Ar an nóiméad deiridh, déanann tú aithrí - tá tú chomh dall! - nuair a dhéanann Teachtaire an Bháis tú a urghabháil agus a iompar uait.
Choinnigh tú do chuid rudaí go léir duit féin, ach ar an toirt, tá siad go léir caillte.
D'fhág do intleacht thú, d'imigh do eagna, agus anois déanann tú aithrí ar na drochghníomhartha a rinne tú.
Adeir Nanak, a mharbhtha, sa tríú faire den oíche, bíodh do Chonaic dírithe go grámhar ar Dhia. ||3||
Sa cheathrú faire den oíche, a chara ceannaí, fásann do chorp sean agus lag.
Téann do shúile dall, agus ní fheiceann siad, a chara ceannaí, agus ní chloiseann do chluasa focal ar bith.
Téann do shúile dall, agus níl do theanga in ann blaiseadh; ní chónaíonn tú ach le cabhair ó dhaoine eile.
Gan aon bhua laistigh, conas is féidir leat síocháin a aimsiú? Tagann an manmukh féin-willed agus téann sé i reincarnation.
Nuair a bheidh barr na beatha aibí, lúbann sé, briseann agus bás; cén fáth a bheith bródúil as an rud a thagann agus a théann?
Deir Nanak, O mortal, sa cheathrú faire den oíche, aithníonn an Gurmukh Briathar an Shabad. ||4||
Tagann deireadh le d'anáil, a chara ceannaí, agus tá do ghuaillí meáite ag anfhlaith na seanaoise.
Níor tháinig aon iota amháin de bhua isteach chugat, a chara ceannaíochta; faoi cheangal agus gagged ag olc, tá tú thiomáint chomh maith.
An té a imíonn le buadh agus le féinsmacht, ní bhuailtear é, agus ní choinsítear do thimthriall na breithe agus an bháis é.
Ní féidir le Teachtaire an Bháis ná a ghaiste teagmháil a dhéanamh leis; Trí adhradh grámhar deabhóideach, trasnaíonn sé thar farraige an eagla.
Imíonn sé le honóir, agus cumasc i síocháin agus staidiúir iomasach; imíonn a phianta go léir.
Arsa Nanak, nuair a dhéantar Gurmukh den bhásmhar, sábhálann an Fíor-Tiarna é agus tugann sé onóir dó. ||5||2||
Siree Raag, Ceathrú Mehl:
gcéad fhaire na hoíche, a chara ceannaí, cuireann an Tiarna sa bhroinn thú.
Déanann tú machnamh ar an Tiarna, agus canann tú Ainm an Tiarna, a chara ceannaí. Déanann tú machnamh ar Ainm an Tiarna, Har, Har.
Ag canadh Ainm an Tiarna, Har, Har, agus ag déanamh machnaimh air laistigh de thine na broinne, cothaítear do shaol trí chónaí ar Naam.
Rugadh agus tagann tú amach, agus tá áthas ar do mháthair agus ar d’athair d’aghaidh a fheiceáil.
Cuimhnigh ar an té, a bhásta, lena mbaineann an leanbh. Mar Gurmukh, déan machnamh air laistigh de do chroí.
A deir Nanac, a mharbhtha, i gcéad fhaire na hoidhche, bí id' chomhnuidhe ar an dTighearna, a chithfidh thú dá Ghrás. ||1||
Sa dara faire na hoíche, a chara ceannaí, tá an aigne ceangailte le grá na dúbailteacht.
Dúnann máthair agus athair barróg ort ina gculaith, ag maíomh, "Is liomsa é, is liomsa é"; is mar sin a tógadh an leanbh, a chara ceannaí.
Déanann do mháthair agus d'athair barróg duit i gcónaí ina gculaith; ina n-intinn, creideann siad go ndéanfaidh tú soláthar dóibh agus go dtabharfaidh tú tacaíocht dóibh.
Ní heol don amadán an té a thugann; ina ionad sin, cloíonn sé leis an mbronntanas.
Is annamh a bhíonn an Gurmukh ag machnamh, ag déanamh machnaimh air, agus ina aigne féin, ceangailte go grámhar leis an Tiarna.
Adeir Nanak, i ndara faire na h-oíche, A mharbhtha, ní shlaigeann an bás thú. ||2||
Sa tríú faire na hoíche, a chara ceannaí, tá d'intinn fite fuaite i ngnóthaí saolta agus tí.
Smaoiníonn tú ar shaibhreas, agus bailíonn tú saibhreas, a chara ceannaí, ach ní dhéanann tú machnamh ar an Tiarna nó ar Ainm an Tiarna.
Ní bhíonn tú i do chónaí go deo ar Ainm an Tiarna, Har, Har, a bheidh mar Chúntóir agus Tacaíocht agat sa deireadh.