ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Strona - 159
ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਮੂਰਖ ਆਪੁ ਜਣਾਵਹਿ ॥
bhagat kareh moorakh aap janaaveh |Głupcy odprawiają kult oddania, popisując się;
ਨਚਿ ਨਚਿ ਟਪਹਿ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥
nach nach ttapeh bahut dukh paaveh |tańczą, tańczą i skaczą dookoła, ale cierpią tylko w strasznym bólu.
ਨਚਿਐ ਟਪਿਐ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
nachiaai ttapiaai bhagat na hoe |Taniec i skakanie nie odprawiają kultu oddania.
ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਭਗਤਿ ਪਾਏ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੩॥
sabad marai bhagat paae jan soe |3|Ale ten, kto umiera w Słowie Szabadu, osiąga kult oddania. ||3||
ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਭਗਤਿ ਕਰਾਏ ਸੋਇ ॥
bhagat vachhal bhagat karaae soe |Pan jest kochankiem Swoich bhaktów; Inspiruje ich do oddawania czci Bogu.
ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਖੋਇ ॥
sachee bhagat vichahu aap khoe |Prawdziwy kult oddania polega na wyeliminowaniu od wewnątrz egoizmu i zarozumiałości.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥
meraa prabh saachaa sabh bidh jaanai |Mój Prawdziwy Bóg zna wszystkie sposoby i środki.
ਨਾਨਕ ਬਖਸੇ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੪॥੨੪॥
naanak bakhase naam pachhaanai |4|4|24|O Nanak, On przebacza tym, którzy rozpoznają Naam. ||4||4||24||
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
gaurree guaareree mahalaa 3 |Gauree Gwaarayree, Trzeci Mehl:
ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਧਾਤੁ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥
man maare dhaat mar jaae |Kiedy ktoś zabija i podporządkowuje sobie swój umysł, jego wędrująca natura również zostaje ujarzmiona.
ਬਿਨੁ ਮੂਏ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਪਾਇ ॥
bin mooe kaise har paae |Jak bez takiej śmierci można znaleźć Pana?
ਮਨੁ ਮਰੈ ਦਾਰੂ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥
man marai daaroo jaanai koe |Tylko nieliczni znają lekarstwo na zabicie umysłu.
ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੧॥
man sabad marai boojhai jan soe |1|Ten, którego umysł umiera w Słowie Szabadu, rozumie Go. ||1||
ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
jis no bakhase de vaddiaaee |On daje wielkość tym, którym przebacza.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaad har vasai man aaee |1| rahaau |Dzięki łasce Guru Pan zamieszka w umyśle. ||1||Pauza||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
guramukh karanee kaar kamaavai |Gurmukh praktykuje robienie dobrych uczynków;
ਤਾ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਵੈ ॥
taa is man kee sojhee paavai |w ten sposób zaczyna rozumieć ten umysł.
ਮਨੁ ਮੈ ਮਤੁ ਮੈਗਲ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥
man mai mat maigal mikadaaraa |Umysł jest jak słoń pijany winem.
ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ ॥੨॥
gur ankas maar jeevaalanahaaraa |2|Guru jest laską, która go kontroluje i wskazuje mu drogę. ||2||
ਮਨੁ ਅਸਾਧੁ ਸਾਧੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥
man asaadh saadhai jan koe |Umysłu nie da się kontrolować; jak rzadko są ci, którzy go ujarzmiają.
ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥
achar charai taa niramal hoe |Ci, którzy poruszają to, co nieruchome, stają się czyści.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਇਆ ਸਵਾਰਿ ॥
guramukh ihu man leaa savaar |Gurmukhowie upiększają i upiększają ten umysł.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਤਜੇ ਵਿਕਾਰ ॥੩॥
haumai vichahu taje vikaar |3|Eliminują od wewnątrz egotyzm i zepsucie. ||3||
ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਾਖਿਅਨੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
jo dhur raakhian mel milaae |Ci, którzy przez z góry postanowiony los są zjednoczeni w Zjednoczeniu Pana,
ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥
kade na vichhurreh sabad samaae |nigdy więcej nie zostaną od Niego oddzieleni; są pochłonięci Szabadem.
ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਣੈ ॥
aapanee kalaa aape hee jaanai |On sam zna swoją wszechmocną moc.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੫॥੨੫॥
naanak guramukh naam pachhaanai |4|5|25|O Nanak, Gurmukh urzeczywistnia Naam, imię Pana. ||4||5||25||
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
gaurree guaareree mahalaa 3 |Gauree Gwaarayree, Trzeci Mehl:
ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥
haumai vich sabh jag bauraanaa |Cały świat oszalał w swym egotyzmie.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥
doojai bhaae bharam bhulaanaa |W miłości do dualności wędruje zwiedziona wątpliwościami.
ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਚਿਤਵੈ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਨਾ ॥
bahu chintaa chitavai aap na pachhaanaa |Umysł jest rozproszony przez wielki niepokój; nikt nie rozpoznaje samego siebie.
ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਵਿਹਾਨਾ ॥੧॥
dhandhaa karatiaa anadin vihaanaa |1|Zajęci swoimi sprawami, mijają im noce i dni. ||1||
ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਰਮਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥
hiradai raam ramahu mere bhaaee |Medytujcie o Panu w swoich sercach, o moje rodzeństwo przeznaczenia.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh rasanaa har rasan rasaaee |1| rahaau |Język Gurmukha smakuje wzniosłą esencję Pana. ||1||Pauza||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਜਿਨਿ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥
guramukh hiradai jin raam pachhaataa |Gurmukhowie rozpoznają Pana w swoich sercach;
ਜਗਜੀਵਨੁ ਸੇਵਿ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਤਾ ॥
jagajeevan sev jug chaare jaataa |służą Panu, Życiu Świata. Są sławni przez cztery wieki.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
haumai maar gur sabad pachhaataa |Pokonują egotyzm i urzeczywistniają Słowo Szabada Guru.
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥੨॥
kripaa kare prabh karam bidhaataa |2|Bóg, Architekt Przeznaczenia, obdarza ich swoim Miłosierdziem. ||2||
ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਜੋ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥
se jan sache jo gur sabad milaae |Prawdziwi są ci, którzy łączą się ze Słowem Shabad Guru;
ਧਾਵਤ ਵਰਜੇ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥
dhaavat varaje tthaak rahaae |powstrzymują ich błądzący umysł i utrzymują go na stałym poziomie.
ਨਾਮੁ ਨਵ ਨਿਧਿ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ॥
naam nav nidh gur te paae |Naam, imię Pana, to dziewięć skarbów. Otrzymuje się ją od Guru.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥੩॥
har kirapaa te har vasai man aae |3|Dzięki łasce Pana Pan przychodzi, aby zamieszkać w umyśle. ||3||
ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਰਤਿਆ ਸੁਖੁ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥
raam raam karatiaa sukh saant sareer |Intonując imię Pana, Raam, Raam, ciało staje się spokojne i wyciszone.
ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਨ ਲਾਗੈ ਜਮ ਪੀਰ ॥
antar vasai na laagai jam peer |Mieszka głęboko w sobie – ból śmierci Go nie dotyka.
ਆਪੇ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਵਜੀਰ ॥
aape saahib aap vajeer |On sam jest naszym Panem i Mistrzem; Jest swoim własnym doradcą.
ਨਾਨਕ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰ ॥੪॥੬॥੨੬॥
naanak sev sadaa har gunee gaheer |4|6|26|O Nanak, służ Panu na zawsze; On jest skarbem chwalebnych cnót. ||4||6||26||
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
gaurree guaareree mahalaa 3 |Gauree Gwaarayree, Trzeci Mehl:
ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਨਾ ॥
so kiau visarai jis ke jeea paraanaa |Po co zapominać o Tym, do którego należy dusza i tchnienie życia?
ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਸਭ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥
so kiau visarai sabh maeh samaanaa |Dlaczego zapomnieć o Nim, który jest wszechprzenikający?
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਰਵਾਨਾ ॥੧॥
jit seviaai daragah pat paravaanaa |1|Służąc Mu, człowiek jest zaszczycony i przyjęty na Dziedzińcu Pańskim. ||1||
ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
har ke naam vittahu bal jaau |Jestem ofiarą dla Imienia Pana.
ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਤਦਿ ਹੀ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
toon visareh tad hee mar jaau |1| rahaau |Gdybym w tej chwili o Tobie zapomniał, umarłbym. ||1||Pauza||
ਤਿਨ ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਜਿ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ॥
tin toon visareh ji tudh aap bhulaae |Ci, których sam sprowadziłeś na manowce, zapominają o Tobie.