ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Leathanach - 1009
ਹਰਿ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰਾ ॥
har parreeai har bujheeai guramatee naam udhaaraa |Déan staidéar ar Ainm an Tiarna, agus tuig Ainm an Tiarna; Lean Teagasc an Ghúrú, agus tríd an Naam, beidh tú a shábháil.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥
gur poorai pooree mat hai poorai sabad beechaaraa |Perfect are the Teaching of the Perfect Gúrú; smaoinigh ar Fhocal Foirfe an tSabad.
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟਣਹਾਰਾ ॥੨॥
atthasatth teerath har naam hai kilavikh kaattanahaaraa |2|Is é Ainm an Tiarna na seasca is a hocht scrín naofa oilithreachta, agus Díothaitheoir na bpeacaí. ||2||
ਜਲੁ ਬਿਲੋਵੈ ਜਲੁ ਮਥੈ ਤਤੁ ਲੋੜੈ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨਾ ॥
jal bilovai jal mathai tat lorrai andh agiaanaa |Corraíonn an marbhthach dall aineolach an t-uisce agus cuireann sé an t-uisce, ar mian leis im a fháil.
ਗੁਰਮਤੀ ਦਧਿ ਮਥੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥
guramatee dadh matheeai amrit paaeeai naam nidhaanaa |Tar éis Theagasc an Ghúrú, cíorann duine an t-uachtar, agus faightear taisce an Ambrosial Naam.
ਮਨਮੁਖ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਪਸੂ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥੩॥
manamukh tat na jaananee pasoo maeh samaanaa |3|Is Beast é an manmukh féin-willed; níl a fhios aige bunús na réaltachta atá ann féin. ||3||
ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਮਰੀ ਮਰੁ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
haumai meraa maree mar mar jamai vaaro vaar |Ag fáil bháis le féiniúlacht agus féin-chonaic, faigheann duine bás, agus bás arís, ach amháin a bheith reincarnated arís agus arís eile.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਜੇ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥
gur kai sabade je marai fir marai na doojee vaar |Ach nuair a fhaigheann sé bás i bhFocal Shabad an Ghúrú, ní bhfaighidh sé bás, go deo arís.
ਗੁਰਮਤੀ ਜਗਜੀਵਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥
guramatee jagajeevan man vasai sabh kul udhaaranahaar |4|Nuair a leanann sé Teagasc an Ghúrú, agus a chumhdaíonn an Tiarna, Beatha an Domhain, ina aigne féin, fuasclaíonn sé a ghlúine go léir. ||4||
ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ॥
sachaa vakhar naam hai sachaa vaapaaraa |Is é Naam, Ainm an Tiarna, an réad fíor, an t-earra fíor.
ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਸੰਸਾਰਿ ਹੈ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥
laahaa naam sansaar hai guramatee veechaaraa |Is é an Naam an t-aon bhrabús fíor sa saol seo. Lean Teagasc an Ghúrú, agus smaoinigh air.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਨਿਤ ਤੋਟਾ ਸੈਸਾਰਾ ॥੫॥
doojai bhaae kaar kamaavanee nit tottaa saisaaraa |5|A bheith ag obair i ngrá na dúbailteacht, tugann sé caillteanas leanúnach sa saol seo. ||5||
ਸਾਚੀ ਸੰਗਤਿ ਥਾਨੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਘਰ ਬਾਰਾ ॥
saachee sangat thaan sach sache ghar baaraa |Is fíor é gaol an duine, is fíor é áit an duine,
ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥
sachaa bhojan bhaau sach sach naam adhaaraa |Agus is é fírinne an tinteáin agus an baile, nuair a bhíonn tacaíocht Naam ag duine.
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸੰਤੋਖਿਆ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੬॥
sachee baanee santokhiaa sachaa sabad veechaaraa |6|Ag smaoineamh ar Fhíorfhocal Bani an Ghúrú, agus ar Fhíorfhocal an tSabad, éiríonn duine sásta. ||6||
ਰਸ ਭੋਗਣ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਦੁਖ ਸੁਖ ਸੰਘਾਰਾ ॥
ras bhogan paatisaaheea dukh sukh sanghaaraa |Ag baint suilt as pléisiúir ríoga, scriosfar ceann amháin le pian agus pléisiúir.
ਮੋਟਾ ਨਾਉ ਧਰਾਈਐ ਗਲਿ ਅਉਗਣ ਭਾਰਾ ॥
mottaa naau dharaaeeai gal aaugan bhaaraa |Glacadh leis an ainm greatness, teaghráin peacaí troma thart ar a mhuineál.
ਮਾਣਸ ਦਾਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਾਰਾ ॥੭॥
maanas daat na hovee too daataa saaraa |7|Ní féidir le cine daonna bronntanais a thabhairt; Is tusa amháin a thugann gach rud. ||7||
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਤੂ ਧਣੀ ਅਵਿਗਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥
agam agochar too dhanee avigat apaaraa |Tá tú dorochtana agus unfathomable; A Thiarna, tá tú neamhtheoranta agus gan teorainn.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਦਰੁ ਜੋਈਐ ਮੁਕਤੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
gurasabadee dar joeeai mukate bhanddaaraa |Trí Fhocal Shabad an Ghúrú, ag cuardach ag Doras an Tiarna, aimsíonn duine stór na saoirse.
ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੂਕਈ ਸਾਚੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥੮॥੧॥
naanak mel na chookee saache vaapaaraa |8|1|A Nanak, níl an t-aontas seo briste, má dhéileálann duine i marsantas na Fírinne. ||8||1||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 |Maaroo, An Chéad Mhehl:
ਬਿਖੁ ਬੋਹਿਥਾ ਲਾਦਿਆ ਦੀਆ ਸਮੁੰਦ ਮੰਝਾਰਿ ॥
bikh bohithaa laadiaa deea samund manjhaar |Tá an bád luchtaithe le peaca agus éilliú, agus seolta isteach san fharraige.
ਕੰਧੀ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥
kandhee dis na aavee naa uravaar na paar |Ní féidir an cladach a fheiceáil ar an taobh seo, ná ar an gcladach thall.
ਵੰਝੀ ਹਾਥਿ ਨ ਖੇਵਟੂ ਜਲੁ ਸਾਗਰੁ ਅਸਰਾਲੁ ॥੧॥
vanjhee haath na khevattoo jal saagar asaraal |1|Níl maidí rámha, ná bádóirí ar bith, le dul trasna an aigéin uafásach dhomhanda. ||1||
ਬਾਬਾ ਜਗੁ ਫਾਥਾ ਮਹਾ ਜਾਲਿ ॥
baabaa jag faathaa mahaa jaal |O Baba, tá an domhan gafa sa tsrón mhór.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaadee ubare sachaa naam samaal |1| rahaau |Trí Ghráinne Ghúrú, slánaítear iad, ag smaoineamh ar an bhFíorainm. ||1||Sos||
ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥
satiguroo hai bohithaa sabad langhaavanahaar |Is é an Fíor Gúrú an bád; cuirfidh Briathar an tSabad trasna iad.
ਤਿਥੈ ਪਵਣੁ ਨ ਪਾਵਕੋ ਨਾ ਜਲੁ ਨਾ ਆਕਾਰੁ ॥
tithai pavan na paavako naa jal naa aakaar |Níl gaoth ná tine, ná uisce ná foirm ann.
ਤਿਥੈ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਭਵਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥
tithai sachaa sach naae bhavajal taaranahaar |2|Fíor Ainm an Fhíor-Thiarna atá ann; iompraíonn sé iad ar fud an aigéin uafásach dhomhanda. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਸੇ ਪਾਰਿ ਪਏ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramukh langhe se paar pe sache siau liv laae |Sroicheann na Gurmukhs an cladach níos faide amach, ag díriú go grámhar ar an bhFíor-Thiarna.
ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥
aavaa gaun nivaariaa jotee jot milaae |Cuirtear deireadh lena n-imeacht agus lena n-imeacht, agus meascann a solas isteach sa Solas.
ਗੁਰਮਤੀ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩॥
guramatee sahaj aoopajai sache rahai samaae |3|Tar éis Theagasc an Ghúrú, tagann síocháin iomasach laistigh díobh, agus fanann siad cumaiscthe leis an bhFíor-Tiarna. ||3||
ਸਪੁ ਪਿੜਾਈ ਪਾਈਐ ਬਿਖੁ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ॥
sap pirraaee paaeeai bikh antar man ros |Féadfaidh an nathair a bheith faoi ghlas i gciseán, ach tá sé fós nimhiúil, agus fanann an fhearg laistigh dá aigne.
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ਕਿਸ ਨੋ ਦੀਜੈ ਦੋਸੁ ॥
poorab likhiaa paaeeai kis no deejai dos |Faigheann duine an rud atá réamhordaithe; cén fáth a gcuireann sé an milleán ar dhaoine eile?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਰੜੁ ਜੇ ਸੁਣੇ ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੰਤੋਸੁ ॥੪॥
guramukh gaararr je sune mane naau santos |4|Má chloiseann agus má chreideann duine, mar Gurmukh, san Ainm, an draíocht i gcoinne nimhe, éiríonn a intinn sásta. ||4||
ਮਾਗਰਮਛੁ ਫਹਾਈਐ ਕੁੰਡੀ ਜਾਲੁ ਵਤਾਇ ॥
maagaramachh fahaaeeai kunddee jaal vataae |Tá an crogall gafa ag an hook agus líne;
ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਥਾ ਫਾਹੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਇ ॥
duramat faathaa faaheeai fir fir pachhotaae |gafa i ngaiste na droch-intinne, bíonn aiféala air agus aithríonn sé arís agus arís eile.
ਜੰਮਣ ਮਰਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਇ ॥੫॥
jaman maran na sujhee kirat na mettiaa jaae |5|Ní thuigeann sé breith agus bás; ní féidir inscríbhinn gníomhartha an duine san am atá caite a scriosadh. ||5||
ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਪਾਇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਬਿਖੁ ਜਾਇ ॥
haumai bikh paae jagat upaaeaa sabad vasai bikh jaae |Ag instealladh nimh an egotism, cruthaíodh an domhan; leis an Shabad cumhdaithe laistigh, tá an nimh a dhíchur.
ਜਰਾ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
jaraa johi na sakee sach rahai liv laae |Ní féidir leis an tseanaois duine a fhanann go grámhar a shú isteach sa Fhíor-Thiarna a chrá.
ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੁ ਸੋ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥੬॥
jeevan mukat so aakheeai jis vichahu haumai jaae |6|Tugtar Jivan-Mikta air amháin, a saoradh agus é fós beo, óna ndéantar egotism a dhíothú. ||6||