Kung wala ang Guru o isang espirituwal na guro, walang tinatanggap.
Maaaring ipakita sa kanila ang daan, ngunit iilan lamang ang pumupunta doon.
Kung walang karma ng mabubuting kilos, hindi makakamit ang langit.
Ang Daan ng Yoga ay ipinakita sa monasteryo ng Yogi.
Nagsusuot sila ng mga singsing sa tainga upang ipakita ang daan.
Nakasuot ng mga singsing sa tainga, gumagala sila sa buong mundo.
Ang Panginoong Tagapaglikha ay nasa lahat ng dako.
Mayroong maraming mga manlalakbay bilang mayroong mga nilalang.
Kapag inilabas ang death warrant ng isang tao, walang pagkaantala.
Ang isang nakakakilala sa Panginoon dito, nakikilala din Siya doon.
Ang iba, Hindu man o Muslim, daldal lang.
Ang salaysay ng bawat isa ay binabasa sa Hukuman ng Panginoon;
kung walang karma ng mabubuting kilos, walang tatawid.
Isang nagsasalita ng Tunay na Pangalan ng Tunay na Panginoon,
O Nanak, ay hindi na tatawagin sa account pagkatapos nito. ||2||
Pauree:
Ang tanggulan ng katawan ay tinatawag na Mansyon ng Panginoon.
Ang mga rubi at hiyas ay matatagpuan sa loob nito; ang Gurmukh ay umaawit ng Pangalan ng Panginoon.
Ang katawan, ang Mansyon ng Panginoon, ay napakaganda, kapag ang Pangalan ng Panginoon, Har, Har, ay itinanim sa kaibuturan.
Sinisira ng mga taong kusang-loob ang kanilang sarili; patuloy silang kumukulo sa pagkakadikit kay Maya.
Ang Nag-iisang Panginoon ang Guro ng lahat. Siya ay matatagpuan lamang ng perpektong tadhana. ||11||
Salok, Unang Mehl:
Walang Katotohanan sa pagdurusa, walang Katotohanan sa ginhawa. Walang Katotohanan sa pagala-gala tulad ng mga hayop sa tubig.
Walang Katotohanan sa pag-ahit ng ulo; walang Katotohanan ang pag-aaral ng banal na kasulatan o pagala-gala sa ibang bansa.
Walang Katotohanan sa mga puno, halaman o bato, sa pagpuputol ng sarili o pagdurusa sa sakit.
Walang Katotohanan sa paggapos sa mga elepante sa mga tanikala; walang Katotohanan sa pagpapastol ng mga baka.
Siya lamang ang nagbibigay nito, na ang mga kamay ay may hawak na espirituwal na kasakdalan; siya lamang ang tumatanggap nito, kung kanino ito pinagkalooban.
O Nanak, siya lamang ang biniyayaan ng maluwalhating kadakilaan, na ang puso ay puno ng Salita ng Shabad.
Sabi ng Diyos, lahat ng puso ay akin, at ako ay nasa lahat ng puso. Sino ang makapagpaliwanag nito sa isang nalilito?
Sino ang makalilito sa nilalang na iyon, kung kanino ko ipinakita ang Daan?
At sino ang makapagpapakita ng Landas sa nilalang na aking pinagkaguluhan mula pa noong una? ||1||
Unang Mehl:
Siya lamang ay isang maybahay, na pumipigil sa kanyang mga hilig
at humihingi ng pagninilay, pagtitipid at disiplina sa sarili.
Nagbibigay siya ng mga donasyon sa kawanggawa kasama ang kanyang katawan;
ang gayong maybahay ay kasing dalisay ng tubig ng Ganges.
Sabi ni Eeshar, ang Panginoon ay ang sagisag ng Katotohanan.
Ang pinakamataas na diwa ng katotohanan ay walang hugis o anyo. ||2||
Unang Mehl:
Siya lamang ay isang hiwalay na ermitanyo, na sinusunog ang kanyang pagmamataas sa sarili.
Nagmamakaawa siya para sa paghihirap bilang kanyang pagkain.
Sa lungsod ng puso, humihiling siya ng kawanggawa.
Ang gayong pagtalikod ay umaakyat sa Lungsod ng Diyos.
Sabi ni Gorakh, ang Diyos ay ang sagisag ng Katotohanan;
ang pinakamataas na diwa ng realidad ay walang hugis o anyo. ||3||
Unang Mehl:
Siya lamang ay isang Udasi, isang ahit ang ulo na tumalikod, na yumakap sa pagtanggi.
Nakita niya ang Kalinis-linisang Panginoon na naninirahan sa parehong itaas at mas mababang mga rehiyon.
Binabalanse niya ang enerhiya ng araw at buwan.
Ang pader ng katawan ng naturang Udasi ay hindi gumuho.
Sabi ni Gopi Chand, ang Diyos ang sagisag ng Katotohanan;
ang pinakamataas na diwa ng realidad ay walang hugis o anyo. ||4||
Unang Mehl:
Siya lamang ay isang Paakhandi, na naglilinis ng kanyang katawan ng dumi.
Ang apoy ng kanyang katawan ay nagliliwanag sa Diyos sa loob.
Hindi niya sinasayang ang kanyang enerhiya sa wet dreams.