ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1025

ਨਾਵਹੁ ਭੁਲੀ ਚੋਟਾ ਖਾਏ ॥

naavahu bhulee chottaa khaae |

പേരിൽ നിന്ന് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ്, അവൻ അടികൾ സഹിക്കുന്നു.

ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਣਪ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਏ ॥

bahut siaanap bharam na jaae |

വലിയ മിടുക്ക് പോലും സംശയം ദൂരീകരിക്കുന്നില്ല.

ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਚੇਤ ਨ ਚੇਤਹਿ ਅਜਗਰਿ ਭਾਰਿ ਲਦਾਈ ਹੇ ॥੮॥

pach pach mue achet na cheteh ajagar bhaar ladaaee he |8|

ബോധമില്ലാത്ത വിഡ്ഢി ഭഗവാനെക്കുറിച്ച് ബോധവാനല്ല; അവൻ തൻ്റെ ഭാരിച്ച പാപഭാരം ചുമന്നുകൊണ്ടു അഴുകി മരിക്കുന്നു. ||8||

ਬਿਨੁ ਬਾਦ ਬਿਰੋਧਹਿ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥

bin baad birodheh koee naahee |

സംഘട്ടനങ്ങളിൽ നിന്നും കലഹങ്ങളിൽ നിന്നും ആരും മുക്തരല്ല.

ਮੈ ਦੇਖਾਲਿਹੁ ਤਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

mai dekhaalihu tis saalaahee |

ഉള്ളവരെ കാണിക്കൂ, ഞാൻ അവനെ സ്തുതിക്കും.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਮਿਲੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੯॥

man tan arap milai jagajeevan har siau banat banaaee he |9|

മനസ്സും ശരീരവും ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ച്, ഒരുവൻ ലോകജീവനായ കർത്താവിനെ കണ്ടുമുട്ടുകയും അവനെപ്പോലെയാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ||9||

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ॥

prabh kee gat mit koe na paavai |

ദൈവത്തിൻ്റെ അവസ്ഥയും വ്യാപ്തിയും ആർക്കും അറിയില്ല.

ਜੇ ਕੋ ਵਡਾ ਕਹਾਇ ਵਡਾਈ ਖਾਵੈ ॥

je ko vaddaa kahaae vaddaaee khaavai |

സ്വയം മഹാൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നവൻ അവൻ്റെ മഹത്വത്താൽ ഭക്ഷിക്കും.

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਤੋਟਿ ਨ ਦਾਤੀ ਸਗਲੀ ਤਿਨਹਿ ਉਪਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥

saache saahib tott na daatee sagalee tineh upaaee he |10|

നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ നാഥൻ്റെയും യജമാനൻ്റെയും ദാനങ്ങൾക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. അവൻ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു. ||10||

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

vaddee vaddiaaee veparavaahe |

സ്വതന്ത്രനായ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ മഹത്വം മഹത്തരമാണ്.

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਦਾਨੁ ਸਮਾਹੇ ॥

aap upaae daan samaahe |

അവൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു, എല്ലാവർക്കും ഉപജീവനം നൽകുന്നു.

ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਦੂਰਿ ਨਹੀ ਦਾਤਾ ਮਿਲਿਆ ਸਹਜਿ ਰਜਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥

aap deaal door nahee daataa miliaa sahaj rajaaee he |11|

കരുണാമയനായ കർത്താവ് അകലെയല്ല; മഹത്തായ ദാതാവ് സ്വയമേവ, അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്താൽ തന്നോട് ഐക്യപ്പെടുന്നു. ||11||

ਇਕਿ ਸੋਗੀ ਇਕਿ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ॥

eik sogee ik rog viaape |

ചിലർ ദുഃഖിതരും ചിലർ രോഗബാധിതരും.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੁ ਆਪੇ ਆਪੇ ॥

jo kichh kare su aape aape |

ദൈവം ചെയ്യുന്നതെന്തും അവൻ സ്വയം ചെയ്യുന്നു.

ਭਗਤਿ ਭਾਉ ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਪੂਰੀ ਅਨਹਦਿ ਸਬਦਿ ਲਖਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥

bhagat bhaau gur kee mat pooree anahad sabad lakhaaee he |12|

സ്‌നേഹനിർഭരമായ ഭക്തിയിലൂടെയും ഗുരുവിൻ്റെ പൂർണ്ണമായ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെയും, ശബ്ദത്തിൻ്റെ അടക്കാത്ത ശബ്ദ പ്രവാഹം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ||12||

ਇਕਿ ਨਾਗੇ ਭੂਖੇ ਭਵਹਿ ਭਵਾਏ ॥

eik naage bhookhe bhaveh bhavaae |

ചിലർ വിശന്നും നഗ്നമായും അലഞ്ഞു തിരിയുന്നു.

ਇਕਿ ਹਠੁ ਕਰਿ ਮਰਹਿ ਨ ਕੀਮਤਿ ਪਾਏ ॥

eik hatth kar mareh na keemat paae |

ചിലർ ശാഠ്യത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ ദൈവത്തിൻ്റെ മൂല്യം അറിയുന്നില്ല.

ਗਤਿ ਅਵਿਗਤ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ਬੂਝੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥

gat avigat kee saar na jaanai boojhai sabad kamaaee he |13|

നല്ലതും ചീത്തയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അവർക്കറിയില്ല; ശബാദ് വചനത്തിൻ്റെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയൂ. ||13||

ਇਕਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਹਿ ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਵਹਿ ॥

eik teerath naaveh an na khaaveh |

ചിലർ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ കുളിക്കുകയും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਇਕਿ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵਹਿ ਦੇਹ ਖਪਾਵਹਿ ॥

eik agan jalaaveh deh khapaaveh |

ചിലർ തങ്ങളുടെ ശരീരത്തെ എരിയുന്ന തീയിൽ ദണ്ഡിപ്പിക്കുന്നു.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥

raam naam bin mukat na hoee kit bidh paar langhaaee he |14|

ഭഗവാൻ്റെ നാമം കൂടാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയില്ല; ആർക്കും എങ്ങനെ കടന്നുപോകാൻ കഴിയും? ||14||

ਗੁਰਮਤਿ ਛੋਡਹਿ ਉਝੜਿ ਜਾਈ ॥

guramat chhoddeh ujharr jaaee |

ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ചിലർ മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.

ਮਨਮੁਖਿ ਰਾਮੁ ਨ ਜਪੈ ਅਵਾਈ ॥

manamukh raam na japai avaaee |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ നിരാലംബരാണ്; അവർ കർത്താവിനെ ധ്യാനിക്കുന്നില്ല.

ਪਚਿ ਪਚਿ ਬੂਡਹਿ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਕੂੜਿ ਕਾਲੁ ਬੈਰਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥

pach pach booddeh koorr kamaaveh koorr kaal bairaaee he |15|

അസത്യത്തിൽ നിന്ന് അവർ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മുങ്ങിമരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; മരണം വ്യാജത്തിൻ്റെ ശത്രു. ||15||

ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਹੁਕਮੇ ਜਾਵੈ ॥

hukame aavai hukame jaavai |

കർത്താവിൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകത്താൽ അവർ വരുന്നു, അവൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകത്താൽ അവർ പോകുന്നു.

ਬੂਝੈ ਹੁਕਮੁ ਸੋ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

boojhai hukam so saach samaavai |

അവൻ്റെ ഹുകാം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്ന ഒരാൾ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ ലയിക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥

naanak saach milai man bhaavai guramukh kaar kamaaee he |16|5|

ഓ നാനാക്ക്, അവൻ യഥാർത്ഥ ഭഗവാനിൽ ലയിക്കുന്നു, അവൻ്റെ മനസ്സ് ഭഗവാനിൽ പ്രസാദിക്കുന്നു. ഗുരുമുഖന്മാർ അവൻ്റെ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ||16||5||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

മാരൂ, ആദ്യ മെഹൽ:

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥

aape karataa purakh bidhaataa |

അവൻ തന്നെയാണ് സ്രഷ്ടാവ്, വിധിയുടെ ശില്പി.

ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਪਛਾਤਾ ॥

jin aape aap upaae pachhaataa |

അവൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചവരെ അവൻ വിലയിരുത്തുന്നു.

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਹੇ ॥੧॥

aape satigur aape sevak aape srisatt upaaee he |1|

അവൻ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരു, അവൻ തന്നെ സേവകൻ; അവൻ തന്നെയാണ് പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ||1||

ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਨਾਹੀ ਦੂਰੇ ॥

aape nerrai naahee doore |

അവൻ അടുത്താണ്, അകലെയല്ലാതെ.

ਬੂਝਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇ ਜਨ ਪੂਰੇ ॥

boojheh guramukh se jan poore |

ഗുരുമുഖന്മാർ അവനെ മനസ്സിലാക്കുന്നു; ആ എളിയ ജീവികൾ തികഞ്ഞവരാണ്.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਹਾ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਏਹ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੨॥

tin kee sangat ahinis laahaa gur sangat eh vaddaaee he |2|

രാവും പകലും അവരുമായി സഹവസിക്കുന്നത് ലാഭകരമാണ്. ഇതാണ് ഗുരുവുമായുള്ള സഹവാസത്തിൻ്റെ മഹത്വമേറിയ മഹത്വം. ||2||

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੰਤ ਭਲੇ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੇ ॥

jug jug sant bhale prabh tere |

ദൈവമേ, യുഗങ്ങളിലുടനീളം, നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധന്മാർ വിശുദ്ധരും മഹത്തായവരുമാണ്.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਰਸਨ ਰਸੇਰੇ ॥

har gun gaaveh rasan rasere |

അവർ കർത്താവിൻ്റെ മഹത്തായ സ്തുതികൾ പാടുന്നു, നാവുകൊണ്ട് അത് ആസ്വദിച്ചു.

ਉਸਤਤਿ ਕਰਹਿ ਪਰਹਰਿ ਦੁਖੁ ਦਾਲਦੁ ਜਿਨ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤ ਪਰਾਈ ਹੇ ॥੩॥

ausatat kareh parahar dukh daalad jin naahee chint paraaee he |3|

അവർ അവൻ്റെ സ്തുതികൾ ആലപിക്കുന്നു, അവരുടെ വേദനയും ദാരിദ്ര്യവും എടുത്തുകളയുന്നു; അവർ മറ്റാരെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല. ||3||

ਓਇ ਜਾਗਤ ਰਹਹਿ ਨ ਸੂਤੇ ਦੀਸਹਿ ॥

oe jaagat raheh na soote deeseh |

അവർ ഉണർന്ന് ബോധവാന്മാരായി തുടരുന്നു, ഉറങ്ങുന്നതായി കാണുന്നില്ല.

ਸੰਗਤਿ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਸਾਚੁ ਪਰੀਸਹਿ ॥

sangat kul taare saach pareeseh |

അവർ സത്യത്തെ സേവിക്കുന്നു, അങ്ങനെ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും രക്ഷിക്കുന്നു.

ਕਲਿਮਲ ਮੈਲੁ ਨਾਹੀ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਓਇ ਰਹਹਿ ਭਗਤਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੇ ॥੪॥

kalimal mail naahee te niramal oe raheh bhagat liv laaee he |4|

അവർ പാപങ്ങളുടെ അഴുക്കുകളാൽ മലിനപ്പെട്ടവരല്ല; അവർ നിഷ്കളങ്കരും ശുദ്ധരുമാണ്, സ്‌നേഹപൂർവകമായ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ||4||

ਬੂਝਹੁ ਹਰਿ ਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਣੀ ॥

boojhahu har jan satigur baanee |

ഭഗവാൻ്റെ എളിയ ദാസന്മാരേ, ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെ വചനം മനസ്സിലാക്കുക.

ਏਹੁ ਜੋਬਨੁ ਸਾਸੁ ਹੈ ਦੇਹ ਪੁਰਾਣੀ ॥

ehu joban saas hai deh puraanee |

ഈ യൗവനവും ശ്വാസവും ശരീരവും കടന്നുപോകും.

ਆਜੁ ਕਾਲਿ ਮਰਿ ਜਾਈਐ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਿ ਰਿਦੈ ਧਿਆਈ ਹੇ ॥੫॥

aaj kaal mar jaaeeai praanee har jap jap ridai dhiaaee he |5|

ഹേ മനുഷ്യാ, നീ ഇന്നോ നാളെയോ മരിക്കും; ജപിക്കുക, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുക. ||5||

ਛੋਡਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਕੂੜ ਕਬਾੜਾ ॥

chhoddahu praanee koorr kabaarraa |

ഹേ മനുഷ്യാ, അസത്യവും വിലകെട്ട വഴികളും ഉപേക്ഷിക്കുക.

ਕੂੜੁ ਮਾਰੇ ਕਾਲੁ ਉਛਾਹਾੜਾ ॥

koorr maare kaal uchhaahaarraa |

മരണം വ്യാജ ജീവികളെ ക്രൂരമായി കൊല്ലുന്നു.

ਸਾਕਤ ਕੂੜਿ ਪਚਹਿ ਮਨਿ ਹਉਮੈ ਦੁਹੁ ਮਾਰਗਿ ਪਚੈ ਪਚਾਈ ਹੇ ॥੬॥

saakat koorr pacheh man haumai duhu maarag pachai pachaaee he |6|

അസത്യവും അവൻ്റെ അഹന്ത നിറഞ്ഞ മനസ്സും വഴി വിശ്വാസമില്ലാത്ത സിനിക് നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദ്വന്ദ്വത്തിൻ്റെ പാതയിൽ അവൻ അഴുകുകയും ജീർണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||6||