Is fíor an teanga atá líonta leis an bhFírinne, agus is fíor iad an intinn agus an corp.
Trí mholadh a thabhairt do dhuine ar bith seachas an Fíor-Tiarna, cuirtear a shaol ar fad amú. ||2||
Bíodh an Fhírinne mar an bhfeirm, an Fhírinne is an síol, agus an Fhírinne an marsantas a thráchtann tú.
Oíche agus lá, déanfaidh tú brabús Ainm an Tiarna; beidh an taisce ag cur thar maoil le saibhreas an adhartha dhiagachta. ||3||
Bíodh an Fhírinne mar bhia agaibh, agus bíodh an Fhírinne ina éadaí agaibh; Bíodh do Fhíor-Thacaíocht mar Ainm an Tiarna.
An té atá chomh beannaithe ag an Tiarna, faigheann sé suíochán in Ard-Mhéara Láithreacht an Tiarna. ||4||
San Fhírinne a thagann muid, agus san Fhírinne a théann muid, agus ansin, ní choinsínítear muid chun reincarnation arís.
Aithnítear na Gurmukhs mar Fhíor-Chúirt; cumasc siad sa Tiarna Fíor. ||5||
Go domhain istigh tá siad Fíor, agus tá a n-intinn Fíor; canann siad Moltaí Glórmhara an Fhíor-Thiarna.
San áit fíor, molann siad an Tiarna Fíor; Is íobairt mé don Fhíor-Ghúrú. ||6||
Is fíor an t-am, agus is fíor an tráth, nuair a thiteann duine i ngrá leis an bhFíor-Thiarna.
Ansin, feiceann sé an Fhírinne, agus labhraíonn an Fhírinne; tuigeann sé an Fíor-Tiarna ar fud na Cruinne ar fad. ||7||
A Nanac, meascann duine leis an bhFíor-Thiarna, nuair a chumasc sé leis Féin.
Mar is toil leis, caomhnaíonn Sé sinn; Ordaíonn sé é féin a thoil. ||8||1||
Wadahans, An Tríú Mehl:
Téann a intinn ar seachrán sna deich dtreo - conas is féidir leis Moltaí Glórmhara an Tiarna a chanadh?
Tá na horgáin céadfacha go hiomlán gafa i sensuality; cuireann dúil gnéasach agus fearg isteach air i gcónaí. ||1||
Ach! Ach! Dia duit! Dia duit! Canaigí a Mholtaí Glóracha.
Is deacair Ainm an Tiarna a fháil san aois seo; faoi Threoir Ghúrú, ól faoi bhunbhrí an Tiarna. ||1||Sos||
Ag cuimhneamh ar Fhocal an tSabad, éiríonn an intinn glan gan Smál, agus ansin, canann duine Moltaí Glórmhara an Tiarna.
Faoi Threoir Ghúrú, tagann duine chun a chuid féin a thuiscint, agus ansin, tagann sé chun cónaithe i dteach a chuid féin istigh. ||2||
Ó m’intinn, bíodh grásta an Tiarna agat go deo, agus canaig go deo Moltaí glórmhara an Tiarna.
Is é an Tiarna gan Smál Bronntóir na síochána go deo; uaidh, faigheann duine torthaí mianta a chroí. ||3||
Táim os íseal, ach tá mé ardaithe, ag dul isteach i dTearmann an Tiarna.
Tá sé ardaithe an chloch sinking; Is fíor a mhóráltacht ghlórmhar. ||4||
Ó nimh, tá mé tar éis a chlaochlú go Neachtar Ambrosial; faoi Threoir Ghúrú, tá eagna faighte agam.
Ó luibheanna searbh, tá mé a chlaochlú i sandalwood; téann an cumhráin seo isteach go domhain chugam. ||5||
Tá an bhreith dhaonna seo chomh luachmhar; ní mór ceann a thuilleamh an ceart chun teacht ar an saol.
Le cinniúint foirfe, bhuail mé leis an bhFíor-Ghúrú, agus déanaim machnamh ar Ainm an Tiarna. ||6||
Tá na manmukhs féin-willed meallta; ceangailte le héilliú, caitheann siad a saol go neamhbhalbh.
Aigéan na síochána go deo is ea Ainm an Tiarna, ach ní breá leis na manmukhs Briathar an tSabad. ||7||
Is féidir le gach duine Ainm an Tiarna, Har, Har, a chanadh lena bhéal, ach ní dhéanfaidh ach dornán é a chumhdach ina gcroí.
A Nanac, iad siúd a chumhdaíonn an Tiarna ina gcroí, slánaíonn siad saoradh agus fuascailt. ||8||2||
Wadahans, First Mehl, Chhant:
Dia amháin Cruthaitheoir Uilíoch. Le Grásta an Fhíor-Ghúrú:
Cén fáth bodhraigh a nigh an comhlacht, truaillithe ag bréagach?
Ní cheadaítear folctha glantacháin amháin, má chleachtann sé Fírinne.
Nuair a bhíonn Fírinne laistigh den chroí, ansin éiríonn duine Fíor, agus faigheann sé an Fíor-Tiarna.