Is é Ailtire Destiny é; Beannaíonn sé sinn le aigne agus le comhlacht.
Tá an Ailtire Destiny sin i m’intinn agus i mo bhéal.
Is é Dia Beatha an domhain; níl aon eile ar chor ar bith.
A Nanac, arna mhúscailt leis an Naam, Ainm an Tiarna, is onóir amháin é. ||9||
Duine a chanann go grámhar Ainm an Tiarna Rí,
troideann sé an cath agus conquers a intinn féin;
de lá agus d’oíche, fanann sé sáite le Grá an Tiarna.
Tá cáil air ar fud na dtrí shaol agus na gceithre aois.
Duine a bhfuil aithne aige ar an Tiarna, éiríonn sé cosúil leis.
Éiríonn sé gan Smál go hiomlán, agus naomhaítear a chorp.
Tá áthas ar a chroí, i ngrá leis an Aon Tiarna.
Díríonn sé a aird go grámhar ar Fhíorfhocal an tSabad. ||10||
Ná bíodh fearg ort - ól sa Neachtar Ambrosial; ní fhanfaidh tú sa saol seo go deo.
Ní fhanfaidh na ríthe ceannais agus na paupers; tagann siad agus imigh, ar feadh na gceithre aois.
Deir gach duine go bhfanfaidh siad, ach ní fhanann aon duine acu; cé dó ar cheart dom mo phaidir a ofráil?
An t-Aon Shabad, Ainm an Tiarna, ní theipfidh ort go deo; tugann an Gúrú onóir agus tuiscint. ||11||
Fuair mo shyness agus leisce bás agus imithe, agus siúl mé le mo aghaidh nochta.
Baineadh an mearbhall agus an t-amhras ó mo mháthair-chéile dÚsachtach, dÚsachtach as mo cheann.
Do thionóil mo Dhuine ionúin mé le cúramaí lúcháireacha; Tá m'intinn líonta le sonas an tSabad.
Táim sáite le Grá mo Cháirde, tá mé éirithe gur Gurmukh mé, agus mé aireach. ||12||
Canaig seod Naam, agus déan brabús an Tiarna.
Saint, avarice, olc agus egotism;
clúmhilleadh, inuendo agus gossip;
tá an manmukh féin-thoil dall, amaideach agus aineolach.
Ar mhaithe le brabús an Tiarna a thuilleamh, tagann an mortal isteach sa domhan.
Ach ní oibrítear ach sclábhaí de, agus cuireann an mugóir, Maya, isteach air.
Duine a thuilleann brabús Naam, le príomhchathair an chreidimh,
A Nanak, tá fíor-onóir ag an bhFíor-Rí Uachtarach. ||13||
Tá an domhan scriosta ar chonair an Bháis.
Níl an chumhacht ag aon duine tionchar Maya a scriosadh.
Má thugann saibhreas cuairt ar theach an chlaí is ísle,
ag féachaint don saibhreas sin, tugann gach duine a n-urram dó.
Meastar go bhfuil fiú leathcheann cliste, má tá sé saibhir.
Gan adhradh deabhóideach, tá an domhan dÚsachtach.
Tá an t-Aon Tiarna i measc cách.
Foilsíonn sé é féin dóibh siúd a bheannaíonn sé lena Ghrás. ||14||
Ar feadh na n-aois, tá an Tiarna bunaithe go síoraí; Níl aon bhfeice air.
Níl sé faoi réir breithe agus báis; Níl sé gafa i gcúrsaí saolta.
Cibé rud a fheictear, is é an Tiarna Féin é.
Ag cruthú é féin, bunaíonn sé é féin sa chroí.
Tá sé féin unfathomable; Nascann sé daoine lena ngnóthaí.
Tá sé an Bealach Yoga, an Saol an Domhain.
Ag maireachtáil le stíl mhaireachtála ceart, faightear fíorshíocháin.
Gan Naam, Ainm an Tiarna, conas is féidir le duine ar bith teacht ar an tsaoirse? ||15||
Gan an tAinm, is namhaid é corp an duine féin fiú.
Cad chuige nach mbuailfeá leis an Tiarna, agus bain an phian i d’intinn?
Tagann an taistealaí agus téann sé ar feadh an mhórbhealaigh.
Cad a thug leis nuair a tháinig sé, agus cad a thógfaidh sé nuair a imeoidh sé?
Gan an Ainm, cailleann duine i ngach áit.
Tuilltear an brabús, nuair a dheonaíonn an Tiarna tuiscint.
I marsantas agus trádáil, tá an ceannaí ag trádáil.
Gan an Ainm, conas is féidir le duine onóir agus uaisle a fháil? ||16||
Tá an té a dhéanann machnamh ar bhuanna an Tiarna ciallmhar go spioradálta.
Trína Bhuanna, faigheann duine eagna spioradálta.
Cé chomh tearc sa saol seo, is é an Bronntóir an bhua.
Is trí mhachnamh ar an nGúrú a thagann an Fíorbhealach maireachtála.
Tá an Tiarna dorochtana agus unfathomable. Ní féidir a luach a mheas.