Ang sakit at sakit ay umalis sa aking katawan, at ang aking isip ay naging dalisay; Inaawit ko ang Maluwalhating Papuri ng Panginoon, Har, Har.
Ako ay nasa kaligayahan, nakikipagpulong sa Saadh Sangat, ang Kumpanya ng Banal, at ngayon, ang aking isip ay hindi naliligaw. ||1||
Ang aking nag-aalab na pagnanasa ay napawi, sa pamamagitan ng Salita ng Shabad ng Guru, O ina.
Ang lagnat ng pagdududa ay ganap na naalis; sa pakikipagkita sa Guru, ako ay pinalamig at napatahimik, nang may madaling maunawaan. ||1||I-pause||
Natapos na ang aking paglalagalag, mula nang aking natanto ang Nag-iisang Panginoon; ngayon, ako ay naparito upang tumira sa walang hanggang lugar.
Ang iyong mga Banal ay ang Saving Grace ng mundo; na nakikita ang Mapalad na Pangitain ng kanilang Darshan, nananatili akong nasisiyahan. ||2||
Iniwan ko ang mga kasalanan ng hindi mabilang na pagkakatawang-tao, ngayong nahawakan ko na ang mga paa ng walang hanggang Banal na Guru.
Ang aking isipan ay umaawit ng makalangit na himig ng kaligayahan, at hindi na ito kakainin ng kamatayan. ||3||
Ang Panginoon ko, ang Dahilan ng lahat ng dahilan, ay Makapangyarihan sa lahat, ang Tagapagbigay ng kapayapaan; Siya ang aking Panginoon, aking Panginoong Hari.
Nabubuhay si Nanak sa pag-awit ng Iyong Pangalan, O Panginoon; Ikaw ang aking katulong, kasama ko, sa lahat ng oras. ||4||9||
Aasaa, Fifth Mehl:
Ang maninirang-puri ay sumisigaw at nananangis.
Nakalimutan na niya ang Kataas-taasang Panginoon, ang Transcendent Lord; ang maninirang-puri ay umaani ng mga gantimpala ng kanyang sariling mga gawa. ||1||I-pause||
Kung ang isang tao ay kanyang kasama, kung gayon siya ay dadalhin kasama niya.
Tulad ng dragon, dinadala ng maninirang-puri ang kanyang napakalaki, walang silbing kargada, at nasusunog sa sarili niyang apoy. ||1||
Ipinahayag at ibinalita ni Nanak kung ano ang nangyayari sa Pinto ng Transcendent Lord.
Ang mapagpakumbabang mga deboto ng Panginoon ay magpakailanman sa kaligayahan; umaawit ng Kirtan ng mga Papuri ng Panginoon, sila ay namumulaklak. ||2||10||
Aasaa, Fifth Mehl:
Kahit na pinalamutian ko ang aking sarili,
gayunpaman, hindi nasisiyahan ang aking isip.
Naglagay ako ng iba't ibang mga mabangong langis sa aking katawan,
at gayon pa man, hindi ako nakakuha ng kahit katiting na kasiyahan mula rito.
Sa loob ng aking isipan, hawak ko ang gayong pagnanais,
upang ako ay mabuhay lamang upang makita ang aking Minamahal, O aking ina. ||1||
O ina, ano ang dapat kong gawin? Hindi makapagpahinga ang isip na ito.
Nakukulam ito ng magiliw na pag-ibig ng aking Mahal. ||1||I-pause||
Mga kasuotan, palamuti, at gayong katangi-tanging kasiyahan
Tinitingnan ko ang mga ito bilang walang kuwenta.
Gayundin, karangalan, katanyagan, dangal at kadakilaan,
pagsunod ng buong mundo,
at isang sambahayan na kasing ganda ng hiyas.
Kung ako ay nakalulugod sa Kalooban ng Diyos, kung gayon ako ay pagpapalain, at magpakailanman sa kaligayahan. ||2||
Sa mga pagkain at napakasarap na iba't ibang uri,
at gayong masaganang kasiyahan at libangan,
kapangyarihan at ari-arian at ganap na utos
sa mga ito, ang isip ay hindi nasisiyahan, at ang kanyang uhaw ay hindi napapawi.
Kung hindi nakikilala Siya, ang araw na ito ay hindi lilipas.
Pagkilala sa Diyos, nakatagpo ako ng kapayapaan. ||3||
Sa paghahanap at paghahanap, narinig ko ang balitang ito,
na kung wala ang Saadh Sangat, ang Kumpanya ng Banal, walang lumalangoy sa kabila.
Ang isa na may nakasulat na magandang kapalarang ito sa kanyang noo, ay nakatagpo ng Tunay na Guru.
Ang kanyang pag-asa ay natupad, at ang kanyang isip ay nasisiyahan.
Kapag ang isang tao ay nakatagpo ng Diyos, kung gayon ang kanyang uhaw ay mapawi.
Nahanap na ni Nanak ang Panginoon, sa loob ng kanyang isip at katawan. ||4||11||
Aasaa, Fifth Mehl, Panch-Padhay: