Sri Guru Granth Sahib

Pahina - 76

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਸੀ ਅੰਧੁਲੇ ਜਾ ਜਮਿ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ॥

ant kaal pachhutaasee andhule jaa jam pakarr chalaaeaa |

Sa huling sandali, nagsisi ka-napakabulag mo!-kapag kinuha ka at dinala ng Mensahero ng Kamatayan.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਅਪੁਨਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਾਖਿਆ ਖਿਨ ਮਹਿ ਭਇਆ ਪਰਾਇਆ ॥

sabh kichh apunaa kar kar raakhiaa khin meh bheaa paraaeaa |

Itinago mo ang lahat ng iyong mga bagay para sa iyong sarili, ngunit sa isang iglap, lahat sila ay nawala.

ਬੁਧਿ ਵਿਸਰਜੀ ਗਈ ਸਿਆਣਪ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੁਤਾਇ ॥

budh visarajee gee siaanap kar avagan pachhutaae |

Iniwan ka ng iyong talino, lumisan ang iyong karunungan, at ngayon ay nagsisi ka sa mga masasamang gawa na iyong ginawa.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਭੁ ਚੇਤਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥

kahu naanak praanee teejai paharai prabh chetahu liv laae |3|

Sabi ni Nanak, O mortal, sa ikatlong pagbabantay sa gabi, hayaang ang iyong kamalayan ay mapagmahal na nakatuon sa Diyos. ||3||

ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ॥

chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa biradh bheaa tan kheen |

Sa ikaapat na pagbabantay sa gabi, O kaibigan kong mangangalakal, ang iyong katawan ay tumatanda at nanghihina.

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਨ ਦੀਸਈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕੰਨੀ ਸੁਣੈ ਨ ਵੈਣ ॥

akhee andh na deesee vanajaariaa mitraa kanee sunai na vain |

Ang iyong mga mata ay nabubulag, at hindi nakakakita, Oh aking kaibigang mangangalakal, at ang iyong mga tainga ay hindi nakakarinig ng anumang salita.

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਜੀਭ ਰਸੁ ਨਾਹੀ ਰਹੇ ਪਰਾਕਉ ਤਾਣਾ ॥

akhee andh jeebh ras naahee rahe paraakau taanaa |

Ang iyong mga mata ay nabubulag, at ang iyong dila ay hindi makatikim; nabubuhay ka lamang sa tulong ng iba.

ਗੁਣ ਅੰਤਰਿ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਮਨਮੁਖ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥

gun antar naahee kiau sukh paavai manamukh aavan jaanaa |

Kung walang kabutihan sa loob, paano mo mahahanap ang kapayapaan? Ang kusang-loob na manmukh ay dumarating at napupunta sa muling pagkakatawang-tao.

ਖੜੁ ਪਕੀ ਕੁੜਿ ਭਜੈ ਬਿਨਸੈ ਆਇ ਚਲੈ ਕਿਆ ਮਾਣੁ ॥

kharr pakee kurr bhajai binasai aae chalai kiaa maan |

Kapag ang tanim ng buhay ay mature na, ito ay yumuko, nasira at namamatay; bakit ipagmalaki ang dumarating at aalis?

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥੪॥

kahu naanak praanee chauthai paharai guramukh sabad pachhaan |4|

Sabi ni Nanak, O mortal, sa ikaapat na pagbabantay sa gabi, kinikilala ng Gurmukh ang Salita ng Shabad. ||4||

ਓੜਕੁ ਆਇਆ ਤਿਨ ਸਾਹਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਜਰੁ ਜਰਵਾਣਾ ਕੰਨਿ ॥

orrak aaeaa tin saahiaa vanajaariaa mitraa jar jaravaanaa kan |

Ang iyong hininga ay nagtatapos, O kaibigan kong mangangalakal, at ang iyong mga balikat ay binibigatan ng malupit sa katandaan.

ਇਕ ਰਤੀ ਗੁਣ ਨ ਸਮਾਣਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਵਗਣ ਖੜਸਨਿ ਬੰਨਿ ॥

eik ratee gun na samaaniaa vanajaariaa mitraa avagan kharrasan ban |

Walang kahit isang katiting na kabutihan ang pumasok sa iyo, O kaibigan kong mangangalakal; nakagapos at binalusan ng kasamaan, itinataboy ka.

ਗੁਣ ਸੰਜਮਿ ਜਾਵੈ ਚੋਟ ਨ ਖਾਵੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ॥

gun sanjam jaavai chott na khaavai naa tis jaman maranaa |

Ang isang umaalis na may kabanalan at disiplina sa sarili ay hindi tinatamaan, at hindi nakatalaga sa siklo ng kapanganakan at kamatayan.

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਭੈ ਤਰਣਾ ॥

kaal jaal jam johi na saakai bhaae bhagat bhai taranaa |

Ang Mensahero ng Kamatayan at ang kanyang bitag ay hindi makahihipo sa kanya; sa pamamagitan ng mapagmahal na debosyonal na pagsamba, tumatawid siya sa karagatan ng takot.

ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਜਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਮਿਟਾਵੈ ॥

pat setee jaavai sahaj samaavai sagale dookh mittaavai |

Siya ay umalis nang may karangalan, at sumasama sa intuitive na kapayapaan at katatagan; lahat ng kanyang sakit ay nawawala.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟੈ ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਤਿ ਪਾਵੈ ॥੫॥੨॥

kahu naanak praanee guramukh chhoottai saache te pat paavai |5|2|

Sabi ni Nanak, kapag ang mortal ay naging Gurmukh, siya ay iniligtas at pinarangalan ng Tunay na Panginoon. ||5||2||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 |

Siree Raag, Ikaapat na Mehl:

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਉਦਰ ਮੰਝਾਰਿ ॥

pahilai paharai rain kai vanajaariaa mitraa har paaeaa udar manjhaar |

Sa unang pagbabantay sa gabi, O kaibigan kong mangangalakal, inilalagay ka ng Panginoon sa sinapupunan.

ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿ ॥

har dhiaavai har ucharai vanajaariaa mitraa har har naam samaar |

Ikaw ay nagbubulay-bulay sa Panginoon, at umawit sa Pangalan ng Panginoon, O aking kaibigang mangangalakal. Pagnilayan mo ang Pangalan ng Panginoon, Har, Har.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਆਰਾਧੇ ਵਿਚਿ ਅਗਨੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜੀਵਿਆ ॥

har har naam jape aaraadhe vich aganee har jap jeeviaa |

Ang pag-awit ng Pangalan ng Panginoon, Har, Har, at pagninilay-nilay dito sa loob ng apoy ng sinapupunan, ang iyong buhay ay napapanatili sa pamamagitan ng pagtira sa Naam.

ਬਾਹਰਿ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ਮੁਖਿ ਲਾਗਾ ਸਰਸੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤ ਥੀਵਿਆ ॥

baahar janam bheaa mukh laagaa sarase pitaa maat theeviaa |

Ipinanganak ka at lumabas ka, at ang iyong ina at ama ay nasisiyahang makita ang iyong mukha.

ਜਿਸ ਕੀ ਵਸਤੁ ਤਿਸੁ ਚੇਤਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਕਰਿ ਹਿਰਦੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੀਚਾਰਿ ॥

jis kee vasat tis chetahu praanee kar hiradai guramukh beechaar |

Alalahanin ang Isa, O mortal, kung kanino ang bata. Bilang Gurmukh, pagnilayan Siya sa loob ng iyong puso.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥

kahu naanak praanee pahilai paharai har japeeai kirapaa dhaar |1|

Sabi ni Nanak, O mortal, sa unang pagpupuyat ng gabi, manahan ka sa Panginoon, na magbubuhos sa iyo ng Kanyang Biyaya. ||1||

ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

doojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa man laagaa doojai bhaae |

Sa ikalawang pagbabantay sa gabi, O kaibigan kong mangangalakal, ang isip ay nakadikit sa pag-ibig ng dalawalidad.

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਪਾਲੀਐ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਲੇ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥

meraa meraa kar paaleeai vanajaariaa mitraa le maat pitaa gal laae |

Mahigpit kang niyakap ng ina at ama sa kanilang yakap, na sinasabing, "Akin siya, akin siya"; gayon din ang pagpapalaki sa bata, Oh aking kaibigang mangangalakal.

ਲਾਵੈ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਗਲ ਸੇਤੀ ਮਨਿ ਜਾਣੈ ਖਟਿ ਖਵਾਏ ॥

laavai maat pitaa sadaa gal setee man jaanai khatt khavaae |

Ang iyong ina at ama ay patuloy na yumakap sa iyo nang mahigpit sa kanilang yakap; sa isip nila, naniniwala sila na bibigyan mo sila at susuportahan.

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ਦਿਤੇ ਨੋ ਲਪਟਾਏ ॥

jo devai tisai na jaanai moorraa dite no lapattaae |

Hindi kilala ng hangal ang nagbibigay; sa halip, kumapit siya sa regalo.

ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਮਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

koee guramukh hovai su karai veechaar har dhiaavai man liv laae |

Bihira ang Gurmukh na nagninilay-nilay, nagninilay-nilay, at sa loob ng kanyang isipan, ay mapagmahal na nakakabit sa Panginoon.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸੁ ਕਾਲੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਖਾਇ ॥੨॥

kahu naanak doojai paharai praanee tis kaal na kabahoon khaae |2|

Sabi ni Nanak, sa ikalawang pagbabantay sa gabi, O mortal, hindi ka lalamunin ng kamatayan. ||2||

ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਲਗਾ ਆਲਿ ਜੰਜਾਲਿ ॥

teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa man lagaa aal janjaal |

Sa ikatlong pagbabantay ng gabi, O kaibigan kong mangangalakal, ang iyong isip ay nalilito sa mga gawaing makamundong at sambahayan.

ਧਨੁ ਚਿਤਵੈ ਧਨੁ ਸੰਚਵੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਨ ਸਮਾਲਿ ॥

dhan chitavai dhan sanchavai vanajaariaa mitraa har naamaa har na samaal |

Iniisip mo ang kayamanan, at nag-iipon ng kayamanan, O kaibigan kong mangangalakal, ngunit hindi mo iniisip ang Panginoon o ang Pangalan ng Panginoon.