Noon pa man ay hindi pa nakuntento ang matigas niyang isipan.
Sabi ni Kabeer, ganyan ang aking Panginoon at Guro.
Ang kaluluwa ng Kanyang abang lingkod ay naninirahan sa ikaapat na estado. ||4||1||4||
Gond:
Hindi ito tao, at hindi ito diyos.
Hindi ito tinatawag na celibate, o isang mananamba ng Shiva.
Ito ay hindi isang Yogi, at ito ay hindi isang ermitanyo.
Hindi ito ina, o anak ng sinuman. ||1||
Kung gayon ano ito, na naninirahan sa templong ito ng katawan?
Walang makakahanap ng mga limitasyon nito. ||1||I-pause||
Ito ay hindi isang may-ari ng bahay, at hindi ito isang renouncer ng mundo.
Hindi ito hari, at hindi ito pulubi.
Wala itong katawan, walang patak ng dugo.
Ito ay hindi isang Brahmin, at ito ay hindi isang Kh'shaatriya. ||2||
Hindi ito tinatawag na isang taong may mahigpit na disiplina sa sarili, o isang Shaykh.
Hindi ito nabubuhay, at hindi nakikitang mamatay.
Kung may umiyak sa pagkamatay nito,
nawawalan ng karangalan ang taong iyon. ||3||
Sa Biyaya ni Guru, natagpuan ko ang Landas.
Parehong nabura ang kapanganakan at kamatayan.
Sabi ni Kabeer, ito ay nabuo sa parehong diwa ng Panginoon.
Parang tinta sa papel na hindi mabubura. ||4||2||5||
Gond:
Nasira ang mga sinulid, at naubos na ang almirol.
Ang mga hubad na tambo ay kumikinang sa pintuan.
Ang mga mahihirap na brush ay nakakalat sa mga piraso.
Ang kamatayan ay pumasok sa ahit na ulong ito. ||1||
Ang ahit-ulo na mandicant na ito ay nagsayang ng lahat ng kanyang kayamanan.
Ang lahat ng papasok at paglabas na ito ay ikinairita niya. ||1||I-pause||
Tinalikuran na niya ang lahat ng usapan tungkol sa kanyang kagamitan sa paghabi.
Ang kanyang isip ay nakaayon sa Pangalan ng Panginoon.
Ang kanyang mga anak na babae at mga anak na lalaki ay walang makain,
habang ang mga ahit-ulo na mendicants gabi at araw kumain ng kanilang mga busog. ||2||
Isa o dalawa ang nasa bahay, at isa o dalawa pa ang nasa daan.
Natutulog kami sa sahig, habang sila ay natutulog sa kama.
Kinapa nila ang kanilang mga hubad na ulo, at may dalang mga aklat ng panalangin sa kanilang mga baywang.
Kumuha kami ng mga tuyong butil, habang kumukuha sila ng mga tinapay. ||3||
Magiging isa siya sa mga ahit-ulo na mandicant na ito.
Sila ang tagasuporta ng mga nalulunod.
Makinig ka, O bulag at hindi napatnubayan Loi:
Si Kabeer ay sumilong sa mga ahit ang ulo na ito. ||4||3||6||
Gond:
Kapag namatay ang kanyang asawa, hindi umiiyak ang babae.
May ibang nagiging tagapagtanggol niya.
Kapag namatay ang tagapagtanggol na ito,
nahuhulog siya sa mundo ng impiyerno pagkatapos, para sa mga sekswal na kasiyahang tinatamasa niya sa mundong ito. ||1||
Iisang nobya lang ang mahal ng mundo, si Maya.
Siya ang asawa ng lahat ng nilalang at nilalang. ||1||I-pause||
Sa kanyang kwintas sa kanyang leeg, mukhang maganda ang nobya na ito.
Siya ay lason sa Santo, ngunit ang mundo ay nalulugod sa kanya.
Pinalamutian ang sarili, umupo siya na parang patutot.
Sinumpa ng mga Banal, gumagala siya na parang sawing-palad. ||2||
Tumatakbo siya sa paligid, hinahabol ang mga Banal.
Natatakot siyang bugbugin ng mga biniyayaan ng Grasya ng Guru.
Siya ang katawan, ang hininga ng buhay, ng mga walang pananampalatayang mapang-uyam.
Para siyang bruhang uhaw sa dugo. ||3||
Alam ko na ang mga sikreto niya
sa Kanyang Awa, nakilala ako ng Banal na Guru.
Sabi ni Kabeer, ngayon ay pinalayas ko na siya.
Kumapit siya sa palda ng mundo. ||4||4||7||