Nalalasahan ng aking dila ang lasa ng masayang awit ng Panginoon; O Nanak, ang Naam ay kumikinang nang maliwanag. ||2||
Gustung-gusto ng Gurmukh ang Pangalan ng Panginoon;
Sa kaibuturan, pinag-iisipan niya ang hiyas ng Naam.
Ang mga nagmamahal sa Pangalan ng Panginoon ay pinalaya sa pamamagitan ng Salita ng Shabad. Ang kadiliman ng kamangmangan ay napapawi.
Ang espirituwal na karunungan ay nag-aalab nang napakatalino, na nagliliwanag sa puso; ang kanilang mga tahanan at templo ay pinalamutian at pinagpala.
Ginawa kong palamuti ang aking katawan at isipan, at inialay ko sila sa Tunay na Panginoong Diyos, na nakalulugod sa Kanya.
Anuman ang sabihin ng Diyos, malugod kong ginagawa. O Nanak, ako ay sumanib sa hibla ng Kanyang Pagkatao. ||3||
Inayos ng Panginoong Diyos ang seremonya ng kasal;
Siya ay dumating upang pakasalan ang Gurmukh.
Siya ay dumating upang pakasalan ang Gurmukh, na natagpuan ang Panginoon. Ang nobya na iyon ay mahal na mahal ng kanyang Panginoon.
Ang mapagpakumbabang mga Banal ay nagsasama-sama at umaawit ng mga awit ng kagalakan; ang Mahal na Panginoon Mismo ang nagpalamuti sa kaluluwa-nobya.
Ang mga anghel at mortal na nilalang, ang makalangit na mga tagapagbalita at makalangit na mang-aawit, ay nagsama-sama at bumuo ng isang kamangha-manghang salu-salo sa kasal.
O Nanak, natagpuan ko ang aking Tunay na Panginoong Diyos, na hindi namamatay, at hindi ipinanganak. ||4||1||3||
Raag Soohee, Chhant, Fourth Mehl, Third House:
Isang Pansansinukob na Maylalang Diyos. Sa Biyaya Ng Tunay na Guro:
Halina, mapagpakumbabang mga Banal, at kantahin ang Maluwalhating Papuri ng Panginoon ng Sansinukob.
Magtipon tayo bilang Gurmukh; sa loob ng tahanan ng ating sariling puso, ang Shabad ay nag-vibrate at umaalingawngaw.
Ang maraming himig ng Shabad ay sa Iyo, O Panginoong Diyos; O Panginoong Lumikha, Ikaw ay nasa lahat ng dako.
Araw at gabi, inaawit ko ang Kanyang mga Papuri magpakailanman, buong pagmamahal na nakatuon sa Tunay na Salita ng Shabad.
Gabi at araw, nananatili akong intuitively attuned sa Pag-ibig ng Panginoon; sa aking puso, sinasamba ko ang Pangalan ng Panginoon.
O Nanak, bilang Gurmukh, natanto ko ang Isang Panginoon; Wala akong alam na iba. ||1||
Siya ay nakapaloob sa lahat; Siya ang Diyos, ang Kaloob-alam, ang Tagahanap ng mga puso.
Ang sinumang nagninilay at nananahan sa Diyos, sa pamamagitan ng Salita ng Shabad ng Guru, ay nakakaalam na ang Diyos, ang aking Panginoon at Guro, ay lumaganap sa lahat ng dako.
Ang Diyos, ang aking Panginoon at Guro, ay ang Kaloob-alam, ang Tagasuri ng mga puso; Siya ay sumasaklaw at tumatagos sa bawat puso.
Sa pamamagitan ng Mga Aral ng Guru, ang Katotohanan ay nakuha, at pagkatapos, ang isa ay sumanib sa celestial na kaligayahan. Walang iba kundi Siya.
Kinakanta ko ang Kanyang mga Papuri nang may intuitive na kadalian. Kung ito ay nakalulugod sa Diyos, isasama Niya ako sa Kanyang sarili.
O Nanak, sa pamamagitan ng Shabad, ang Diyos ay kilala; pagnilayan ang Naam, araw at gabi. ||2||
Ang mundong ito ay taksil at hindi madadaanan; hindi makatawid ang kusang loob na manmukh.
Nasa loob niya ang pagkamakasarili, pagmamataas sa sarili, pagnanasa sa seksuwal, galit at katalinuhan.
Nasa loob niya ang katalinuhan; hindi siya naaprubahan, at ang kanyang buhay ay walang silbi na nasayang at nawala.
Sa Landas ng Kamatayan, siya ay nagdurusa sa sakit, at dapat magtiis ng pang-aabuso; sa huli, aalis siya nang may pagsisisi.
Kung wala ang Pangalan, wala siyang kaibigan, walang anak, pamilya o kamag-anak.
O Nanak, ang yaman ng Maya, attachment at bonggang palabas - wala sa kanila ang sasama sa kanya sa mundo pagkatapos. ||3||
Tinatanong ko ang aking Tunay na Guro, ang Tagapagbigay, kung paano tatawid sa taksil at mahirap na mundo-karagatan.
Maglakad nang naaayon sa Kalooban ng Tunay na Guru, at manatiling patay habang nabubuhay pa.
Nananatiling patay habang nabubuhay pa, tumawid sa nakakatakot na mundo-karagatan; bilang Gurmukh, sumanib sa Naam.