Sa Biyaya ni Guru, ibinuhos nila ang kanilang pagkamakasarili at pagmamataas; ang kanilang pag-asa ay pinagsama sa Panginoon.
Sabi ni Nanak, ang pamumuhay ng mga deboto, sa bawat edad, ay natatangi at naiiba. ||14||
Kung paano Mo ako pinalakad, gayon din ako lumalakad, O aking Panginoon at Guro; ano pa ang alam ko tungkol sa Iyong Maluwalhating Kabutihan?
Habang pinalalakad Mo sila, lumalakad sila - Inilagay Mo sila sa Landas.
Sa Iyong Awa, inilakip Mo sila sa Naam; nagninilay sila magpakailanman sa Panginoon, Har, Har.
Yaong mga pinakinggan Ninyo sa Iyong sermon, makatagpo ng kapayapaan sa Gurdwara, ang Pintuan ng Guru.
Sabi ni Nanak, O aking Tunay na Panginoon at Guro, pinalalakad mo kami ayon sa Iyong Kalooban. ||15||
Ang awit ng papuri na ito ay ang Shabad, ang pinakamagandang Salita ng Diyos.
Ang napakagandang Shabad na ito ay ang walang hanggang awit ng papuri, na sinalita ng Tunay na Guru.
Ito ay nakapaloob sa isipan ng mga taong itinalaga ng Panginoon.
Ang ilan ay gumagala, patuloy na nagdadaldal, ngunit walang nakakakuha sa Kanya sa pamamagitan ng pagdaldal.
Ang sabi ni Nanak, ang Shabad, ang awit na ito ng papuri, ay binigkas ng Tunay na Guru. ||16||
Ang mga mapagpakumbabang nilalang na nagninilay-nilay sa Panginoon ay nagiging dalisay.
Pagbubulay-bulay sa Panginoon, sila ay nagiging dalisay; bilang Gurmukh, nagninilay-nilay sila sa Kanya.
Sila ay dalisay, kasama ang kanilang mga ina, ama, pamilya at mga kaibigan; lahat ng kasama nila puro din.
Dalisay ang mga nagsasalita, at dalisay ang mga nakikinig; ang mga naglalagay nito sa kanilang isipan ay dalisay.
Sabi ni Nanak, dalisay at banal ang mga, bilang Gurmukh, nagninilay sa Panginoon, Har, Har. ||17||
Sa pamamagitan ng mga ritwal ng relihiyon, hindi matatagpuan ang intuitive poise; nang walang intuitive poise, hindi umaalis ang pag-aalinlangan.
Ang pag-aalinlangan ay hindi umaalis sa pamamagitan ng mga gawa-gawang aksyon; lahat ay pagod na sa pagsasagawa ng mga ritwal na ito.
Ang kaluluwa ay nadumhan ng pag-aalinlangan; paano ito malilinis?
Hugasan ang iyong isip sa pamamagitan ng paglakip nito sa Shabad, at panatilihing nakatuon ang iyong kamalayan sa Panginoon.
Sabi ni Nanak, sa pamamagitan ng Grasya ni Guru, ang intuitive poise ay ginawa, at ang pag-aalinlangan na ito ay napawi. ||18||
Ang panloob ay marumi, at panlabas na malinis.
Yaong mga panlabas na dalisay ngunit marumi ang loob, nawalan ng buhay sa sugal.
Kinukuha nila ang kakila-kilabot na sakit ng pagnanasa, at sa kanilang isipan, nakakalimutan nila ang tungkol sa pagkamatay.
Sa Vedas, ang pinakalayunin ay ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon; ngunit hindi nila ito naririnig, at gumagala sila na parang mga demonyo.
Sabi ni Nanak, ang mga tumalikod sa Katotohanan at kumakapit sa kasinungalingan, ay nawalan ng buhay sa sugal. ||19||
Puro sa loob, at dalisay sa panlabas.
Yaong mga panlabas na dalisay at dalisay din sa loob, sa pamamagitan ng Guru, ay nagsasagawa ng mabubuting gawa.
Kahit isang maliit na kasinungalingan ay hindi nakaantig sa kanila; ang kanilang pag-asa ay nasa Katotohanan.
Ang mga kumikita ng hiyas nitong buhay ng tao, ay ang pinakamagaling sa mga mangangalakal.
Sabi ni Nanak, yaong mga malinis ang isip, ay nananatili sa Guru magpakailanman. ||20||
Kung ang isang Sikh ay bumaling sa Guru na may tapat na pananampalataya, bilang sunmukh
kung ang isang Sikh ay bumaling sa Guru na may tapat na pananampalataya, bilang sunmukh, ang kanyang kaluluwa ay nananatili sa Guru.
Sa loob ng kanyang puso, nagninilay-nilay siya sa lotus feet ng Guru; sa kaibuturan ng kanyang kaluluwa, siya ay pinag-iisipan niya.
Tinatakwil ang pagkamakasarili at pagmamataas, nananatili siyang palaging nasa panig ng Guru; wala siyang kakilala maliban sa Guru.