ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 313
ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਪਰਧਾਨ ॥
jinaa saas giraas na visarai se poore purakh paradhaan |ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ കഷണങ്ങളിലും ഭഗവാനെ മറക്കാത്തവർ തികഞ്ഞവരും പ്രശസ്തരുമായ വ്യക്തികളാണ്.
ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥
karamee satigur paaeeai anadin lagai dhiaan |അവൻ്റെ കൃപയാൽ അവർ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു; രാവും പകലും അവർ ധ്യാനിക്കുന്നു.
ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈ ਮਾਨੁ ॥
tin kee sangat mil rahaa daragah paaee maan |ഞാൻ ആ വ്യക്തികളുടെ സമൂഹത്തിൽ ചേരുന്നു, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ਸਉਦੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਉਚਰਹਿ ਉਠਦੇ ਭੀ ਵਾਹੁ ਕਰੇਨਿ ॥
saude vaahu vaahu uchareh utthade bhee vaahu karen |ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവർ "വഹോ! വാഹോ!", ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, "വാഹോ!" അതുപോലെ.
ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮਾਲੇਨਿ ॥੧॥
naanak te mukh ujale ji nit utth samaalen |1|ഓ നാനാക്ക്, ഓരോ ദിവസവും അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കർത്താവിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ മുഖങ്ങൾ പ്രസന്നമാണ്. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |നാലാമത്തെ മെഹൽ:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਆਪਣਾ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥
satigur seveeai aapanaa paaeeai naam apaar |തൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ, അനന്തമായ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം ലഭിക്കുന്നു.
ਭਉਜਲਿ ਡੁਬਦਿਆ ਕਢਿ ਲਏ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥
bhaujal ddubadiaa kadt le har daat kare daataar |മുങ്ങിമരിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ലോകസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി പുറത്തെടുക്കുന്നു; മഹാനായ ദാതാവ് കർത്താവിൻ്റെ നാമം സമ്മാനിക്കുന്നു.
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਸਾਹ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥
dhan dhan se saah hai ji naam kareh vaapaar |നാമം കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന ബാങ്കർമാർ ഭാഗ്യവാന്മാർ, ഭാഗ്യവാന്മാർ.
ਵਣਜਾਰੇ ਸਿਖ ਆਵਦੇ ਸਬਦਿ ਲਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥
vanajaare sikh aavade sabad laghaavanahaar |സിഖുകാർ, വ്യാപാരികൾ വരുന്നു, അവൻ്റെ ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ അവർ കടന്നുപോകുന്നു.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਈ ਤਿਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੨॥
jan naanak jin kau kripaa bhee tin seviaa sirajanahaar |2|ഓ ദാസനായ നാനാക്ക്, അവർ മാത്രമാണ് സ്രഷ്ടാവായ കർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നത്, അവൻ്റെ കൃപയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੇ ਜਨ ਭਗਤ ਹਹਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ॥
sach sache ke jan bhagat heh sach sachaa jinee araadhiaa |യഥാർത്ഥ ഭഗവാനെ യഥാർത്ഥമായി ആരാധിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ്റെ എളിയ ഭക്തരാണ്.
ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਢੰਢੋਲਿਆ ਤਿਨ ਅੰਦਰਹੁ ਹੀ ਸਚੁ ਲਾਧਿਆ ॥
jin guramukh khoj dtandtoliaa tin andarahu hee sach laadhiaa |അന്വേഷിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ഗുരുമുഖന്മാർ, തങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ സത്യത്തെ കണ്ടെത്തുന്നു.
ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਤਿਨੀ ਸਾਧਿਆ ॥
sach saahib sach jinee seviaa kaal kanttak maar tinee saadhiaa |തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ നാഥനെയും യജമാനനെയും യഥാർത്ഥമായി സേവിക്കുന്നവർ, പീഡകനായ മരണത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും കീഴടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲਾਧਿਆ ॥
sach sachaa sabh doo vaddaa hai sach sevan se sach ralaadhiaa |സത്യവാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാവരിലും വലിയവനാണ്; സത്യവനെ സേവിക്കുന്നവർ സത്യവുമായി ഇഴുകിച്ചേരുന്നു.
ਸਚੁ ਸਚੇ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਫਲਾਧਿਆ ॥੨੨॥
sach sache no saabaas hai sach sachaa sev falaadhiaa |22|വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനുമാണ് സത്യത്തിൻ്റെ വിശ്വസ്തൻ; സത്യത്തിൻ്റെ വിശ്വസ്തതയെ സേവിക്കുമ്പോൾ, ഒരാൾ ഫലത്തിൽ പൂക്കുന്നു. ||22||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |സലോക്, നാലാമത്തെ മെഹൽ:
ਮਨਮੁਖੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਨਾਮਹੀਣ ਭਰਮਾਇ ॥
manamukh praanee mugadh hai naamaheen bharamaae |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ വിഡ്ഢിയാണ്; ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം കൂടാതെ അവൻ ചുറ്റിനടക്കുന്നു.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨਾ ਟਿਕੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥
bin gur manooaa naa ttikai fir fir joonee paae |ഗുരുവിനെ കൂടാതെ, അവൻ്റെ മനസ്സ് സ്ഥിരമായിരിക്കില്ല, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പുനർജന്മം ചെയ്യുന്നു.
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਦਇਆਲ ਹੋਹਿ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥
har prabh aap deaal hohi taan satigur miliaa aae |എന്നാൽ ഭഗവാൻ ദൈവം തന്നെ അവനോട് കരുണ കാണിക്കുമ്പോൾ, യഥാർത്ഥ ഗുരു അവനെ കാണാൻ വരുന്നു.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧॥
jan naanak naam salaeh too janam maran dukh jaae |1|ഓ ദാസൻ നാനാക്ക്, നാമത്തെ സ്തുതിക്കുക; ജനനമരണ വേദനകൾ അവസാനിക്കും. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |നാലാമത്തെ മെഹൽ:
ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਰੰਗਿ ਸੁਭਾਇ ॥
gur saalaahee aapanaa bahu bidh rang subhaae |സന്തോഷകരമായ സ്നേഹത്തോടെയും വാത്സല്യത്തോടെയും ഞാൻ എൻ്റെ ഗുരുവിനെ പല വിധത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നു.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥
satigur setee man rataa rakhiaa banat banaae |എൻ്റെ മനസ്സ് യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിൻ്റെ നിർമ്മാണം അവൻ സംരക്ഷിച്ചു.
ਜਿਹਵਾ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
jihavaa saalaeh na rajee har preetam chit laae |അവനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ നാവിന് തൃപ്തിയില്ല; അവൻ എൻ്റെ ബോധത്തെ എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കർത്താവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਮਨਿ ਭੁਖ ਹੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥੨॥
naanak naavai kee man bhukh hai man tripatai har ras khaae |2|ഓ നാനാക്ക്, എൻ്റെ മനസ്സ് കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിനായി കൊതിക്കുന്നു; ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്ത ആസ്വദിച്ച് എൻ്റെ മനസ്സ് സംതൃപ്തമാണ്. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਸਚੁ ਸਚਾ ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਣੀਐ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਬਣਾਈਆ ॥
sach sachaa kudarat jaaneeai din raatee jin banaaeea |യഥാർത്ഥ കർത്താവ് അവൻ്റെ സർവ്വശക്തമായ സൃഷ്ടിപരമായ സ്വഭാവത്തിന് ശരിക്കും അറിയപ്പെടുന്നു; അവൻ ദിനരാത്രങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തി.
ਸੋ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥
so sach salaahee sadaa sadaa sach sache keea vaddiaaeea |ആ സത്യനാഥനെ ഞാൻ എന്നേക്കും സ്തുതിക്കുന്നു; സത്യമായ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള മഹത്വം സത്യമാണ്.
ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥
saalaahee sach salaah sach sach keemat kinai na paaeea |സ്തുത്യർഹനായ യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ്റെ സ്തുതികൾ സത്യമാണ്; യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ മൂല്യം വിലയിരുത്താൻ കഴിയില്ല.
ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾ ਹਾਜਰੁ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥
jaa miliaa pooraa satiguroo taa haajar nadaree aaeea |ആരെങ്കിലും തികഞ്ഞ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അവൻ്റെ മഹത്തായ സാന്നിദ്ധ്യം ദൃശ്യമാകും.
ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥੨੩॥
sach guramukh jinee salaahiaa tinaa bhukhaa sabh gavaaeea |23|യഥാർത്ഥ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്ന ആ ഗുരുമുഖന്മാർ - അവരുടെ എല്ലാ വിശപ്പും പോയി. ||23||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |സലോക്, നാലാമത്തെ മെഹൽ:
ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜੇਦਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਧਾ ਲੋੜਿ ॥
mai man tan khoj khojediaa so prabh ladhaa lorr |എൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും തിരഞ്ഞും പരിശോധിച്ചും ഞാൻ കൊതിച്ച ആ ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തി.
ਵਿਸਟੁ ਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਿਤਾ ਜੋੜਿ ॥੧॥
visatt guroo mai paaeaa jin har prabh ditaa jorr |1|കർത്താവായ ദൈവവുമായി എന്നെ ഒന്നിപ്പിച്ച ദൈവിക ഇടനിലക്കാരനായ ഗുരുവിനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തി. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਅਤਿ ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ॥
maaeaadhaaree at anaa bolaa |മായയോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഒരാൾ പൂർണ്ണമായും അന്ധനും ബധിരനുമാണ്.
ਸਬਦੁ ਨ ਸੁਣਈ ਬਹੁ ਰੋਲ ਘਚੋਲਾ ॥
sabad na sunee bahu rol ghacholaa |അവൻ ശബാദിൻ്റെ വചനം കേൾക്കുന്നില്ല; അവൻ വലിയ കോലാഹലവും ബഹളവും ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramukh jaapai sabad liv laae |ഗുരുമുഖന്മാർ ശബാദിനെ ജപിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ഒപ്പം അവരുടെ ബോധത്തെ സ്നേഹപൂർവ്വം കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥
har naam sun mane har naam samaae |അവർ കർത്താവിൻ്റെ നാമം കേൾക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവർ കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥
jo tis bhaavai su kare karaaeaa |ദൈവത്തിന് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും അവൻ അത് ചെയ്യാൻ ഇടയാക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਵਜਦਾ ਜੰਤੁ ਵਜਾਇਆ ॥੨॥
naanak vajadaa jant vajaaeaa |2|ഓ നാനാക്ക്, മനുഷ്യർ ദൈവം കളിക്കുമ്പോൾ സ്പന്ദിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളാണ്. ||2||