Yaong mga pinagbuhosan ng Panginoon ng Kanyang Awa, ay nahuhulog sa Paanan ng Tunay na Guru.
Dito at sa hinaharap, ang kanilang mga mukha ay nagliliwanag; pumunta sila sa Hukuman ng Panginoon na nakadamit ng karangalan. ||14||
Salok, Pangalawang Mehl:
Putulin ang ulo na hindi yumuyuko sa Panginoon.
Nanak, ang katawan ng tao na iyon, kung saan walang sakit ng paghihiwalay sa Panginoon-kunin ang katawan na iyon at sunugin ito. ||1||
Ikalimang Mehl:
Ang paglimot sa Primal Lord, O Nanak, ang mga tao ay ipinanganak at namamatay, paulit-ulit.
Napagkakamalang miski, nahulog sila sa mabahong hukay ng dumi. ||2||
Pauree:
Pagnilayan ang Pangalan ng Panginoon, O aking isip, na ang Utos ay namamahala sa lahat.
Awitin ang Pangalan ng Panginoon, O aking isip, na magliligtas sa iyo sa pinakahuling sandali.
Awitin ang Pangalan ng Panginoon, O aking isip, na magpapaalis ng lahat ng gutom at pagnanasa sa iyong isipan.
Napakapalad at pinagpala ang Gurmukh na iyon na umaawit ng Naam; dadalhin nito ang lahat ng maninirang-puri at masasamang kaaway na bumagsak sa kanyang paanan.
O Nanak, sambahin at sambahin ang Naam, ang Pinakadakilang Pangalan sa lahat, kung saan ang lahat ay lumapit at yumukod. ||15||
Salok, Ikatlong Mehl:
Maaaring magsuot siya ng magagandang damit, ngunit ang nobya ay pangit at bastos; mali at marumi ang kanyang isip.
Hindi siya lumalakad nang naaayon sa Kalooban ng kanyang Asawa na Panginoon. Sa halip, may katangahan siyang nag-utos sa Kanya.
Ngunit siya na lumalakad nang naaayon sa Kalooban ng Guru, ay maliligtas sa lahat ng sakit at pagdurusa.
Ang tadhanang iyon na itinakda ng Lumikha ay hindi mabubura.
Dapat niyang ialay ang kanyang isip at katawan sa kanyang Asawa na Panginoon, at itago ang pagmamahal sa Salita ng Shabad.
Kung wala ang Kanyang Pangalan, walang nakasumpong sa Kanya; tingnan mo ito at pagnilayan ito sa iyong puso.
O Nanak, siya ay maganda at kaaya-aya; ang Panginoong Maylikha ay hinahangaan at tinatangkilik siya. ||1||
Ikatlong Mehl:
Ang kalakip kay Maya ay karagatan ng kadiliman; hindi makikita ang baybayin na ito o ang lampas.
Ang ignorante, kusang-loob na mga manmukh ay nagdurusa sa matinding sakit; nakalimutan nila ang Pangalan ng Panginoon at nalulunod.
Bumangon sila sa umaga at nagsasagawa ng lahat ng uri ng mga ritwal, ngunit sila ay nahuli sa pag-ibig ng duality.
Ang mga naglilingkod sa Tunay na Guru ay tumatawid sa nakakatakot na mundo-karagatan.
Nanak, pinananatili ng mga Gurmukh ang Tunay na Pangalan na nakatago sa kanilang mga puso; sila ay hinihigop sa Tunay. ||2||
Pauree:
Ang Panginoon ay lumaganap at tumagos sa tubig, sa lupa at sa langit; wala ng iba.
Ang Panginoon Mismo ay nakaupo sa Kanyang Trono at nangangasiwa ng katarungan. Binubugbog niya at pinaalis ang mga huwad na puso.
Ipinagkaloob ng Panginoon ang maluwalhating kadakilaan sa mga tapat. Siya ay nagbibigay ng matuwid na katarungan.
Kaya't purihin ang Panginoon, lahat; Pinoprotektahan niya ang mga mahihirap at ang mga nawawalang kaluluwa.
Pinararangalan niya ang mga matuwid at pinaparusahan ang mga makasalanan. ||16||
Salok, Ikatlong Mehl:
Ang kusang-loob na manmukh, ang hangal na nobya, ay isang marumi, bastos at masamang asawa.
Ang pagtalikod sa kanyang Asawa na Panginoon at paglisan sa sarili niyang tahanan, binigay niya ang kanyang pagmamahal sa iba.
Ang kanyang mga pagnanasa ay hindi kailanman nasisiyahan, at siya ay nasusunog at sumisigaw sa sakit.
O Nanak, kung wala ang Pangalan, siya ay pangit at walanghiya. Siya ay iniwan at iniwan ng kanyang Asawa na Panginoon. ||1||