Níl eagna spioradálta ná machnaimh aige; ni creideamh Dharmic mor meditation.
Gan an Ainm, conas is féidir le duine a bheith gan eagla? Conas is féidir leis bród egotistical a thuiscint?
Tá mé chomh tuirseach - conas is féidir liom teacht ann? Níl bun ná deireadh leis an aigéan seo.
Níl aon chompánaigh grámhara agam, ar féidir liom cabhair a iarraidh orthu.
O Nanak, ag caoineadh amach, "Gaile, A Ghleoite", táimid aontaithe leis an Aontachtach.
An té a scar mé, ceanglaíonn sé mé arís; tá mo ghrá don Ghúrú gan teorainn. ||37||
Is olc an peaca, ach is daor an peacach é.
Lódálann sé é féin leis an bpeaca, agus leathnaíonn sé a shaol trí pheaca.
Tá peaca i bhfad ar shiúl ó dhuine a thuigeann é féin.
Ní chuireann brón ná scaradh isteach air.
Conas is féidir le duine titim isteach in ifreann a sheachaint? Conas is féidir leis an Messenger an Bháis a cheat?
Conas is féidir dearmad a dhéanamh ar theacht agus ar imeacht? Is olc an bhréagacht, agus is cruálach an bás.
Clúdaítear an aigne trí fhostaí, agus isteach i bhfostú a thiteann sí.
Gan an Ainm, conas is féidir aon duine a shábháil? Lobhadh siad ar shiúl sa pheaca. ||38||
Arís agus arís eile, titeann an préachán isteach sa gaiste.
Ansin bíonn aiféala air, ach cad is féidir leis a dhéanamh anois?
Cé go bhfuil sé gafa, buaileann sé an bia; ní thuigeann sé.
Má bhuaileann sé leis an Fíor-Ghúrú, ansin feiceann sé lena shúile.
Cosúil le hiasc, tá sé gafa i noose an bháis.
Ná lorg saoirse ó aon duine eile, ach amháin an Gúrú, an Bronntóir Mór.
Arís agus arís eile, tagann sé; arís agus arís eile, téann sé.
Bí súite i ngrá don Tiarna Amháin, agus fan go grámhar dírithe air.
Ar an mbealach seo beidh tú a shábháil, agus ní bheidh tú ag titim isteach sa gaiste arís. ||39||
Glaonn sí amach, "A dheartháir, a dheartháir - fan, a dheartháir!" Ach éiríonn sé ina strainséir.
Fágann a deartháir lena theach féin, agus dóitear a dheirfiúr le pian an idirscartha.
Sa saol seo, is breá le teach a hathar, an iníon, an Bride anam neamhchiontach, a Fear céile Óg a Thiarna.
Más fada leat do Fear céile a Thiarna, a Bhríde anama, déan freastal ar an bhFíor-Ghúrú le grá.
Cé chomh tearc iad na daoine ciallmhara spioradálta, a chomhlíonann an Fíor-Ghúrú, agus a thuigeann go fírinneach.
Is i lámha an Tiarna agus an Mháistir a luíonn gach mórúlacht ghlórmhar. Deonaíonn sé dóibh, nuair a bhíonn sé sásta.
Cé chomh tearc iad siúd a dhéanann machnamh ar Bhriathar Bani an Ghúrú; déantar Gurmukh orthu.
Is é seo an Bani an Uachtarach Bheith; tríd é, tá duine ina chónaí laistigh de theach a bheith istigh. ||40||
Scaradh is briseadh as a chéile, Cruthaíonn sé is athchruthaíonn; ag cruthú, shatters sé arís. Tógann sé suas an méid a leag Sé, agus scarann sé an méid a thóg Sé.
Triomaíonn sé na linnte atá lán, agus líonann sé na humair triomaithe arís. Tá sé uilechumhachtach agus neamhspleách.
Deluded ag amhras, tá siad imithe dÚsachtach; gan cinniúint, cad a fhaigheann siad?
Tá a fhios ag na Gurmukhs go bhfuil an sreang ag Dia; cibé áit a tharraingíonn sé é, caithfidh siad dul.
Iad siúd a chanann Moltaí Glórmhara an Tiarna, tá siad sáite go deo lena Grá; ní bhraitheann siad aiféala arís.
Bhabha: Má lorgaíonn duine, agus go n-iompaíonn sé ina Gurmukh ansin, tagann sé chun cónaithe i dteach a chroí féin.
Bhabha: Is fealltach bealach an aigéin dhomhain uaignigh. Fan saor ó dhóchas, i lár an dóchais, agus rachaidh tú trasna.
De réir Gúrú's Grace, tagann duine chun é féin a thuiscint; ar an mbealach seo, fanann sé marbh agus é fós beo. ||41||
Ag caoineadh ar shaibhreas agus ar shaibhreas Maya, faigheann siad bás; ach ní théann Maya in éineacht leo.
Éiríonn agus imíonn an eala, brónach agus dubhach, ag fágáil a saibhreas ina diaidh.
Tá an intinn bhréagach á seilg ag Teachtaire an Bháis; iompraíonn sé a lochtanna nuair a théann sé.
Casann an aigne isteach, agus cumaisc leis an aigne, nuair a bhíonn sé le buadh.