Ang kahabag-habag na mundong ito ay isang kuta ng papel, ng kulay at anyo at matalinong mga panlilinlang.
Ang isang maliit na patak ng tubig o isang maliit na buga ng hangin ay sumisira sa kaluwalhatian nito; sa isang iglap, ang buhay nito ay natapos na. ||4||
Ito ay tulad ng isang tree-house malapit sa pampang ng isang ilog, na may yungib ng ahas sa bahay na iyon.
Kapag umapaw ang ilog, ano ang mangyayari sa tree house? Kumakagat ang ahas, parang duality sa isip. ||5||
Sa pamamagitan ng magic spell ng espirituwal na karunungan ng Guru, at pagmumuni-muni sa Salita ng Mga Aral ng Guru, ang bisyo at katiwalian ay nasusunog.
Ang isipan at katawan ay pinalamig at pinapakalma at ang Katotohanan ay nakukuha, sa pamamagitan ng kamangha-mangha at natatanging debosyonal na pagsamba sa Panginoon. ||6||
Lahat ng umiiral ay nagmamakaawa sa Iyo; Ikaw ay maawain sa lahat ng nilalang.
Hinahanap ko ang Iyong Santuwaryo; mangyaring iligtas ang aking karangalan, O Panginoon ng Mundo, at pagpalain ako ng Katotohanan. ||7||
Nakatali sa makamundong mga gawain at gusot, hindi nauunawaan ng bulag; siya ay kumikilos na parang mamamatay-tao.
Ngunit kung matugunan niya ang Tunay na Guru, kung gayon naiintindihan niya at nauunawaan niya, at ang kanyang isip ay puno ng tunay na espirituwal na karunungan. ||8||
Kung wala ang Katotohanan, ang walang kwentang katawan na ito ay huwad; Kinunsulta ko ang aking Guru tungkol dito.
O Nanak, na ang Diyos ay nagpahayag ng Diyos sa akin; kung wala ang Katotohanan, panaginip lang ang buong mundo. ||9||2||
Malaar, Unang Mehl:
Ang rainbird at ang isda ay nakatagpo ng kapayapaan sa tubig; natutuwa ang usa sa tunog ng kampana. ||1||
Ang ibong ulan ay huni sa gabi, O aking ina. ||1||I-pause||
O aking Minamahal, ang pag-ibig ko sa Iyo ay hindi magwawakas, kung ito ay Iyong Kalooban. ||2||
Nawala ang tulog, at naubos ang egotismo sa aking katawan; ang aking puso ay natatakpan ng Mga Aral ng Katotohanan. ||3||
Lumilipad sa gitna ng mga puno at halaman, nananatili akong nagugutom; maibiging umiinom sa Naam, ang Pangalan ng Panginoon, ako ay nasisiyahan. ||4||
Tumitig ako sa Iyo, at ang aking dila ay sumisigaw sa Iyo; Uhaw na uhaw ako sa Mapalad na Pangitain ng Iyong Darshan. ||5||
Kung wala ang aking Mahal, lalo kong pinalamutian ang aking sarili, lalo akong nasusunog ang aking katawan; hindi maganda sa katawan ko ang mga damit na ito. ||6||
Kung wala ang aking Mahal, hindi ako mabubuhay kahit isang saglit; nang hindi nakikilala Siya, hindi ako makatulog. ||7||
Malapit ang kanyang Asawa na Panginoon, ngunit hindi ito alam ng kaawa-awang nobya. Inihayag Siya ng Tunay na Guru sa kanya. ||8||
Kapag nakilala niya Siya nang may intuitive na kadalian, nakatagpo siya ng kapayapaan; ang Salita ng Shabad ay pumapatay ng apoy ng pagnanasa. ||9||
Sabi ni Nanak, sa pamamagitan Mo, O Panginoon, ang aking isip ay nalulugod at nalulugod; Hindi ko maipahayag ang iyong halaga. ||10||3||
Malaar, Unang Mehl, Ashtpadheeyaa, Pangalawang Bahay:
Isang Pansansinukob na Maylalang Diyos. Sa Biyaya Ng Tunay na Guro:
Ang lupa ay yumuko sa ilalim ng bigat ng tubig,
ang matataas na bundok at ang mga kuweba ng underworld.
Ang pagninilay sa Salita ng Shabad ng Guru, ang mga karagatan ay naging kalmado.
Ang landas ng pagpapalaya ay matatagpuan sa pamamagitan ng pagsupil sa ego. ||1||
Ako ay bulag; Hinahanap ko ang Liwanag ng Pangalan.
Kinukuha ko ang Suporta ng Naam, ang Pangalan ng Panginoon. Naglalakad ako sa landas ng misteryo ng Takot ng Guru. ||1||I-pause||