Iad siúd a dhéanann cur síos ort, fanann siad gafa ionat. ||1||
A Thiarna Mór agus a Mháistir ar Dhoimhneacht Neamhaithnideach, is tú Aigéan na Sármhaitheasa.
Níl a fhios ag aon duine móráltacht do fhairsinge. ||1||Sos||
Tháinig na fealltóirí go léir le chéile agus rinne siad machnamh;
bhuail na measúnóirí go léir le chéile agus rinne siad iarracht Tú a mheas.
Na diagóirí, na meabhlóirí agus na múinteoirí múinteoirí
níorbh fhéidir fiú ióta de Do Mhórgacht a chur in iúl. ||2||
Gach fhírinne, gach déine, gach maitheas,
agus móruaisle na Siddha, neacha na gcumhachtaí spioradálta foirfe
gan Tú, níl a leithéid de chumhachtaí spioradálta bainte amach ag aon duine.
Faightear iad le Do Ghrás; ní féidir bac a chur ar a sreabhadh. ||3||
Cad is féidir leis an gcainteoir gan chúnamh a dhéanamh?
Tá do dheolchairí ag cur thar maoil le Do Mholtaí.
Agus an té, a dtugann Tú - cén fáth ar chóir dó smaoineamh ar bith eile?
Nanac, is é an Fíor-Tiarna an t-Urlabhraí. ||4||1||
Aasaa, An Chéad Mhehl:
Ag canadh an Ainm, táim i mo chónaí; dearmad a dhéanamh air, bás mé.
Tá sé chomh deacair an Fíor-Ainm a chanadh.
Má bhíonn ocras ar dhuine don Fhíorainm,
ansin déanfaidh an t-ocras sin a phianta a ithe. ||1||
Mar sin, conas a d'fhéadfainn dearmad a dhéanamh air go deo, a Mháthair?
Is Fíor an Máistir, agus is Fíor a Ainm. ||1||Sos||
Tá daoine tuirseach traochta ag iarraidh mórtas an Fhíorainm a mheas,
Ach ní raibh siad in ann fiú ióta de a mheas.
Fiú dá mbuailfidís go léir le chéile agus iad a aithris,
Ní dhéanfaí tú níos mó nó níos lú. ||2||
Ní fhaigheann sé bás - níl aon chúis le caoineadh.
Leanann sé ag tabhairt, ach ní bhíonn a Fhorálacha ídithe riamh.
Is leis féin an Bhuadh Glórmhar seo - níl aon duine eile cosúil leis;
ní raibh duine ar nós Eisean ariamh, agus ní bheidh choíche. ||3||
Chomh Mór mar atá Tú Féin, is Mór do Bhronntanais.
Is tusa a chruthaigh lá agus oíche freisin.
Is olc agus suarach iad na daoine a dhéanann dearmad ar a dTiarna agus ar a Máistir.
A Nanak, gan an tAinm, is daoine millteanacha iad na daoine. ||4||2||
Aasaa, An Chéad Mhehl:
Má ghlaonn bacach amach ag an doras, éisteann an Máistir é ina Ard-Mhéara.
Cibé an nglacann Sé é nó an brú ar shiúl é, is é Bronntanas Móráltacht an Tiarna é. ||1||
Aithnigh Solas an Tiarna laistigh de chách, agus ná cuir aicme nó stádas sóisialta san áireamh; níl aon ranganna nó castes ar domhan ina dhiaidh seo. ||1||Sos||
Gníomhaíonn Sé Féin, agus spreagann Sé Féin sinn chun gnímh.
Déanann sé féin ár ngearáin a mheas.
Ós tusa, a Thiarna an Chruthaitheora, an Déantóir,
cén fáth ar chóir dom a chur faoi bhráid an domhain? ||2||
Tú Féin a chruthaigh agus Tú Féin a thabhairt.
Tú Féin deireadh a chur leis an olc-mindedness;
le Gúrú's Grace, Tagann tú chun cloí inár n-intinn,
agus ansin, scriostar pian agus dorchadas ón taobh istigh. ||3||
Infuses sé Féin grá don Fhírinne.
Do dhaoine eile, ní bhronntar an Fhírinne.
Má thugann Sé do dhuine é, arsa Nanac, ansin, sa domhan ina dhiaidh seo, ní chuirtear an duine sin chun cuntais. ||4||3||
Aasaa, An Chéad Mhehl:
Tá molann an chroí cosúil le ciombal agus cloigíní rúitín;
buaileann druma an domhain leis an bhuille.
Danann Naarad le fonn Ré Dorcha Kali Yuga;
cá háit is féidir leis na celibates agus fir na fírinne a gcos a chur? ||1||
Is íobairt é Nanac do Naam, Ainm an Tiarna.
Tá an domhan dall; tá ár dTiarna agus ár Máistir Uile-fheiceálach. ||1||Sos||
Cothaíonn an deisceabal an Gúrú;
as grá don arán, tagann sé chun cónaithe ina bhaile.
Le Grásta Ghúrú, tagann sé chun cloí leis an intinn. ||3||