ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 89

ਜਿਨ ਕਉ ਹੋਆ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹਰਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੈਰੀ ਪਾਹੀ ॥

jin kau hoaa kripaal har se satigur pairee paahee |

ഭഗവാൻ തൻ്റെ കരുണ ചൊരിയുന്നവർ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ വീഴുന്നു.

ਤਿਨ ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਹੀ ॥੧੪॥

tin aaithai othai mukh ujale har daragah paidhe jaahee |14|

ഇവിടെയും പരലോകത്തും അവരുടെ മുഖങ്ങൾ പ്രസന്നമാണ്; അവർ മാന്യമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച് കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ പോകുന്നു. ||14||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

salok mahalaa 2 |

സലോക്, രണ്ടാമത്തെ മെഹൽ:

ਜੋ ਸਿਰੁ ਸਾਂਈ ਨਾ ਨਿਵੈ ਸੋ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਡਾਰਿ ॥

jo sir saanee naa nivai so sir deejai ddaar |

ഭഗവാനെ വണങ്ങാത്ത തല വെട്ടിക്കളയുക.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪਿੰਜਰ ਮਹਿ ਬਿਰਹਾ ਨਹੀ ਸੋ ਪਿੰਜਰੁ ਲੈ ਜਾਰਿ ॥੧॥

naanak jis pinjar meh birahaa nahee so pinjar lai jaar |1|

ഹേ നാനാക്ക്, ആ മനുഷ്യശരീരം, അതിൽ കർത്താവിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിൻ്റെ വേദനയില്ല-ആ ശരീരം എടുത്ത് ദഹിപ്പിക്കുക. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa 5 |

അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਮੁੰਢਹੁ ਭੁਲੀ ਨਾਨਕਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਨਮਿ ਮੁਈਆਸੁ ॥

mundtahu bhulee naanakaa fir fir janam mueeaas |

നാനാക്ക്, ആദിമനാഥനെ മറന്നുകൊണ്ട്, ആളുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਕਸਤੂਰੀ ਕੈ ਭੋਲੜੈ ਗੰਦੇ ਡੁੰਮਿ ਪਈਆਸੁ ॥੨॥

kasatooree kai bholarrai gande ddunm peeaas |2|

കസ്തൂരിരംഗമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അവർ ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന മാലിന്യക്കുഴിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ॥

so aaisaa har naam dhiaaeeai man mere jo sabhanaa upar hukam chalaae |

കർത്താവിൻ്റെ ആ നാമത്തെ ധ്യാനിക്കുക, എൻ്റെ മനസ്സേ, ആരുടെ കൽപ്പന എല്ലാറ്റിനെയും ഭരിക്കുന്നു.

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਅੰਤੀ ਅਉਸਰਿ ਲਏ ਛਡਾਏ ॥

so aaisaa har naam japeeai man mere jo antee aausar le chhaddaae |

എൻ്റെ മനസ്സേ, അവസാന നിമിഷത്തിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന ഭഗവാൻ്റെ ആ നാമം ജപിക്കുക.

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੁ ਮਨ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਭ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥

so aaisaa har naam japeeai man mere ju man kee trisanaa sabh bhukh gavaae |

എൻ്റെ മനസ്സേ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എല്ലാ വിശപ്പും ആഗ്രഹവും പുറന്തള്ളുന്ന ആ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ജപിക്കുക.

ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿਆ ਵਡਭਾਗੀ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥

so guramukh naam japiaa vaddabhaagee tin nindak dusatt sabh pairee paae |

നാമം ജപിക്കുന്ന ആ ഗുരുമുഖൻ വളരെ ഭാഗ്യവാനും അനുഗ്രഹീതനുമാണ്; അത് എല്ലാ ദൂഷകരെയും ദുഷ്ട ശത്രുക്കളെയും അവൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴ്ത്തും.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਸਭਨਾ ਤੇ ਵਡਾ ਸਭਿ ਨਾਵੈ ਅਗੈ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥੧੫॥

naanak naam araadh sabhanaa te vaddaa sabh naavai agai aan nivaae |15|

ഓ നാനാക്ക്, എല്ലാവരിലും ഏറ്റവും മഹത്തായ നാമമായ നാമത്തെ ആരാധിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുക, അതിന് മുമ്പിൽ എല്ലാവരും വന്ന് കുമ്പിടുക. ||15||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਲਖਣੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥

ves kare kuroop kulakhanee man khottai koorriaar |

അവൾ നല്ല വസ്ത്രം ധരിക്കാം, പക്ഷേ വധു വൃത്തികെട്ടതും പരുഷവുമാണ്; അവളുടെ മനസ്സ് വ്യാജവും അശുദ്ധവുമാണ്.

ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਨਾ ਚਲੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਗਾਵਾਰਿ ॥

pir kai bhaanai naa chalai hukam kare gaavaar |

അവൾ തൻ്റെ ഭർത്താവായ ഭഗവാൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ചേർച്ചയിൽ നടക്കുന്നില്ല. പകരം, അവൾ വിഡ്ഢിത്തമായി അവനു കൽപ്പനകൾ നൽകുന്നു.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਸਭਿ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਿ ॥

gur kai bhaanai jo chalai sabh dukh nivaaranahaar |

എന്നാൽ ഗുരുവിൻ്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടക്കുന്നവൾ എല്ലാ വേദനകളും കഷ്ടപ്പാടുകളും ഒഴിവാക്കും.

ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

likhiaa mett na sakeeai jo dhur likhiaa karataar |

സ്രഷ്ടാവ് മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച ആ വിധി ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਸਬਦੇ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

man tan saupe kant kau sabade dhare piaar |

അവൾ അവളുടെ മനസ്സും ശരീരവും തൻ്റെ ഭർത്താവായ കർത്താവിന് സമർപ്പിക്കുകയും ശബാദിൻ്റെ വചനത്തോടുള്ള സ്നേഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും വേണം.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥

bin naavai kinai na paaeaa dekhahu ridai beechaar |

അവൻ്റെ നാമം കൂടാതെ ആരും അവനെ കണ്ടെത്തിയില്ല; ഇത് കാണുകയും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੁਆਲਿਓ ਸੁਲਖਣੀ ਜਿ ਰਾਵੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿ ॥੧॥

naanak saa suaalio sulakhanee ji raavee sirajanahaar |1|

ഓ നാനാക്ക്, അവൾ സുന്ദരിയും സുന്ദരിയുമാണ്; സ്രഷ്ടാവായ കർത്താവ് അവളെ വശീകരിക്കുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਤਿਸ ਦਾ ਨ ਦਿਸੈ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥

maaeaa mohu gubaar hai tis daa na disai uravaar na paar |

മായയോടുള്ള അടുപ്പം ഇരുട്ടിൻ്റെ ഒരു സമുദ്രമാണ്; ഈ തീരമോ അപ്പുറത്തോ ഒന്നും കാണാനില്ല.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦੇ ਡੁਬੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

manamukh agiaanee mahaa dukh paaeide ddube har naam visaar |

അറിവില്ലാത്ത, സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ കഠിനമായ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു; അവർ കർത്താവിൻ്റെ നാമം മറന്ന് മുങ്ങിമരിക്കുന്നു.

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

bhalake utth bahu karam kamaaveh doojai bhaae piaar |

അവർ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു എല്ലാത്തരം ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർ ദ്വന്ദതയുടെ സ്നേഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਭਉਜਲੁ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥

satigur seveh aapanaa bhaujal utare paar |

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നവർ ഭയാനകമായ ലോകസമുദ്രം കടക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੨॥

naanak guramukh sach samaaveh sach naam ur dhaar |2|

ഓ നാനാക്ക്, ഗുരുമുഖന്മാർ യഥാർത്ഥ നാമം അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു; അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਹਰਿ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਪੂਰਿ ਦੂਜਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ॥

har jal thal maheeal bharapoor doojaa naeh koe |

ഭഗവാൻ വെള്ളത്തിലും കരയിലും ആകാശത്തിലും വ്യാപിക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; മറ്റൊന്നും ഇല്ല.

ਹਰਿ ਆਪਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ਕੂੜਿਆਰ ਸਭ ਮਾਰਿ ਕਢੋਇ ॥

har aap beh kare niaau koorriaar sabh maar kadtoe |

കർത്താവ് തന്നെ തൻ്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു നീതി നിർവഹിക്കുന്നു. അവൻ കപടഹൃദയരെ അടിച്ചു പുറത്താക്കുന്നു.

ਸਚਿਆਰਾ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਧਰਮ ਨਿਆਉ ਕੀਓਇ ॥

sachiaaraa dee vaddiaaee har dharam niaau keeoe |

സത്യം പറയുന്നവർക്ക് കർത്താവ് മഹത്വമുള്ള മഹത്വം നൽകുന്നു. അവൻ നീതിയുള്ള നീതി നടപ്പാക്കുന്നു.

ਸਭ ਹਰਿ ਕੀ ਕਰਹੁ ਉਸਤਤਿ ਜਿਨਿ ਗਰੀਬ ਅਨਾਥ ਰਾਖਿ ਲੀਓਇ ॥

sabh har kee karahu usatat jin gareeb anaath raakh leeoe |

ആകയാൽ എല്ലാവരും കർത്താവിനെ വാഴ്ത്തുക; അവൻ ദരിദ്രരെയും നഷ്ടപ്പെട്ട ആത്മാക്കളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ਜੈਕਾਰੁ ਕੀਓ ਧਰਮੀਆ ਕਾ ਪਾਪੀ ਕਉ ਡੰਡੁ ਦੀਓਇ ॥੧੬॥

jaikaar keeo dharameea kaa paapee kau ddandd deeoe |16|

അവൻ നീതിമാന്മാരെ ബഹുമാനിക്കുകയും പാപികളെ ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||16||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੀ ਕਾਮਣੀ ਕੁਲਖਣੀ ਕੁਨਾਰਿ ॥

manamukh mailee kaamanee kulakhanee kunaar |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖ്, വിഡ്ഢിയായ വധു, വൃത്തികെട്ടതും പരുഷവും ദുഷ്ടനുമായ ഭാര്യയാണ്.

ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣਾ ਪਰ ਪੁਰਖੈ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

pir chhoddiaa ghar aapanaa par purakhai naal piaar |

തൻ്റെ ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം വീട് ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ തൻ്റെ സ്നേഹം മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകുന്നു.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਦੇ ਨ ਚੁਕਈ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੂਕਾਰ ॥

trisanaa kade na chukee jaladee kare pookaar |

അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒരിക്കലും തൃപ്തികരമല്ല, അവൾ കത്തുകയും വേദനയോടെ നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਸੋਹਣੀ ਪਰਹਰਿ ਛੋਡੀ ਭਤਾਰਿ ॥੧॥

naanak bin naavai kuroop kusohanee parahar chhoddee bhataar |1|

ഓ നാനാക്ക്, പേരില്ലാതെ, അവൾ വൃത്തികെട്ടവളും വൃത്തികെട്ടവളുമാണ്. അവളുടെ ഭർത്താവ് കർത്താവിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||