Sila ay ipinadala sa impiyerno ng Panginoong Tagapaglikha, at tinawag sila ng Accountant upang magbigay ng kanilang account. ||2||
Walang kapatid na lalaki o babae ang makakasama sa kanila.
Iniwan ang kanilang mga ari-arian, kabataan at kayamanan, nagmartsa sila.
Hindi nila kilala ang mabait at mahabagin na Panginoon; sila ay dudurog na parang linga sa pisaan ng langis. ||3||
Masaya kang nagnanakaw ng mga ari-arian ng iba,
ngunit ang Panginoong Diyos ay sumasaiyo, na nagmamasid at nakikinig.
Sa pamamagitan ng makamundong kasakiman, nahulog ka sa hukay; wala kang alam sa hinaharap. ||4||
Ikaw ay ipanganganak at ipanganak na muli, at mamamatay at mamamatay muli, para lamang muling magkatawang-tao.
Ikaw ay magdaranas ng kakila-kilabot na parusa, sa iyong daan patungo sa lupain sa kabila.
Ang mortal ay hindi nakakakilala sa Isa na lumikha sa kanya; siya ay bulag, at sa gayon siya ay magdurusa. ||5||
Ang paglimot sa Panginoong Lumikha, siya ay wasak.
Ang drama ng mundo ay masama; nagdadala ito ng kalungkutan at pagkatapos ay kaligayahan.
Ang hindi nakakatagpo ng Santo ay walang pananampalataya o kasiyahan; gumagala siya ayon sa gusto niya. ||6||
Ang Panginoon Mismo ang nagtatag ng lahat ng dramang ito.
Ang iba, itinataas niya, at ang iba ay itinatapon niya sa alon.
Habang pinapasayaw Niya sila, sumasayaw din sila. Ang bawat tao'y nabubuhay ayon sa kanilang mga nakaraang aksyon. ||7||
Kapag ipinagkaloob ng Panginoon at Guro ang Kanyang Grasya, saka natin Siya pagninilay-nilay.
Sa Samahan ng mga Banal, ang isa ay hindi nakatalaga sa impiyerno.
Mangyaring pagpalain si Nanak ng regalo ng Ambrosial Naam, ang Pangalan ng Panginoon; patuloy niyang inaawit ang mga awit ng Iyong mga Kaluwalhatian. ||8||2||8||12||20||
Maaroo, Solahas, First Mehl:
Isang Pansansinukob na Maylalang Diyos. Sa Biyaya Ng Tunay na Guro:
Ang Tunay na Panginoon ay Totoo; wala ng iba.
Siya na lumikha, sa wakas ay sisira.
Kung paanong nakalulugod sa Iyo, sa gayon ay iingatan Mo ako, at sa gayon ako ay nananatili; anong dahilan ang maibibigay ko sa Iyo? ||1||
Ikaw mismo ang lumikha, at ikaw mismo ang sumisira.
Ikaw mismo ang nag-uugnay sa bawat tao sa kanilang mga gawain.
Pinag-iisipan Mo ang Iyong Sarili, Ikaw mismo ang gumagawa sa amin na karapat-dapat; Ikaw mismo ang naglagay sa amin sa Landas. ||2||
Ikaw Mismo ay matalino sa lahat, Ikaw Mismo ang nakakaalam ng lahat.
Ikaw mismo ang lumikha ng Uniberso, at ikaw ay nalulugod.
Ikaw mismo ang hangin, tubig at apoy; Ikaw mismo ay nagkakaisa sa Union. ||3||
Ikaw mismo ang buwan, ang araw, ang pinakaperpekto sa mga perpekto.
Ikaw mismo ay espirituwal na karunungan, pagmumuni-muni, at ang Guru, ang Bayani ng Mandirigma.
Ang Mensahero ng Kamatayan, at ang kanyang tali ng kamatayan, ay hindi makahihipo ng sinuman, na mapagmahal na nakatuon sa Iyo, O Tunay na Panginoon. ||4||
Ikaw Mismo ang lalaki, at Ikaw Mismo ang babae.
Ikaw mismo ang chess-board, at Ikaw mismo ang chessman.
Ikaw mismo ang nagtanghal ng drama sa arena ng mundo, at ikaw mismo ang sumusuri sa mga manlalaro. ||5||
Ikaw mismo ang bumble bee, ang bulaklak, ang prutas at ang puno.
Ikaw mismo ang tubig, disyerto, karagatan at pool.
Ikaw Mismo ang dakilang isda, ang pagong, ang Sanhi ng mga sanhi; Hindi malalaman ang iyong anyo. ||6||
Ikaw mismo ang araw, at ikaw mismo ang gabi.
Ikaw mismo ay nalulugod sa Salita ng Bani ng Guru.
Sa simula pa lang, at sa buong panahon, umaalingawngaw ang di-natamaan na tunog, gabi at araw; sa bawat puso, ang Salita ng Shabad, ay umaalingawngaw sa Iyong Kalooban. ||7||
Ikaw mismo ang hiyas, hindi maihahambing na maganda at hindi mabibili ng salapi.
Ikaw mismo ang Tagasuri, ang Perpektong Tagatimbang.