Ang mga hangal ay nagsasagawa ng debosyonal na pagsamba sa pamamagitan ng pagpapakitang gilas;
sumasayaw sila at sumasayaw at tumatalon sa paligid, ngunit nagdurusa lamang sila sa matinding sakit.
Sa pamamagitan ng pagsasayaw at pagtalon, ang pagsamba sa debosyonal ay hindi isinasagawa.
Ngunit ang isa na namatay sa Salita ng Shabad, ay nakakakuha ng debosyonal na pagsamba. ||3||
Ang Panginoon ay ang Mapagmahal sa Kanyang mga deboto; Siya ay nagbibigay-inspirasyon sa kanila na magsagawa ng debosyonal na pagsamba.
Ang tunay na debosyonal na pagsamba ay binubuo ng pag-aalis ng pagkamakasarili at pagmamataas mula sa loob.
Alam ng Aking Tunay na Diyos ang lahat ng paraan at paraan.
O Nanak, pinatawad Niya ang mga kumikilala sa Naam. ||4||4||24||
Gauree Gwaarayree, Third Mehl:
Kapag ang isang tao ay pumatay at sumupil sa kanyang sariling pag-iisip, ang kanyang pagala-gala ay nasusupil din.
Kung walang ganitong kamatayan, paano mahahanap ang Panginoon?
Iilan lang ang nakakaalam ng gamot para makapatay ng isip.
Ang isa na ang isip ay namatay sa Salita ng Shabad, nauunawaan Siya. ||1||
Nagbibigay Siya ng kadakilaan sa mga pinatawad Niya.
Sa Biyaya ng Guru, ang Panginoon ay dumarating upang tumira sa loob ng isip. ||1||I-pause||
Ang Gurmukh ay nagsasanay sa paggawa ng mabubuting gawa;
kaya nauunawaan niya ang isip na ito.
Ang isip ay parang elepante, lasing sa alak.
Ang Guru ay ang pamalo na kumokontrol dito, at ipinapakita ito sa daan. ||2||
Ang isip ay hindi mapigil; gaano kadalang ang mga sumusuko nito.
Ang mga gumagalaw ng hindi natitinag ay nagiging dalisay.
Ang mga Gurmukh ay nagpapaganda at nagpapaganda sa isip na ito.
Inalis nila ang egotismo at katiwalian mula sa loob. ||3||
Yaong, sa pamamagitan ng paunang itinalagang tadhana, ay nagkakaisa sa Unyon ng Panginoon,
ay hindi na muling nahiwalay sa Kanya; sila ay hinihigop sa Shabad.
Siya Mismo ang nakakaalam ng Kanyang Sariling Makapangyarihang Kapangyarihan.
O Nanak, napagtanto ng Gurmukh ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon. ||4||5||25||
Gauree Gwaarayree, Third Mehl:
Ang buong mundo ay nabaliw sa egotismo.
Sa pag-ibig ng duality, ito ay gumagala na naliligaw ng pagdududa.
Ang isip ay ginulo ng matinding pagkabalisa; walang kumikilala sa sarili.
Abala sa kanilang sariling mga gawain, ang kanilang mga gabi at araw ay lumilipas. ||1||
Pagnilayan ang Panginoon sa inyong mga puso, O aking mga Kapatid sa Tadhana.
Ninanamnam ng dila ng Gurmukh ang kahanga-hangang diwa ng Panginoon. ||1||I-pause||
Kinikilala ng mga Gurmukh ang Panginoon sa kanilang sariling mga puso;
naglilingkod sila sa Panginoon, ang Buhay ng Mundo. Sila ay sikat sa buong apat na edad.
Pinasuko nila ang egotismo, at napagtanto ang Salita ng Shabad ng Guru.
Ang Diyos, ang Arkitekto ng Tadhana, ay nagbuhos ng Kanyang Awa sa kanila. ||2||
Totoo ang mga sumanib sa Salita ng Shabad ng Guru;
pinipigilan nila ang kanilang naliligaw na isipan at pinananatili itong matatag.
Ang Naam, ang Pangalan ng Panginoon, ay ang siyam na kayamanan. Ito ay nakuha mula sa Guru.
Sa Biyaya ng Panginoon, dumarating ang Panginoon upang tumira sa isip. ||3||
Ang pag-awit ng Pangalan ng Panginoon, Raam, Raam, ang katawan ay nagiging mapayapa at tahimik.
Siya ay nananahan sa kaibuturan - ang sakit ng kamatayan ay hindi humipo sa Kanya.
Siya mismo ang ating Panginoon at Guro; Siya ang Kanyang Sariling Tagapayo.
O Nanak, maglingkod sa Panginoon magpakailanman; Siya ang kayamanan ng maluwalhating kabutihan. ||4||6||26||
Gauree Gwaarayree, Third Mehl:
Bakit kalilimutan Siya, na kung saan ang kaluluwa at ang hininga ng buhay ay nagmamay-ari?
Bakit kalimutan Siya, na sumasaklaw sa lahat?
Ang paglilingkod sa Kanya, ang isa ay pinarangalan at tinatanggap sa Hukuman ng Panginoon. ||1||
Ako ay isang sakripisyo sa Pangalan ng Panginoon.
Kung kakalimutan kita, sa sandaling iyon, mamamatay ako. ||1||I-pause||
Yaong mga iniligaw Mo mismo, nakalimutan Ka.