Ang Matuwid na Hukom ng Dharma ay nagsabi sa Mensahero ng Kamatayan, "Kunin mo itong nagsisisi at ilagay siya sa pinakamasama sa pinakamasamang mamamatay-tao."
Walang sinuman ang muling tumingin sa mukha nitong nagsisisi. Siya ay isinumpa ng Tunay na Guru.
Si Nanak ay nagsasalita at inihayag kung ano ang naganap sa Korte ng Panginoon. Siya lamang ang nakakaunawa, na pinagpala at pinalamutian ng Panginoon. ||1||
Ikaapat na Mehl:
Ang mga deboto ng Panginoon ay sumasamba at sumasamba sa Panginoon, at sa maluwalhating kadakilaan ng Panginoon.
Ang mga deboto ng Panginoon ay patuloy na umaawit ng Kirtan ng Kanyang mga Papuri; ang Pangalan ng Panginoon ay ang Tagapagbigay ng kapayapaan.
Laging ipinagkakaloob ng Panginoon sa Kanyang mga deboto ang maluwalhating kadakilaan ng Kanyang Pangalan, na nadaragdagan araw-araw.
Inspirasyon ng Panginoon ang Kanyang mga deboto na maupo, matatag at matatag, sa tahanan ng kanilang panloob na pagkatao. Iniingatan niya ang kanilang karangalan.
Ipinatawag ng Panginoon ang mga maninirang-puri upang managot para sa kanilang mga account, at pinarusahan Niya sila nang mahigpit.
Kung paanong ang mga maninirang-puri ay nag-iisip na kumilos, gayon din ang mga bunga na kanilang nakukuha.
Ang mga aksyong ginawa nang palihim ay tiyak na malalaman, kahit na gawin ito sa ilalim ng lupa.
Ang lingkod na si Nanak ay namumulaklak sa kagalakan, na nakikita ang maluwalhating kadakilaan ng Panginoon. ||2||
Pauree, Fifth Mehl:
Ang Panginoon Mismo ang Tagapagtanggol ng Kanyang mga deboto; ano ang magagawa ng makasalanan sa kanila?
Ang palalong hangal ay kumikilos sa pagmamataas, at kumakain ng sarili niyang lason, siya ay namamatay.
Ang kanyang ilang araw ay natapos na, at siya ay pinutol gaya ng ani sa pag-aani.
Ayon sa kilos ng isang tao, ganoon din ang sinasabi.
Maluwalhati at dakila ang Panginoon at Guro ng lingkod na Nanak; Siya ang Master ng lahat. ||30||
Salok, Ikaapat na Mehl:
Ang mga taong kusa sa sarili ay nakakalimutan ang Pangunahing Panginoon, ang Pinagmumulan ng lahat; sila ay nahuli sa kasakiman at egotismo.
Pinalipas nila ang kanilang mga gabi at araw sa labanan at pakikibaka; hindi nila pinag-iisipan ang Salita ng Shabad.
Inalis ng Lumikha ang lahat ng kanilang pang-unawa at kadalisayan; lahat ng kanilang pananalita ay masama at masama.
Anuman ang ibigay sa kanila, hindi sila nasisiyahan; sa loob ng kanilang mga puso ay mayroong malaking pagnanasa, kamangmangan at kadiliman.
O Nanak, mainam na humiwalay sa mga manmukh na kusang loob, na may pagmamahal at attachment kay Maya. ||1||
Ikaapat na Mehl:
Yaong ang mga puso ay puno ng pag-ibig ng duality, ay hindi nagmamahal sa mga Gurmukh.
Sila ay dumarating at umalis, at gumagala sa muling pagkakatawang-tao; kahit sa panaginip nila, wala silang mahanap na kapayapaan.
Nagsasagawa sila ng kasinungalingan at nagsasalita sila ng kasinungalingan; nakakabit sa kasinungalingan, nagiging huwad sila.
Ang pag-ibig ni Maya ay lubos na sakit; sa sakit sila'y namamatay, at sa sakit sila'y sumisigaw.
O Nanak, hindi maaaring magkaroon ng pagkakaisa sa pagitan ng pag-ibig ng kamunduhan at ng pag-ibig ng Panginoon, gaano man ito hangarin ng lahat.
Ang mga may kayamanan ng mabubuting gawa ay nakatagpo ng kapayapaan sa pamamagitan ng Salita ng Shabad ng Guru. ||2||
Pauree, Fifth Mehl:
O Nanak, ang mga Banal at ang tahimik na mga pantas ay nag-iisip, at ang apat na Vedas ay nagpahayag,
na anuman ang sabihin ng mga deboto ng Panginoon ay mangyayari.
Siya ay nahayag sa Kanyang cosmic workshop; naririnig ito ng lahat ng tao.
Ang mga hangal na tao, na nakikipaglaban sa mga Banal, ay walang kapayapaan.
Hinahangad ng mga Banal na basbasan sila ng kabutihan, ngunit nag-aalab sila sa egotismo.
Ano ang magagawa ng mga kahabag-habag na iyon? Ang kanilang masamang kapalaran ay nauna nang itinakda.