ang kanilang mga kayamanan.
Sa pamamagitan ng Salita ng Bani ng Guru, binibigkas nila ang Maluwalhating Papuri ng Panginoon, na ang wakas at mga limitasyon ay hindi matagpuan.
O Nanak, ang Lumikha ay ang Gumagawa ng lahat; ang Panginoong Lumikha ay minamasdan ang lahat. ||15||
Sa loob ng Gurmukh ay intuitive na kapayapaan at poise; ang kanyang isip ay umakyat sa Ikasampung Plano ng Akaashic Ethers.
Walang inaantok o gutom doon; sila ay nananahan sa kapayapaan ng Ambrosial na Pangalan ng Panginoon.
O Nanak, ang sakit at kasiyahan ay hindi nagpapahirap sa sinuman, kung saan ang Liwanag ng Panginoon, ang Kataas-taasang Kaluluwa, ay nagliliwanag. ||16||
Lahat ay dumating, na nakasuot ng mga damit ng sekswal na pagnanasa at galit.
Ang ilan ay ipinanganak, at ang ilan ay lumilipas. Sila ay dumarating at umaalis ayon sa Hukam ng Utos ng Panginoon.
Ang kanilang pagparito at pag-alis sa reinkarnasyon ay hindi nagtatapos; sila ay puspos ng pag-ibig ng duality.
Nakagapos sa pagkaalipin, sila ay ginawang gumala, at wala silang magagawa tungkol dito. ||17||
Yaong, kung kanino ibinuhos ng Panginoon ang Kanyang Awa, halika at salubungin ang Tunay na Guru.
Ang pakikipagtagpo sa Tunay na Guru, sila ay tumalikod sa mundo; nananatili silang patay habang nabubuhay pa, na may intuitive na kapayapaan at poise.
O Nanak, ang mga deboto ay puspos ng Panginoon; sila ay nasisipsip sa Pangalan ng Panginoon. ||18||
Pabagu-bago ang talino ng kusang-loob na manmukh; siya ay napaka mapanlinlang at matalino sa loob.
Anuman ang kanyang ginawa, at lahat ng kanyang ginagawa, ay walang silbi. Kahit isang iota nito ay hindi katanggap-tanggap.
Ang kawanggawa at pagkabukas-palad na ipinapanggap niyang ibinibigay ay hahatulan ng Matuwid na Hukom ng Dharma.
Kung wala ang Tunay na Guru, hindi pinababayaan ng Mensahero ng Kamatayan ang mortal; siya ay wasak sa pamamagitan ng pag-ibig ng duality.
Ang kabataan ay nawawala nang hindi mahahalata, dumarating ang katandaan, at pagkatapos ay namamatay siya.
Ang mortal ay nahuli sa pag-ibig at emosyonal na kalakip sa mga anak at asawa, ngunit wala sa kanila ang kanyang magiging katulong at suporta sa huli.
Ang sinumang naglilingkod sa Tunay na Guru ay nakatagpo ng kapayapaan; ang Pangalan ay dumarating sa isipan.
O Nanak, dakila at napakapalad ang mga, bilang Gurmukh, ay nasisipsip sa Naam. ||19||
Ang mga kusang-loob na manmukh ay hindi man lang iniisip ang Pangalan; kung wala ang Pangalan, umiiyak sila sa sakit.