Naglilingkod ako sa Isa na nagbigay sa akin ng Naam; Isa akong sakripisyo sa Kanya.
Ang nagtatayo, ay nagwawasak din; walang iba kundi Siya.
Sa Biyaya ni Guru, pinagmumuni-muni ko Siya, at pagkatapos ay hindi nagdurusa sa sakit ang aking katawan. ||31||
Walang sinuman ang akin - kaninong gown ang dapat kong hawakan at hawakan? Walang sinuman, at walang sinuman ang magiging akin.
Darating at aalis, ang isa ay nasisira, dinaranas ng sakit ng dalawahang pag-iisip.
Yaong mga nilalang na kulang sa Naam, ang Pangalan ng Panginoon, ay gumuho tulad ng mga haliging asin.
Kung wala ang Pangalan, paano sila makakahanap ng paglaya? Nahuhulog sila sa impiyerno sa huli.
Gamit ang limitadong bilang ng mga salita, inilalarawan natin ang walang limitasyong Tunay na Panginoon.
Ang mangmang ay kulang sa pang-unawa. Kung wala ang Guru, walang espirituwal na karunungan.
Ang hiwalay na kaluluwa ay parang sirang kuwerdas ng gitara, na hindi nag-vibrate sa tunog nito.
Pinag-iisa ng Diyos ang mga kaluluwang nagkahiwalay sa Kanyang sarili, na ginigising ang kanilang kapalaran. ||32||
Ang katawan ay ang puno, at ang isip ay ang ibon; ang mga ibon sa puno ay ang limang pandama.
Sinisilip nila ang diwa ng katotohanan, at sumanib sa Isang Panginoon. Hindi sila kailanman nakulong.
Ngunit ang iba ay nagmamadaling lumipad, nang makita nila ang pagkain.
Ang kanilang mga balahibo ay pinutol, at sila ay nahuhuli sa silong; sa pamamagitan ng kanilang mga pagkakamali, sila ay nahuli sa kapahamakan.
Kung wala ang Tunay na Panginoon, paano makakahanap ng kalayaan ang sinuman? Ang hiyas ng Maluwalhating Papuri ng Panginoon ay nagmumula sa karma ng mabubuting kilos.
Kapag Siya mismo ang nagpalaya sa kanila, saka lamang sila pinalaya. Siya Mismo ang Dakilang Guro.
Sa Biyaya ng Guru, sila ay pinalaya, kapag Siya mismo ang nagbigay ng Kanyang Grasya.
Ang maluwalhating kadakilaan ay nakasalalay sa Kanyang mga Kamay. Pinagpapala Niya ang mga kinalulugdan Niya. ||33||
Ang kaluluwa ay nanginginig at nanginginig, kapag nawala ang kanyang pagpupugal at suporta.
Tanging ang suporta ng Tunay na Panginoon ang nagdudulot ng karangalan at kaluwalhatian. Sa pamamagitan nito, ang mga gawa ng isang tao ay hindi kailanman walang kabuluhan.
Ang Panginoon ay walang hanggan at walang hanggan na matatag; ang Guru ay matatag, at ang pagmumuni-muni sa Tunay na Panginoon ay matatag.
O Panginoon at Guro ng mga anghel, kalalakihan at mga panginoon ng Yogic, Ikaw ang suporta ng mga hindi sinusuportahan.
Sa lahat ng lugar at interspaces, Ikaw ang Tagapagbigay, ang Dakilang Tagapagbigay.
Saanman ako tumingin, doon kita nakikita, Panginoon; Wala kang katapusan o limitasyon.
Ikaw ay lumalaganap at tumatagos sa mga lugar at interspaces; na sumasalamin sa Salita ng Shabad ng Guru, Ikaw ay natagpuan.
Nagbibigay ka ng mga regalo kahit na hindi sila hinihingi; Ikaw ay mahusay, hindi naa-access at walang katapusan. ||34||
O Maawaing Panginoon, Ikaw ang sagisag ng awa; lumilikha ng Nilikha, Iyong namasdan.
Ibuhos Mo sa akin ang Iyong Awa, O Diyos, at ipagkaisa Mo ako sa Iyong Sarili. Sa isang iglap, sinisira Mo at muling itinayo.
Ikaw ay matalino sa lahat at nakakakita ng lahat; Ikaw ang Pinakadakilang Tagabigay sa lahat ng nagbibigay.
Siya ang Tagapuksa ng kahirapan, at ang Tagapuksa ng sakit; napagtanto ng Gurmukh ang espirituwal na karunungan at pagmumuni-muni. ||35||
Nawawala ang kanyang kayamanan, siya ay sumisigaw sa dalamhati; ang kamalayan ng hangal ay nahuhulog sa kayamanan.
Gaano kabihira ang mga nagtitipon ng kayamanan ng Katotohanan, at nagmamahal sa Kalinis-linisang Naam, ang Pangalan ng Panginoon.
Kung sa pagkawala ng iyong kayamanan, maari kang ma-absorb sa Pag-ibig ng Nag-iisang Panginoon, hayaan mo na lang.
Ilaan ang iyong isip, at isuko ang iyong ulo; hanapin lamang ang Suporta ng Panginoong Lumikha.
Ang mga makamundong gawain at paglalagalag ay titigil, kapag ang isip ay napuno ng kaligayahan ng Shabad.
Maging ang mga kaaway ng isa ay nagiging kaibigan, nakikipagkita sa Guru, ang Panginoon ng Uniberso.
Paglalakbay mula sa kagubatan patungo sa paghahanap ng kagubatan, makikita mo na ang mga bagay na iyon ay nasa loob ng tahanan ng iyong sariling puso.
Pinagkaisa ng Tunay na Guru, mananatili kayong nagkakaisa, at ang sakit ng kapanganakan at kamatayan ay matatapos. ||36||
Sa pamamagitan ng iba't ibang mga ritwal, ang isa ay hindi nakakahanap ng pagpapalaya. Kung walang birtud, ang isa ay ipinadala sa Lungsod ng Kamatayan.
Ang isa ay hindi magkakaroon ng mundong ito o sa susunod; paggawa ng makasalanang pagkakamali, ang isa ay nagsisisi at nagsisi sa huli.