Siree Raag, Ikaapat na Mehl:
Tumayo ako sa tabi ng daan at tinanong ang Daan. Kung may magtuturo lang sa akin ng Daan tungo sa Diyos-Sasamahan ko siya.
Sinusundan ko ang mga yapak ng mga tumatangkilik sa Pag-ibig ng aking Minamahal.
Nakikiusap ako sa kanila, nakikiusap ako sa kanila; Mayroon akong ganoong pananabik na makilala ang Diyos! ||1||
O aking mga Kapatid sa Tadhana, ipagkaisa mo ako sa aking Panginoong Diyos.
Isa akong sakripisyo sa Tunay na Guru, na nagpakita sa akin ng Panginoong Diyos. ||1||I-pause||
Sa malalim na pagpapakumbaba, nahulog ako sa Paanan ng Perpektong Tunay na Guru.
Ang Guru ay ang Karangalan ng hindi pinarangalan. Ang Guru, ang Tunay na Guru, ay nagdadala ng pagsang-ayon at palakpakan.
Hindi ako napapagod sa pagpupuri sa Guru, na pinag-isa ako sa Panginoong Diyos. ||2||
Lahat, sa buong mundo, ay nananabik sa Tunay na Guru.
Kung wala ang magandang kapalaran ng tadhana, ang Mapalad na Pangitain ng Kanyang Darshan ay hindi makukuha. Ang mga kapus-palad ay nakaupo lang at umiiyak.
Nangyayari ang lahat ng bagay ayon sa Kalooban ng Panginoong Diyos. Walang sinuman ang maaaring magbura ng pre-ordained Writ of Destiny. ||3||
Siya Mismo ang Tunay na Guru; Siya mismo ang Panginoon. Siya mismo ay nagkakaisa sa Kanyang Unyon.
Sa Kanyang Kabaitan, pinag-isa Niya tayo sa Kanyang Sarili, habang sinusunod natin ang Guru, ang Tunay na Guru.
Sa buong mundo, Siya ang Buhay ng Mundo, O Nanak, tulad ng tubig na hinaluan ng tubig. ||4||4||68||
Siree Raag, Ikaapat na Mehl:
Ang Kakanyahan ng Ambrosial Naam ay ang pinakadakilang diwa; paano ko matitikman ang essence na ito?
Pumunta ako at tinanong ang maligayang kaluluwa-nobya, "Paano kayo nakilala ang Diyos?"
Sila ay walang pakialam at hindi nagsasalita; Minamasahe at hinuhugasan ko ang kanilang mga paa. ||1||
O Mga Kapatid ng Tadhana, makipagkita sa iyong espirituwal na kaibigan, at manahan sa Maluwalhating Papuri ng Panginoon.
Ang Tunay na Guru, ang Primal Being, ay ang iyong Kaibigan, na magpapalayas ng sakit at magpapatalo sa iyong ego. ||1||I-pause||
Ang mga Gurmukh ay ang maligayang kaluluwa-nobya; ang kanilang mga isip ay puno ng kabaitan.
Ang Salita ng Tunay na Guru ay ang Hiyas. Ang isang naniniwala dito ay nakatikim ng Kataas-taasang Kakanyahan ng Panginoon.
Ang mga nakikibahagi sa Kataas-taasang Kakanyahan ng Panginoon, sa pamamagitan ng Pag-ibig ng Guru, ay kilala bilang dakila at napakapalad. ||2||
Ang Kataas-taasang Kakanyahan ng Panginoon na ito ay nasa kagubatan, sa parang at saanman, ngunit hindi ito natitikman ng mga kapus-palad.
Kung wala ang Tunay na Guru, hindi ito makukuha. Patuloy na umiiyak sa paghihirap ang mga kusang-loob na manmukh.
Hindi sila yuyuko sa harap ng Tunay na Guru; nasa loob nila ang demonyo ng galit. ||3||
Ang Panginoon Mismo, Har, Har, Har, ay ang Dakilang Kakanyahan. Ang Panginoon Mismo ay ang Kakanyahan.
Sa Kanyang Kabaitan, pinagpapala Niya ang Gurmukh nito; tumutulo ang Ambrosial Nectar nitong Amrit.
Pagkatapos, ang katawan at isip ay ganap na namumulaklak at yumayabong; O Nanak, ang Panginoon ay dumarating upang tumira sa loob ng isip. ||4||5||69||
Siree Raag, Ikaapat na Mehl:
Ang araw ay sumisikat, at pagkatapos ay nagtatapos, at ang gabi ay lumilipas.
Ang buhay ng tao ay lumiliit, ngunit hindi niya naiintindihan. Araw-araw, nilalamon ng daga ng kamatayan ang lubid ng buhay.
Si Maya ay kumakalat na parang matamis na pulot; ang kusang loob na manmukh ay parang langaw, nabubulok. ||1||
O Mga Kapatid ng Tadhana, ang Diyos ay aking Kaibigan at Kasama.
Ang emosyonal na attachment sa mga anak at asawa ay lason; sa huli, walang sasama sa iyo bilang iyong katulong. ||1||I-pause||
Sa pamamagitan ng Mga Aral ng Guru, ang ilan ay yumakap sa pagmamahal sa Panginoon, at naligtas. Nananatili silang hiwalay at hindi apektado, at nahanap nila ang Sanctuary ng Panginoon.