Cónaíonn sé i ngach uile chroí, an Bronntóir Mór, Beatha an Domhain.
Ag an am céanna, tá sé i bhfolach agus nochtadh araon. Maidir leis na Gurmukh, cuirtear deireadh le amhras agus eagla. ||15||
Tá aithne ag an nGurmukh ar an té, an Tiarna, a chara.
Go domhain laistigh de bhuntús a bhroinn, tá Naam, Ainm an Tiarna; tuigeann sé Briathar an tSabad.
Is é amháin a fhaigheann é, dá dtugann Tú é. A Nanak, is móruaisleacht Naam. ||16||4||
Maaroo, An Tríú Mehl:
Molaim an Tiarna fíor, domhain agus do-chreidte.
Tá an domhan ar fad faoina chumhacht.
Taitníonn sé gach croí go deo, de ló is d’oíche; Tá sé féin ina chónaí i síocháin. ||1||
Is fíor an Tiarna agus an Máistir, agus is Fíor a Ainm.
Le Grásta Ghúrú, cumhdaíonn mé i m'intinn é.
Tá sé féin tagtha chun cónaí go domhain laistigh de núicléas mo chroí; tá srón an bháis bainte. ||2||
Cé dó ar cheart dom freastal air, agus cé dó ar cheart dom a mholadh?
Déanaim freastal ar an bhFíor-Ghúrú, agus molaim Briathar an tSabad.
Tríd an Fíor-Shabad, tá an intleacht ardaithe agus uachta go deo, agus an Lotus domhain laistigh bláthanna amach. ||3||
Tá an corp lag agus meatach, cosúil le páipéar.
Nuair a thiteann an braon uisce air, mionbhristear é agus tuaslagann sé ar an toirt.
Ach tá corp an Ghurmukh, a thuigeann, cosúil le hór; tá Naam, Ainm an Tiarna, ina chónaí domhain istigh. ||4||
Is Pure an chistin sin, atá faoi iamh ag feasacht spioradálta.
Is é Ainm an Tiarna mo bhia, agus is í an Fhírinne mo thacaíocht.
Sásta go deo, naomhaithe agus íon é an duine sin a bhfuil Ainm an Tiarna ina chroí istigh. ||5||
Is íobairt mé dóibh siúd atá ceangailte leis an bhFírinne.
Canann siad Moltaí Glórmhara an Tiarna, agus fanann siad ina ndúiseacht agus feasach oíche agus lá.
Líonann fíorshíocháin iad go deo, agus blaisíonn a dteangacha bunbhrí an Tiarna. ||6||
Cuimhním ar Ainm an Tiarna, agus ní ar bith eile ar chor ar bith.
Déanaim freastal ar an Tiarna amháin, agus ar dhuine ar bith eile.
Nocht an Gúrú Foirfe an fhírinne iomlán dom; Cónaím san Fhíorainm. ||7||
Ag fánaíocht, ag fánaíocht i reincarnation, arís agus arís eile, tagann sé isteach sa domhan.
Tá sé meallta agus mearbhall, nuair a chuireann an Tiarna agus an Máistir mearbhall air.
Buaileann sé leis an Tiarna, a chara, nuair a thuigeann sé, mar Gurmukh; cuimhin leis an Seabad, Briathar an neamhbhásmhaireachta, a Thiarna Dia. ||8||
Is peacach mé, ag cur thar maoil le dúil gnéasach agus fearg.
Cén béal ar cheart dom labhairt? Níl aon bhua agam, agus níor thug mé aon seirbhís.
Is cloch bhréige mé; le do thoil, a Thiarna, aonraigh mé leat féin. Tá d’Ainm síoraí agus dothuigthe. ||9||
Ní dhéanann aon duine tada; níl aon duine in ann tada a dhéanamh.
Sin amháin a tharlaíonn, rud a dhéanann an Tiarna Féin, agus is cúis le déanamh.
Iad siúd a maitheann sé é féin, gheobhaidh siad síocháin; tá cónaí orthu go deo i Naam, Ainm an Tiarna. ||10||
Is é an corp seo an talamh, agus is é an Seabóid gan teorainn an síol.
Déileáil agus trádáil leis an bhFíorainm amháin.
Méadaíonn an Saibhreas Fíor; ní bhíonn sé ídithe choíche, nuair a bhíonn Naam ina chónaí domhain istigh. ||11||
A Thiarna, beannaigh mé le do thoil, an peacach gan fiúntach, le bua.
Maith dom, agus beannaigh mé le d'Ainm.
Tugtar onóir don té a thagann chun bheith ina Gurmukh; tá sé ina chónaí in Ainm an Aon Tiarna amháin. ||12||
Tá saibhreas an Tiarna domhain laistigh den duine istigh, ach ní thuigeann sé é.
De réir Gúrú's Grace, tagann duine chun tuiscint a fháil.
Tá an saibhreas seo beannaithe ag duine a thagann chun bheith ina Gurmukh; tá sé ina chónaí go deo i Naam. ||13||
Téann tine agus gaoth isteach i míthuiscintí amhrais air.