Kung wala ang Tunay na Guru, walang makakatagpo sa Panginoon; kahit sino ay maaaring subukan at makita.
Sa Biyaya ng Panginoon, ang Tunay na Guru ay matatagpuan, at pagkatapos ang Panginoon ay natutugunan nang may madaling maunawaan.
Ang kusang-loob na manmukh ay nalinlang ng pagdududa; kung walang magandang kapalaran, ang kayamanan ng Panginoon ay hindi makukuha. ||5||
Ang tatlong disposisyon ay ganap na nakakagambala; ang mga tao ay nagbabasa at nag-aaral at nagmumuni-muni sa kanila.
Ang mga taong iyon ay hindi kailanman pinalaya; hindi nila nasumpungan ang Pinto ng Kaligtasan.
Kung wala ang Tunay na Guru, hindi sila kailanman mapapalaya mula sa pagkaalipin; hindi nila tinatanggap ang pagmamahal sa Naam, ang Pangalan ng Panginoon. ||6||
Ang mga Pandit, ang mga iskolar ng relihiyon, at ang mga tahimik na pantas, na nagbabasa at nag-aaral ng Vedas, ay napapagod na.
Ni hindi nila iniisip ang Pangalan ng Panginoon; hindi sila naninirahan sa tahanan ng kanilang sariling panloob na pagkatao.
Ang Mensahero ng Kamatayan ay umiikot sa kanilang mga ulo; sila ay nawasak ng panlilinlang sa kanilang sarili. ||7||
Lahat ay nananabik sa Pangalan ng Panginoon; kung walang magandang tadhana, hindi ito nakukuha.
Kapag ipinagkaloob ng Panginoon ang Kanyang Sulyap ng Biyaya, nakilala ng mortal ang Tunay na Guru, at ang Pangalan ng Panginoon ay naninirahan sa loob ng isip.
O Nanak, sa pamamagitan ng Pangalan, bumubulusok ang karangalan, at ang mortal ay nananatiling nakalubog sa Panginoon. ||8||2||
Malaar, Ikatlong Mehl, Ashtpadheeyaa, Pangalawang Bahay:
Isang Pansansinukob na Maylalang Diyos. Sa Biyaya Ng Tunay na Guro:
Kapag ipinakita ng Panginoon ang Kanyang Awa, inutusan Niya ang mortal na magtrabaho para sa Guru.
Ang kanyang mga pasakit ay inalis, at ang Pangalan ng Panginoon ay dumarating upang manahan sa loob.
Ang tunay na pagpapalaya ay dumarating sa pamamagitan ng pagtutuon ng kamalayan sa Tunay na Panginoon.
Makinig sa Shabad, at ang Salita ng Bani ng Guru. ||1||
O aking isip, maglingkod sa Panginoon, Har, Har, ang tunay na kayamanan.
Sa Biyaya ng Guru, ang kayamanan ng Panginoon ay nakuha. Gabi at araw, ituon ang iyong pagninilay-nilay sa Panginoon. ||1||I-pause||
Ang kaluluwa-nobya na nag-adorno sa sarili nang wala ang kanyang Asawa na Panginoon,
ay masama ang ugali at hamak, nawasak sa kapahamakan.
Ito ang walang kwentang paraan ng pamumuhay ng kusang-loob na manmukh.
Nakalimutan ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon, nagsasagawa siya ng lahat ng uri ng walang laman na mga ritwal. ||2||
Ang nobya na si Gurmukh ay pinalamutian nang maganda.
Sa pamamagitan ng Salita ng Shabad, inilalagay niya ang kanyang Asawa na Panginoon sa loob ng kanyang puso.
Napagtanto niya ang Isang Panginoon, at pinasuko ang kanyang kaakuhan.
Ang nobya ng kaluluwa ay banal at marangal. ||3||
Kung wala ang Guru, ang Tagapagbigay, walang makakatagpo sa Panginoon.
Ang sakim na makasarili na manmukh ay naaakit at nalilibang sa duality.
Iilan lamang na espirituwal na guro ang nakakaalam nito,
na kung hindi makatagpo ang Guru, ang paglaya ay hindi makakamit. ||4||
Ang bawat isa ay nagsasabi ng mga kuwento na sinabi ng iba.
Kung hindi pinasusupil ang isip, hindi dumarating ang debosyonal na pagsamba.
Kapag ang talino ay nakamit ang espirituwal na karunungan, ang puso-lotus ay namumulaklak.
Ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon, ay dumarating upang manatili sa pusong iyon. ||5||
Sa egotismo, lahat ay maaaring magpanggap na sumasamba sa Diyos nang may debosyon.
Ngunit hindi nito pinapalambot ang isip, at hindi ito nagdudulot ng kapayapaan.
Sa pagsasalita at pangangaral, ang mortal ay nagpapakita lamang ng kanyang pagmamataas sa sarili.
Ang kanyang debosyonal na pagsamba ay walang silbi, at ang kanyang buhay ay ganap na basura. ||6||
Sila lamang ang mga deboto, na nakalulugod sa Isip ng Tunay na Guru.
Gabi at araw, nananatili silang mapagmahal na nakaayon sa Pangalan.
Nakikita nila ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon, laging naroroon, malapit na.