An té a mhaisíonn í féin le Grá agus Eagla Dé,
Is íobairt mé, is íobairt m'anam, dóibh siúd a chloiseann agus a chumhdaíonn Naam ina n-intinn.
An A Thiarna, an Fíor, an Té is Airde, a cheannaíonn a ego agus a chumasc leis Féin. ||1||Sos||
Is fíor an Tiarna daor, agus is Fíor a Ainm.
De réir Gúrú's Grace, cumasc cuid acu leis.
Trí Fhocal Shabad an Ghúrú, ní scarfar iad siúd a chumasc leis an Tiarna uaidh arís. Cumascann siad go hintuigthe isteach san Fhíor-Thiarna. ||2||
Níl aon rud níos faide ná Tú;
Is tusa an té a dhéanann, a fheiceann, agus a bhfuil aithne aige.
Gníomhaíonn an Cruthaitheoir Féin, agus spreagann sé daoine eile chun gníomhú. Trí Theagasc an Ghúrú, meascann sé isteach É Féin sinn. ||3||
Faigheann an bhean uasal anam an Tiarna;
maisíonn sí í féin le Grá agus Eagla Dé.
Tá sí a fhreastalaíonn ar an Fíor-Ghúrú ina Bride sona anam go deo. Tá sí gafa sna teagasc fíor. ||4||
Iad siúd a dhéanann dearmad ar Fhocal an tSabad níl aon bhaile acu agus níl aon áit scíthe acu.
Tá amhras orthu faoi seach, cosúil le préachán i dteach tréigthe.
Forghéilleadh siad an saol seo agus an saol eile, agus caitheann siad a saol faoi phian agus brón. ||5||
Ag scríobh ar aghaidh agus ar aghaidh gan stad, ritheann siad as páipéar agus dúch.
Tríd an grá le déúlacht, ní bhfuair aon duine síocháin.
Scríobhann siad bréag, agus cleachtann siad bréag; dóitear go luaithreach iad trína bhfios a dhíriú ar bhréag. ||6||
Scríobhann na Gurmukhs agus déanann siad machnamh ar an bhFírinne, agus ar an bhFírinne amháin.
Faigheann na cinn fíor geata an tslánaithe.
Is fíor go bhfuil a gcuid páipéar, peann agus dúch; ag scríobh na Fírinne, tá siad súite sa bhFíor-Aon. ||7||
Suíonn mo Dhia go domhain laistigh den féin; Bíonn sé ag faire orainne.
Glactar leo siúd a bhuaileann leis an Tiarna, de réir Ghráis Ghúrú.
A Nanak, faightear mórgacht glórmhar tríd an Naam, a fhaightear tríd an nGúrú Foirfe. ||8||22||23||
Maajh, An Tríú Mehl:
Scairteann Solas Dhiaga an Anama Uachtarach amach ón nGúrú.
Baintear an salachar atá greamaithe den ego trí Fhocal Shabad an Ghúrú.
Éinne a bhfuil adhradh deabhóideach don Tiarna oíche agus lá, éiríonn sé glan. Ag adhradh don Tiarna, faightear é. ||1||
Is íobairt mé, is íobairt é m'anam, dóibh siúd a dhéanann adhradh don Tiarna iad féin, agus a spreagann daoine eile chun é a adhradh freisin.
Molaim go humhal do na dílseoirí sin a chanann Moltaí Glórmhara an Tiarna, oíche is lá. ||1||Sos||
Is é an Cruthaitheoir Tiarna Féin Déantóir na nGníomhas.
Mar is toil leis, cuireann Sé i bhfeidhm sinn ar ár gcúraimí.
Trí chinniúint foirfe, déanaimid freastal ar an Gúrú; ag freastal ar an Gúrú, tá síocháin le fáil. ||2||
Iad siúd a fhaigheann bás, agus a fhanann marbh agus fós beo, faigheann siad é.
Le Grásta Ghúrú, cumhdaíonn siad an Tiarna ina n-intinn.
Agus an Tiarna á chumhdach ina n-intinn, tá siad saor go deo. Gan stró iomasach, cumasc siad isteach sa Tiarna. ||3||
Déanann siad gach cineál deasghnátha, ach ní fhaigheann siad saoirse tríothu.
Téann siad ag fánaíocht ar fud na tuaithe, agus i ngrá le dúbailteacht, tá siad scriosta.
Cailleann na daoine meallta a mbeatha go neamhbhalbh; gan Briathar an tSabad, ní fhaigheann siad ach trua. ||4||
Iad siúd a chuireann srian lena n-aigne fánacha, á choinneáil seasta seasmhach,
Faigh an stádas uachtarach, ag Gúrú's Grace.
Aontaíonn an Fíor-Ghúrú Féin sinn in Aontas leis an Tiarna. Bualadh leis an ionúin, faightear síocháin. ||5||