ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1333
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ॥
har har naam japahu jan bhaaee |ഭഗവാൻ്റെ നാമം ജപിക്കുക, ഹർ, ഹർ, വിധിയുടെ സഹോദരന്മാരേ.
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮਨੁ ਅਸਥਿਰੁ ਹੋਵੈ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਹਿਆ ਅਘਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraprasaad man asathir hovai anadin har ras rahiaa aghaaee |1| rahaau |ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ മനസ്സ് സ്ഥിരവും സുസ്ഥിരവുമാകുന്നു; രാവും പകലും അത് ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ തൃപ്തനാണ്. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਇਸੁ ਜੁਗ ਕਾ ਲਾਹਾ ਭਾਈ ॥
anadin bhagat karahu din raatee is jug kaa laahaa bhaaee |രാവും പകലും, രാവും പകലും ഭഗവാൻ്റെ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന നടത്തുക; വിധിയുടെ സഹോദരങ്ങളേ, കലിയുഗത്തിൻ്റെ ഈ ഇരുണ്ട യുഗത്തിൽ ലഭിക്കേണ്ട ലാഭമാണിത്.
ਸਦਾ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥੨॥
sadaa jan niramal mail na laagai sach naam chit laaee |2|എളിമയുള്ളവർ എന്നേക്കും കളങ്കമില്ലാത്തവരാണ്; ഒരു മാലിന്യവും അവയിൽ പറ്റിനിൽക്കുകയില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ ബോധം യഥാർത്ഥ നാമത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. ||2||
ਸੁਖੁ ਸੀਗਾਰੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਨਾਮਿ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥
sukh seegaar satiguroo dikhaaeaa naam vaddee vaddiaaee |യഥാർത്ഥ ഗുരു സമാധാനത്തിൻ്റെ അലങ്കാരം വെളിപ്പെടുത്തി; നാമത്തിൻ്റെ മഹത്തായ മഹത്വം മഹത്തരമാണ്!
ਅਖੁਟ ਭੰਡਾਰ ਭਰੇ ਕਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਸਦਾ ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਭਾਈ ॥੩॥
akhutt bhanddaar bhare kade tott na aavai sadaa har sevahu bhaaee |3|വറ്റാത്ത നിധികൾ നിറഞ്ഞു കവിയുന്നു; അവർ ഒരിക്കലും ക്ഷീണിച്ചിട്ടില്ല. അതിനാൽ വിധിയുടെ സഹോദരങ്ങളേ, കർത്താവിനെ എന്നേക്കും സേവിക്കുക. ||3||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥
aape karataa jis no devai tis vasai man aaee |സ്രഷ്ടാവ് വരുന്നത് താൻ തന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചവരുടെ മനസ്സിൽ വസിക്കാനാണ്.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਸਦਾ ਤੂ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਈ ॥੪॥੧॥
naanak naam dhiaae sadaa too satigur deea dikhaaee |4|1|ഓ നാനാക്ക്, യഥാർത്ഥ ഗുരു വെളിപ്പെടുത്തിയ നാമത്തെ എന്നേക്കും ധ്യാനിക്കുക. ||4||1||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
prabhaatee mahalaa 3 |പ്രഭാതീ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਨਿਰਗੁਣੀਆਰੇ ਕਉ ਬਖਸਿ ਲੈ ਸੁਆਮੀ ਆਪੇ ਲੈਹੁ ਮਿਲਾਈ ॥
niraguneeaare kau bakhas lai suaamee aape laihu milaaee |ഞാൻ യോഗ്യനല്ല; എൻ്റെ നാഥാ, കർത്താവേ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കുകയും എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും അങ്ങുമായി എന്നെ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.
ਤੂ ਬਿਅੰਤੁ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਸਬਦੇ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥
too biant teraa ant na paaeaa sabade dehu bujhaaee |1|നിങ്ങൾ അനന്തമാണ്; ആർക്കും നിങ്ങളുടെ പരിധികൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങളുടെ ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ, നിങ്ങൾ വിവേകം നൽകുന്നു. ||1||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥
har jeeo tudh vittahu bal jaaee |കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങേയ്ക്ക് ഒരു യാഗമാണ്.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਅਰਪੀ ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਰਾਖਉ ਸਦਾ ਰਹਾਂ ਸਰਣਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tan man arapee tudh aagai raakhau sadaa rahaan saranaaee |1| rahaau |ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും സമർപ്പിച്ച് നിൻ്റെ സന്നിധിയിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ നിൻ്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ എന്നേക്കും വസിക്കും. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਆਪਣੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਸਦਾ ਰਖੁ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਦੇਹਿ ਵਡਿਆਈ ॥
aapane bhaane vich sadaa rakh suaamee har naamo dehi vaddiaaee |എൻ്റെ കർത്താവേ, യജമാനനേ, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടത്തിൻ കീഴിൽ എന്നെ എന്നേക്കും സൂക്ഷിക്കുക. അങ്ങയുടെ നാമത്തിൻ്റെ മഹത്വമേറിയ മഹത്വത്താൽ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਭਾਣਾ ਜਾਪੈ ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥੨॥
poore gur te bhaanaa jaapai anadin sahaj samaaee |2|തികഞ്ഞ ഗുരുവിലൂടെ ദൈവഹിതം വെളിപ്പെടുന്നു; രാവും പകലും, സമാധാനത്തിലും സമനിലയിലും മുഴുകുക. ||2||
ਤੇਰੈ ਭਾਣੈ ਭਗਤਿ ਜੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਈ ॥
terai bhaanai bhagat je tudh bhaavai aape bakhas milaaee |കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം സ്വീകരിക്കുന്ന ഭക്തർ അങ്ങയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നു; നീ തന്നെ അവരോട് ക്ഷമിക്കുകയും അവരെ നിങ്ങളോട് ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക.
ਤੇਰੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਈ ॥੩॥
terai bhaanai sadaa sukh paaeaa gur trisanaa agan bujhaaee |3|അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നിത്യശാന്തി കണ്ടെത്തി; ഗുരു ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ തീ കെടുത്തി. ||3||
ਜੋ ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਵੈ ਕਰਤੇ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥
jo too kareh su hovai karate avar na karanaa jaaee |സ്രഷ്ടാവേ, നീ ചെയ്യുന്നതെന്തും സംഭവിക്കുന്നു; മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤਾ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ॥੪॥੨॥
naanak naavai jevadd avar na daataa poore gur te paaee |4|2|ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹം പോലെ മഹത്തായ മറ്റൊന്നില്ല; അത് തികഞ്ഞ ഗുരുവിലൂടെയാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ||4||2||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
prabhaatee mahalaa 3 |പ്രഭാതീ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹਿਆ ਜਿੰਨਾ ਤਿਨ ਸਲਾਹਿ ਹਰਿ ਜਾਤਾ ॥
guramukh har saalaahiaa jinaa tin salaeh har jaataa |ഗുരുമുഖന്മാർ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നു; കർത്താവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് അവർ അവനെ അറിയുന്നു.
ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਹੈ ਦੂਜਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥੧॥
vichahu bharam geaa hai doojaa gur kai sabad pachhaataa |1|സംശയവും ദ്വന്ദ്വവും ഉള്ളിൽ നിന്ന് പോയി; അവർ ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ||1||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੂ ਮੇਰਾ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥
har jeeo too meraa ik soee |പ്രിയ കർത്താവേ, നീ എൻ്റെ ഏകനാണ്.
ਤੁਧੁ ਜਪੀ ਤੁਧੈ ਸਾਲਾਹੀ ਗਤਿ ਮਤਿ ਤੁਝ ਤੇ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tudh japee tudhai saalaahee gat mat tujh te hoee |1| rahaau |ഞാൻ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു, നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; രക്ഷയും ജ്ഞാനവും നിന്നിൽനിന്നു വരുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਾਦੁ ਪਾਇਨਿ ਮੀਠਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰੁ ॥
guramukh saalaahan se saad paaein meetthaa amrit saar |ഗുരുമുഖന്മാർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവർക്ക് ഏറ്റവും മികച്ചതും മധുരമുള്ളതുമായ അംബ്രോസിയൽ അമൃത് ലഭിക്കുന്നു.
ਸਦਾ ਮੀਠਾ ਕਦੇ ਨ ਫੀਕਾ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੨॥
sadaa meetthaa kade na feekaa gurasabadee veechaar |2|ഈ അമൃത് എന്നും മധുരമാണ്; അതിൻ്റെ രുചി ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ വചനം ധ്യാനിക്കുക. ||2||
ਜਿਨਿ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥
jin meetthaa laaeaa soee jaanai tis vittahu bal jaaee |അവൻ അത് എനിക്ക് വളരെ മധുരമായി തോന്നുന്നു; ഞാൻ അവനു ബലിയാണ്.
ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥੩॥
sabad salaahee sadaa sukhadaataa vichahu aap gavaaee |3|ശബാദിലൂടെ ഞാൻ സമാധാന ദാതാവിനെ എന്നേക്കും സ്തുതിക്കുന്നു. ഞാൻ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാതാക്കി. ||3||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੈ ਦਾਤਾ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥
satigur meraa sadaa hai daataa jo ichhai so fal paae |എൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഗുരു എന്നും ദാതാവാണ്. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഫലങ്ങളും പ്രതിഫലങ്ങളും ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਏ ॥੪॥੩॥
naanak naam milai vaddiaaee gurasabadee sach paae |4|3|ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിലൂടെ മഹത്തായ മഹത്വം ലഭിക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ സത്യമായ ഒരാളെ കണ്ടെത്തി. ||4||3||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
prabhaatee mahalaa 3 |പ്രഭാതീ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਤੂ ਰਾਖਨ ਜੋਗੁ ॥
jo teree saranaaee har jeeo tin too raakhan jog |പ്രിയ നാഥാ, അങ്ങയുടെ സങ്കേതത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവർ അങ്ങയുടെ സംരക്ഷണ ശക്തിയാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥੧॥
tudh jevadd mai avar na soojhai naa ko hoaa na hog |1|നിന്നെപ്പോലെ മഹാനായ മറ്റൊരാളെ എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല. ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഉണ്ടാകുകയുമില്ല. ||1||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
har jeeo sadaa teree saranaaee |കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സങ്കേതത്തിൽ ഞാൻ എന്നേക്കും വസിക്കും.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹੁ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਏਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jiau bhaavai tiau raakhahu mere suaamee eh teree vaddiaaee |1| rahaau |അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം പോലെ നീ എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നു, എൻ്റെ നാഥാ, കർത്താവേ; ഇതാണ് നിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള മഹത്വം. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕੀ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥
jo teree saranaaee har jeeo tin kee kareh pratipaal |പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സങ്കേതം അന്വേഷിക്കുന്നവരെ അങ്ങ് വിലമതിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.