Blaiseadh mo theanga blas amhrán lúcháireach an Tiarna; A Nanak, lonraíonn Naam go geal. ||2||
Is breá leis an nGurmukh Ainm an Tiarna;
Go domhain istigh, déanann sí machnamh ar sheod Naam.
Déantar iad siúd a bhfuil grá acu d’Ainm an Tiarna a fhuascailt trí Bhriathar an tSabad. Déantar dorchadas an aineolais a dhíbirt.
Dónn an eagna spioradálta go hiontach, ag soilsiú an chroí; déantar a dtithe agus a dteampaill a mhaisiú agus a bheannú.
Rinne mé mo chorp agus mo intinn ina maisiúcháin, agus thiomnaigh mé iad don Fhíor-Thiarna Dia, á thaitneamh as.
Cibé rud a deir Dia, déanaim áthas orm. A Nanak, cumasc mé isteach i snáithín a Bheith. ||3||
Is é an Tiarna Dia a shocraigh searmanas an phósta;
Tá sé tagtha chun pósadh an Gurmukh.
Tá sé tagtha chun pósadh an Gurmukh, a fuair an Tiarna. Tá an bhrídeog sin an-ghreannmhar lena Tiarna.
Tagann na naoimh umhla le chéile agus canann siad amhráin an áthais; is é an Tiarna féin a mhaisigh an Bride anama.
Tháinig na haingil agus na neacha básmhara, na healaí neamhaí agus na hamhránaithe neamhaí le chéile agus bhunaigh siad cóisir bainise iontach.
A Nanac, fuair mé mo Fhíor-Thiarna Dia, nach bhfaigheann bás choíche, agus nach rugadh. ||4||1||3||
Raag Soohee, Chhant, Ceathrú Mehl, An Tríú Teach:
Dia amháin Cruthaitheoir Uilíoch. Le Grásta an Fhíor-Ghúrú:
Taraigí, a naoimh umhla, agus canaigí Moltaí Glórmhara Tiarna na Cruinne.
Cruinnímid le chéile mar Gurmukh; laistigh de bhaile ár gcroí féin, creathadh agus resonates an Seabóid.
Is leatsa, a Thiarna Dia, iomad séiseanna an tSabóid; A Thiarna Cruthaitheoir, tá tú i ngach áit.
Lá agus oíche, canaim a Mholtaí go deo, ag díriú go grámhar ar Fhíorfhocal an tSabad.
Oíche agus lá, fanann mé go hintuigthe le Grá an Tiarna; i mo chroí, déanaim adhradh Ainm an Tiarna.
A Nanac, mar Gurmukh, thuig mé an t-Aon Tiarna; Níl a fhios agam ar bith eile. ||1||
Tá sé i measc gach; Is Dia é, an tIom-eolas, Searcadóir na gcroí.
An té a smaoiníonn agus a chónaíonn ar Dhia, trí Fhocal Shabad an Ghúrú, tá a fhios aige go bhfuil Dia, mo Thiarna agus mo Mháistir, ar fud na cruinne.
Is é Dia, mo Thiarna agus mo Mháistir, Fear Istigh, Sealbhóir na gcroí; Ritheann sé agus téann sé tríd gach uile chroí.
Trí Theagasc an Ghúrú, faightear an fhírinne, agus ansin, cumasctar duine i sonas neamhaí. Níl aon duine eile seachas Eisean.
Canaim a Moltaí gan stró intuigthe. Más maith le Dia mé, aontóidh sé liom féin.
A Nanac, tríd an Shabad, is eol do Dhia; déan machnamh ar Naam, lá agus oíche. ||2||
Tá an domhan seo fealltach agus do-thruaillithe; ní féidir leis an manmukh féin-toilteanach trasnú.
Laistigh de tá egotism, féin-cheapadh, dúil gnéasach, fearg agus clisteacht.
Laistigh dó tá clisteacht; níl sé ceadaithe, agus tá a shaol amú agus caillte gan úsáid.
Ar Chonair an Bháis, bíonn pian air, agus caithfidh sé mí-úsáid a sheasamh; sa deireadh, imíonn sé le brón.
Gan an tAinm, níl aon chairde aige, níl aon chlann, teaghlach nó gaolta aige.
A Nanak, saibhreas Maya, seónna gceangal agus maslach - ní rachaidh aon duine acu in éineacht leis go dtí an domhan ina dhiaidh seo. ||3||
Fiafraím de mo Ghúrú Fíor, an Tabharthach, conas dul trasna an aigéin dhomhanda atá fealltach agus deacair.
Siúil ar aon dul le Uacht an Fhíor-Ghúrú, agus fan marbh agus fós beo.
Ag fanacht marbh agus fós beo, trasna ar fud an domhain-aigéan uafásach; mar Gurmukh, cumasc sa Naam.