ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1233

ਮਨ ਰਤਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਲਾ ॥੩॥

man rat naam rate nihakeval aad jugaad deaalaa |3|

നാമത്തോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ എൻ്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിഷ്കളങ്കനായ കർത്താവ് കരുണാമയനാണ്, കാലത്തിൻ്റെ ആരംഭം മുതൽ, യുഗങ്ങളിലുടനീളം. ||3||

ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੋਰਾ ਬਡੈ ਭਾਗ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

mohan mohi leea man moraa baddai bhaag liv laagee |

എൻ്റെ മനസ്സ് ആകർഷകമായ ഭഗവാനെ ആകർഷിക്കുന്നു. വലിയ ഭാഗ്യത്താൽ, ഞാൻ അവനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം ഇണങ്ങിച്ചേർന്നു.

ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰਿ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥੪॥

saach beechaar kilavikh dukh kaatte man niramal anaraagee |4|

യഥാർത്ഥ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, പാപങ്ങളുടെയും തെറ്റുകളുടെയും എല്ലാ വസതികളും ഇല്ലാതാകുന്നു. എൻ്റെ മനസ്സ് അവൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ ശുദ്ധവും നിഷ്കളങ്കവുമാണ്. ||4||

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਸਾਗਰ ਰਤਨਾਗਰ ਅਵਰ ਨਹੀ ਅਨ ਪੂਜਾ ॥

gahir ganbheer saagar ratanaagar avar nahee an poojaa |

ദൈവം ആഴമേറിയതും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതുമായ സമുദ്രമാണ്, എല്ലാ രത്നങ്ങളുടെയും ഉറവിടം; മറ്റാരും ആരാധന അർഹിക്കുന്നില്ല.

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਦੂਜਾ ॥੫॥

sabad beechaar bharam bhau bhanjan avar na jaaniaa doojaa |5|

സംശയത്തിൻ്റെയും ഭയത്തിൻ്റെയും സംഹാരകനായ ശബാദിനെ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു; എനിക്ക് മറ്റൊന്നും അറിയില്ല. ||5||

ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ਨਿਰਮਲ ਪਦੁ ਚੀਨਿਆ ਹਰਿ ਰਸ ਰਤੇ ਅਧਿਕਾਈ ॥

manooaa maar niramal pad cheeniaa har ras rate adhikaaee |

എൻ്റെ മനസ്സിനെ കീഴടക്കി, ഞാൻ ശുദ്ധമായ അവസ്ഥയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਾਂ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੬॥

ekas bin mai avar na jaanaan satigur boojh bujhaaee |6|

കർത്താവല്ലാതെ മറ്റാരെയും എനിക്കറിയില്ല. ഈ ധാരണയാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരു പകർന്ന് നൽകിയത്. ||6||

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਗੁਰਮਤਿ ਏਕੋ ਜਾਨਿਆ ॥

agam agochar anaath ajonee guramat eko jaaniaa |

ദൈവം അപ്രാപ്യനും അഗ്രാഹ്യവുമാണ്, പ്രാവീണ്യമില്ലാത്തവനും ജനിക്കാത്തവനുമാണ്; ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ ഏകനായ ഭഗവാനെ അറിയുന്നു.

ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਨਾਹੀ ਚਿਤੁ ਡੋਲੈ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੭॥

subhar bhare naahee chit ddolai man hee te man maaniaa |7|

നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു, എൻ്റെ ബോധം കുലുങ്ങുന്നില്ല; മനസ്സിലൂടെ, എൻ്റെ മനസ്സ് പ്രസാദിക്കുകയും ശാന്തമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ||7||

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਅਕਥਉ ਕਥੀਐ ਕਹਉ ਕਹਾਵੈ ਸੋਈ ॥

guraparasaadee akthau katheeai khau kahaavai soee |

ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ, ഞാൻ പറയാത്തത് സംസാരിക്കുന്നു; അവൻ എന്നെ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹਮਾਰੇ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਈ ॥੮॥੨॥

naanak deen deaal hamaare avar na jaaniaa koee |8|2|

ഓ നാനാക്ക്, എൻ്റെ കർത്താവ് സൗമ്യതയുള്ളവരോട് കരുണയുള്ളവനാണ്; എനിക്ക് മറ്റൊന്നും അറിയില്ല. ||8||2||

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੧ ॥

saarag mahalaa 3 asattapadeea ghar 1 |

സാരംഗ്, മൂന്നാം മെഹൽ, അഷ്ടപധീയ, ആദ്യ വീട്:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

ഒരു സാർവത്രിക സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം. യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ:

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ॥

man mere har kai naam vaddaaee |

എൻ്റെ മനസ്സേ, കർത്താവിൻ്റെ നാമം മഹത്വമേറിയതും മഹത്തരവുമാണ്.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਕੋਈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har bin avar na jaanaa koee har kai naam mukat gat paaee |1| rahaau |

കർത്താവല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല; ഭഗവാൻ്റെ നാമത്താൽ ഞാൻ മുക്തിയും മോചനവും നേടിയിരിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਸਬਦਿ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਜਮਕਾਲ ਨਿਖੰਜਨੁ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥

sabad bhau bhanjan jamakaal nikhanjan har setee liv laaee |

ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ, ഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും മരണത്തിൻ്റെ ദൂതനെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായ കർത്താവിനോട് ഞാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം ഇണങ്ങുന്നു.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥

har sukhadaataa guramukh jaataa sahaje rahiaa samaaee |1|

ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ, സമാധാനദാതാവായ ഭഗവാനെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഞാൻ അവബോധപൂർവ്വം അവനിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||1||

ਭਗਤਾਂ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪੈਨੑਣੁ ਭਗਤਿ ਬਡਾਈ ॥

bhagataan kaa bhojan har naam niranjan painan bhagat baddaaee |

ഭഗവാൻ്റെ കളങ്കമില്ലാത്ത നാമം അവിടുത്തെ ഭക്തരുടെ ഭക്ഷണമാണ്; അവർ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയുടെ മഹത്വം ധരിക്കുന്നു.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਸੇਵਨਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੨॥

nij ghar vaasaa sadaa har sevan har dar sobhaa paaee |2|

അവർ അവരുടെ ഉള്ളിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നു, അവർ എന്നേക്കും കർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നു; അവർ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. ||2||

ਮਨਮੁਖ ਬੁਧਿ ਕਾਚੀ ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਅਕਥੁ ਨ ਕਥੈ ਕਹਾਨੀ ॥

manamukh budh kaachee manooaa ddolai akath na kathai kahaanee |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ്റെ ബുദ്ധി മിഥ്യയാണ്; അവൻ്റെ മനസ്സ് ഇളകുകയും ചഞ്ചലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, അവനു പറയാത്ത സംസാരം സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ਗੁਰਮਤਿ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਾਚੀ ਬਾਨੀ ॥੩॥

guramat nihachal har man vasiaa amrit saachee baanee |3|

ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന്, ശാശ്വതമായ മാറ്റമില്ലാത്ത ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ബാനിയുടെ യഥാർത്ഥ വാക്ക് അംബ്രോസിയൽ അമൃതാണ്. ||3||

ਮਨ ਕੇ ਤਰੰਗ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ਰਸਨਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥

man ke tarang sabad nivaare rasanaa sahaj subhaaee |

ശബാദ് മനസ്സിൻ്റെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ തിരമാലകളെ ശാന്തമാക്കുന്നു; നാവിൽ സമാധാനം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ਸਦ ਅਪੁਨੇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥

satigur mil raheeai sad apune jin har setee liv laaee |4|

അതിനാൽ ഭഗവാനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം ഇണങ്ങിയ നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനോട് എന്നേക്കും ഐക്യപ്പെടുക. ||4||

ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਮੁਕਤੋ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥

man sabad marai taa mukato hovai har charanee chit laaee |

മർത്യൻ ശബാദിൽ മരിച്ചാൽ അവൻ മോചിതനാകുന്നു; അവൻ തൻ്റെ ബോധം ഭഗവാൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.

ਹਰਿ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਸਦਾ ਜਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੫॥

har sar saagar sadaa jal niramal naavai sahaj subhaaee |5|

കർത്താവ് ഒരു സമുദ്രമാണ്; അവൻ്റെ വെള്ളം എന്നേക്കും ശുദ്ധമാണ്. അതിൽ കുളിക്കുന്നവൻ അവബോധപൂർവ്വം സമാധാനത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ||5||

ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰੀ ॥

sabad veechaar sadaa rang raate haumai trisanaa maaree |

ശബാദിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നവർ അവൻ്റെ സ്നേഹത്താൽ എന്നെന്നേക്കുമായി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവരുടെ അഹംഭാവവും ആഗ്രഹങ്ങളും കീഴടക്കുന്നു.

ਅੰਤਰਿ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥੬॥

antar nihakeval har raviaa sabh aatam raam muraaree |6|

ശുദ്ധവും ബന്ധമില്ലാത്തതുമായ ഭഗവാൻ അവരുടെ ഉള്ളിൽ വ്യാപിക്കുന്നു; പരമാത്മാവായ ഭഗവാൻ എല്ലാവരിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ||6||

ਸੇਵਕ ਸੇਵਿ ਰਹੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥

sevak sev rahe sach raate jo terai man bhaane |

കർത്താവേ, താഴ്മയുള്ള നിൻ്റെ ദാസന്മാർ നിന്നെ സേവിക്കുന്നു; സത്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളവരാണ്.

ਦੁਬਿਧਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ਜਗਿ ਝੂਠੀ ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਨ ਪਛਾਣੇ ॥੭॥

dubidhaa mahal na paavai jag jhootthee gun avagan na pachhaane |7|

ദ്വൈതത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ ഭഗവാൻ്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൻ്റെ മന്ദിരം കണ്ടെത്തുന്നില്ല; ലോകത്തിൻ്റെ തെറ്റായ സ്വഭാവത്തിൽ അകപ്പെട്ട്, അവർ ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളും തമ്മിൽ വിവേചനം കാണിക്കുന്നില്ല. ||7||