Sri Guru Granth Sahib

Leathanach - 836

ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਮਨ ਹੀ ਜਾਣੈ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕੋ ਪੀਰ ਪਰਈਆ ॥੧॥

man kee birathaa man hee jaanai avar ki jaanai ko peer pareea |1|

Ní fios pian m'intinne ach i m'intinn féin; cé atá in ann pian duine eile a fhios? ||1||

ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਮਨੁ ਲਈਆ ॥

raam gur mohan mohi man leea |

An Tiarna, an Gúrú, an Enticer, a mheall m'intinn.

ਹਉ ਆਕਲ ਬਿਕਲ ਭਈ ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਹਉ ਲੋਟ ਪੋਟ ਹੋਇ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

hau aakal bikal bhee gur dekhe hau lott pott hoe peea |1| rahaau |

Tá ionadh orm agus mé ag amharc ar mo Ghúrú; Chuaigh mé isteach i réimse na n-iontais agus na sonas. ||1||Sos||

ਹਉ ਨਿਰਖਤ ਫਿਰਉ ਸਭਿ ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਨ ਕੋ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਚਈਆ ॥

hau nirakhat firau sabh des disantar mai prabh dekhan ko bahut man cheea |

Wander mé timpeall, ag iniúchadh na tailte agus na tíortha iasachta go léir; i m'intinn, tá an oiread sin cumha orm mo Dhia a fheiceáil.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਈਆ ॥੨॥

man tan kaatt deo gur aagai jin har prabh maarag panth dikheea |2|

Déanaim m'intinn agus mo chorp a íobairt don Ghúrú, a thaispeáin dom an Bealach, an Conair do mo Thiarna Dia. ||2||

ਕੋਈ ਆਣਿ ਸਦੇਸਾ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਈਆ ॥

koee aan sadesaa dee prabh keraa rid antar man tan meetth lageea |

Mura dtabharfadh duine ach scéala Dé chugam; Dealraíonn sé chomh milis le mo chroí, aigne agus mo chorp.

ਮਸਤਕੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਈਆ ॥੩॥

masatak kaatt deo charanaa tal jo har prabh mele mel mileea |3|

Ghearrfainn mo cheann díom agus chuirfinn faoi chosa an té a threoraíonn mé chun bualadh le mo Thiarna Dia. ||3||

ਚਲੁ ਚਲੁ ਸਖੀ ਹਮ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਬੋਧਹ ਗੁਣ ਕਾਮਣ ਕਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਲਹੀਆ ॥

chal chal sakhee ham prabh parabodhah gun kaaman kar har prabh laheea |

Rachaimid, a chompánaigh, agus tuigimid ár nDia; le geasa an bhua, go bhfaighimis ár dTiarna Dia.

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਉਆ ਕੋ ਨਾਮੁ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਪਈਆ ॥੪॥

bhagat vachhal uaa ko naam kaheeat hai saran prabhoo tis paachhai peea |4|

Tá sé ar a dtugtar an Lover a devotees; Leanaimis i gcosa na ndaoine a lorgaíonn Tearmann Dé. ||4||

ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਖੁਸੀਆ ਮਨਿ ਦੀਪਕ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬਲਈਆ ॥

khimaa seegaar kare prabh khuseea man deepak gur giaan baleea |

Má mhaisíonn bean anama í féin le trua agus le maithiúnas, tá áthas ar Dhia, agus tá a hintinn soilsithe le lampa eagna an Ghúrú.

ਰਸਿ ਰਸਿ ਭੋਗ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਹਮ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੫॥

ras ras bhog kare prabh meraa ham tis aagai jeeo katt katt peea |5|

Le sonas agus eacstais, mo Dhia taitneamh as; Déanaim gach uile ghiota de m'anam a thairiscint dó. ||5||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਕੰਠਿ ਹੈ ਬਨਿਆ ਮਨੁ ਮੋਤੀਚੂਰੁ ਵਡ ਗਹਨ ਗਹਨਈਆ ॥

har har haar kantth hai baniaa man moteechoor vadd gahan gahaneea |

Rinne mé Ainm an Tiarna, Har, Har, mo muince; is í m'intinn sáite le deabhóid ornáid chasta na glóire corónach.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਛੋਡਿ ਨ ਸਕੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਭਈਆ ॥੬॥

har har saradhaa sej vichhaaee prabh chhodd na sakai bahut man bheea |6|

Leag mé amach mo leaba chreidimh sa Tiarna, Har, Har. Ní féidir liom é a thréigean - tá m'intinn líonta le grá chomh mór dó. ||6||

ਕਹੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਵਰੁ ਅਵਰੁ ਕਿਛੁ ਕੀਜੈ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ਫੋਕਟ ਫੋਕਟਈਆ ॥

kahai prabh avar avar kichh keejai sabh baad seegaar fokatt fokatteea |

Má deir Dia rud amháin, agus má dhéanann an Bride anam rud éigin eile, ansin tá a maisiúcháin go léir useless agus bréagach.

ਕੀਓ ਸੀਗਾਰੁ ਮਿਲਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਲੀਓ ਸੁਹਾਗਨਿ ਥੂਕ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੭॥

keeo seegaar milan kai taaee prabh leeo suhaagan thook mukh peea |7|

Féadfaidh sí í féin a mhaisiú chun bualadh lena Fear céile, a Thiarna, ach fós féin, ní bhuaileann ach an bhean uasal anam le Dia, agus go bhfuil smál ar aghaidh an duine eile. ||7||

ਹਮ ਚੇਰੀ ਤੂ ਅਗਮ ਗੁਸਾਈ ਕਿਆ ਹਮ ਕਰਹ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਪਈਆ ॥

ham cheree too agam gusaaee kiaa ham karah terai vas peea |

Is mise do bhanóglach, a Thiarna Neamh-inrochtana na Cruinne; cad is féidir liom a dhéanamh liom féin? Táim faoi do chumhacht.

ਦਇਆ ਦੀਨ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸਮਈਆ ॥੮॥੫॥੮॥

deaa deen karahu rakh levahu naanak har gur saran sameea |8|5|8|

Déan trócaire, a Thiarna, ar na daoine soineanta, agus saor iad; Chuaigh Nanak isteach i dTearmann an Tiarna, agus sa Ghúrú. ||8||5||8||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

bilaaval mahalaa 4 |

Bilaaval, Ceathrú Mehl:

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਅਗਮ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਸਰਧਾ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਉਠਈਆ ॥

mai man tan prem agam tthaakur kaa khin khin saradhaa man bahut uttheea |

Tá m'intinn agus mo chorp líonta le grá do mo Thiarna agus do Mháistir Dorochtana. Gach uile nóiméad, táim líonta le creideamh agus deabhóid ollmhór.

ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਸਰਧਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਬੂੰਦ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੧॥

gur dekhe saradhaa man pooree jiau chaatrik priau priau boond mukh peea |1|

Ag amharc ar an nGúrú, tá creideamh m'intinn comhlíonta, mar an t-éan amhrán, a bhíonn ag caoineadh agus ag caoineadh, go dtiteann an braon báistí isteach ina bhéal. ||1||

ਮਿਲੁ ਮਿਲੁ ਸਖੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਈਆ ॥

mil mil sakhee har kathaa suneea |

Bígí liom, bígí liom, a chompánaigh, agus múin dom Seanmóir an Tiarna.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੈ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਸਿਰੁ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

satigur deaa kare prabh mele mai tis aagai sir katt katt peea |1| rahaau |

Tá an Fíor-Ghúrú tar éis mé a aontú go trócaireach le Dia. Ag baint díom mo cheann, agus á ghearradh ina phíosaí, tairgim dó é. ||1||Sos||

ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਇਕ ਬੇਦਨ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਨ ਪਈਆ ॥

rom rom man tan ik bedan mai prabh dekhe bin need na peea |

Fulaingíonn gach gruaig ar mo cheann, agus m'intinn agus mo chorp, pianta na scaradh; gan mo Dhia a fheiceáil, ní féidir liom codladh.

ਬੈਦਕ ਨਾਟਿਕ ਦੇਖਿ ਭੁਲਾਨੇ ਮੈ ਹਿਰਦੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪੀਰ ਲਗਈਆ ॥੨॥

baidak naattik dekh bhulaane mai hiradai man tan prem peer lageea |2|

Féachann na dochtúirí agus na healers orm, agus bíonn siad buartha. Laistigh de mo chroí, mo intinn agus mo chorp, mothaím pian an ghrá diaga. ||2||

ਹਉ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਿਉ ਬਿਨੁ ਅਮਲੈ ਅਮਲੀ ਮਰਿ ਗਈਆ ॥

hau khin pal reh na skau bin preetam jiau bin amalai amalee mar geea |

Ní féidir liom maireachtáil ar feadh nóiméad, fiú ar an toirt, gan mo Gile, cosúil leis an andúileach codlaidín nach féidir maireachtáil gan codlaidín.