ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1309

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮਿ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥

kripaa kripaa kripaa kar har jeeo kar kirapaa naam lagaavaigo |

കാരുണ്യം, കരുണ, കാരുണ്യം - ഓ പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം എന്നിൽ ചൊരിയേണമേ, എന്നെ നിൻ്റെ നാമത്തോട് ചേർക്കേണമേ.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਵਹੁ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈਗੋ ॥੧॥

kar kirapaa satiguroo milaavahu mil satigur naam dhiaavaigo |1|

ദയവായി കരുണയുള്ളവനായിരിക്കുക, യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കാണാൻ എന്നെ നയിക്കുക; യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, ഞാൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||1||

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਮਲੁ ਲਹਿ ਜਾਵੈਗੋ ॥

janam janam kee haumai mal laagee mil sangat mal leh jaavaigo |

എണ്ണമറ്റ അവതാരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അഹംഭാവത്തിൻ്റെ മാലിന്യം എന്നിൽ പറ്റിനിൽക്കുന്നു; സംഗത്ത്, വിശുദ്ധ സഭയിൽ ചേരുമ്പോൾ, ഈ മാലിന്യം കഴുകി കളയുന്നു.

ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਤਰਿਓ ਸੰਗਿ ਕਾਸਟ ਲਗਿ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਪਾਵੈਗੋ ॥੨॥

jiau lohaa tario sang kaasatt lag sabad guroo har paavaigo |2|

മരത്തിൽ ചേർത്താൽ ഇരുമ്പ് കടത്തിവിടുന്നതുപോലെ, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നവൻ ഭഗവാനെ കണ്ടെത്തുന്നു. ||2||

ਸੰਗਤਿ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵੈਗੋ ॥

sangat sant milahu satasangat mil sangat har ras aavaigo |

വിശുദ്ധരുടെ സമൂഹത്തിൽ ചേരുക, യഥാർത്ഥ സഭയായ സത് സംഗത്തിൽ ചേരുക, നിങ്ങൾ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സാരാംശം സ്വീകരിക്കാൻ വരും.

ਬਿਨੁ ਸੰਗਤਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਭਿਮਾਨੀ ਕਢਿ ਪਾਣੀ ਚੀਕੜੁ ਪਾਵੈਗੋ ॥੩॥

bin sangat karam karai abhimaanee kadt paanee cheekarr paavaigo |3|

എന്നാൽ സംഗത്തിൽ ചേരാതിരിക്കുന്നതും അഹങ്കാരത്തോടെയുള്ള പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതും ശുദ്ധജലം വലിച്ചെടുത്ത് ചെളിയിൽ എറിയുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ||3||

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੇ ਹਰਿ ਰਖਵਾਰੇ ਜਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੀਠ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥

bhagat janaa ke har rakhavaare jan har ras meetth lagaavaigo |

ഭഗവാൻ തൻ്റെ എളിയ ഭക്തരുടെ സംരക്ഷകനും രക്ഷകനുമാണ്. ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സാരാംശം ഈ എളിയ മനുഷ്യർക്ക് വളരെ മധുരമായി തോന്നുന്നു.

ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਸਤਿਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਸਮਾਵੈਗੋ ॥੪॥

khin khin naam dee vaddiaaee satigur upades samaavaigo |4|

ഓരോ നിമിഷവും, അവർ നാമത്തിൻ്റെ മഹത്തായ മഹത്വത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ അവർ അവനിൽ ലയിച്ചു. ||4||

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਸਦਾ ਨਿਵਿ ਰਹੀਐ ਜਨ ਨਿਵਹਿ ਤਾ ਫਲ ਗੁਨ ਪਾਵੈਗੋ ॥

bhagat janaa kau sadaa niv raheeai jan niveh taa fal gun paavaigo |

വിനയാന്വിതരായ ഭക്തരോട് ആഴമായ ആദരവോടെ എന്നേക്കും വണങ്ങുക; ആ വിനയാന്വിതരെ വണങ്ങിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് പുണ്യത്തിൻ്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟ ਕਰਹਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਹਰਨਾਖਸ ਜਿਉ ਪਚਿ ਜਾਵੈਗੋ ॥੫॥

jo nindaa dusatt kareh bhagataa kee haranaakhas jiau pach jaavaigo |5|

ഭക്തരെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുന്ന ദുഷ്ട ശത്രുക്കൾ ഹർണാകാഷ് പോലെ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ||5||

ਬ੍ਰਹਮ ਕਮਲ ਪੁਤੁ ਮੀਨ ਬਿਆਸਾ ਤਪੁ ਤਾਪਨ ਪੂਜ ਕਰਾਵੈਗੋ ॥

braham kamal put meen biaasaa tap taapan pooj karaavaigo |

താമരയുടെ പുത്രനായ ബ്രഹ്മാവും മത്സ്യത്തിൻ്റെ പുത്രനായ വ്യാസനും കഠിനമായ തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.

ਜੋ ਜੋ ਭਗਤੁ ਹੋਇ ਸੋ ਪੂਜਹੁ ਭਰਮਨ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈਗੋ ॥੬॥

jo jo bhagat hoe so poojahu bharaman bharam chukaavaigo |6|

ആരാണോ ഭക്തൻ - ആ വ്യക്തിയെ ആരാധിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും അകറ്റുക. ||6||

ਜਾਤ ਨਜਾਤਿ ਦੇਖਿ ਮਤ ਭਰਮਹੁ ਸੁਕ ਜਨਕ ਪਗੀਂ ਲਗਿ ਧਿਆਵੈਗੋ ॥

jaat najaat dekh mat bharamahu suk janak pageen lag dhiaavaigo |

ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ സാമൂഹിക വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ രൂപഭാവങ്ങളിൽ വഞ്ചിതരാകരുത്. സുക് ദേവ് ജനകൻ്റെ കാൽക്കൽ നമസ്കരിച്ചു, ധ്യാനിച്ചു.

ਜੂਠਨ ਜੂਠਿ ਪਈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਖਿਨੁ ਮਨੂਆ ਤਿਲੁ ਨ ਡੁਲਾਵੈਗੋ ॥੭॥

jootthan jootth pee sir aoopar khin manooaa til na ddulaavaigo |7|

ജനക് തൻ്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളും മാലിന്യങ്ങളും സുക് ദേവിൻ്റെ തലയിൽ എറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ്റെ മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം പോലും പതറിയില്ല. ||7||

ਜਨਕ ਜਨਕ ਬੈਠੇ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਨਉ ਮੁਨੀ ਧੂਰਿ ਲੈ ਲਾਵੈਗੋ ॥

janak janak baitthe singhaasan nau munee dhoor lai laavaigo |

ജനക് തൻ്റെ രാജകീയ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, ഒമ്പത് മുനിമാരുടെ പൊടി അവൻ്റെ നെറ്റിയിൽ പുരട്ടി.

ਨਾਨਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਠਾਕੁਰ ਮੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ਕਰਾਵੈਗੋ ॥੮॥੨॥

naanak kripaa kripaa kar tthaakur mai daasan daas karaavaigo |8|2|

എൻ്റെ നാഥാ, യജമാനനേ, ദയവായി നാനാക്കിനെ അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം ചൊരിയുക. അവനെ നിൻ്റെ അടിമകളുടെ അടിമയാക്കുക. ||8||2||

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

kaanarraa mahalaa 4 |

കാൻറ, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਨੁ ਗੁਰਮਤਿ ਰਸਿ ਗੁਨ ਗਾਵੈਗੋ ॥

man guramat ras gun gaavaigo |

മനസ്സേ, ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ പിന്തുടരുക, സന്തോഷത്തോടെ ദൈവസ്തുതികൾ പാടുക.

ਜਿਹਵਾ ਏਕ ਹੋਇ ਲਖ ਕੋਟੀ ਲਖ ਕੋਟੀ ਕੋਟਿ ਧਿਆਵੈਗੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jihavaa ek hoe lakh kottee lakh kottee kott dhiaavaigo |1| rahaau |

എൻ്റെ ഒരു നാവ് നൂറായിരങ്ങളും ദശലക്ഷങ്ങളും ആയിത്തീർന്നാൽ, ഞാൻ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് തവണ അവനെ ധ്യാനിക്കും. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਸਹਸ ਫਨੀ ਜਪਿਓ ਸੇਖਨਾਗੈ ਹਰਿ ਜਪਤਿਆ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵੈਗੋ ॥

sahas fanee japio sekhanaagai har japatiaa ant na paavaigo |

സർപ്പരാജാവ് ആയിരക്കണക്കിന് ശിരസ്സുകളോടെ ഭഗവാനെ ജപിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ ഈ ജപങ്ങൾകൊണ്ട് പോലും ഭഗവാൻ്റെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്താനാവില്ല.

ਤੂ ਅਥਾਹੁ ਅਤਿ ਅਗਮੁ ਅਗਮੁ ਹੈ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਮਨੁ ਠਹਰਾਵੈਗੋ ॥੧॥

too athaahu at agam agam hai mat guramat man tthaharaavaigo |1|

നിങ്ങൾ തീർത്തും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതും അപ്രാപ്യവും അനന്തവുമാണ്. ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്താൽ മനസ്സ് സ്ഥിരവും സമതുലിതവുമാകുന്നു. ||1||

ਜਿਨ ਤੂ ਜਪਿਓ ਤੇਈ ਜਨ ਨੀਕੇ ਹਰਿ ਜਪਤਿਅਹੁ ਕਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈਗੋ ॥

jin too japio teee jan neeke har japatiahu kau sukh paavaigo |

അങ്ങയെ ധ്യാനിക്കുന്ന വിനീതർ ശ്രേഷ്ഠരും ഉന്നതരുമാണ്. ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ച് അവർ സമാധാനത്തിലാണ്.

ਬਿਦਰ ਦਾਸੀ ਸੁਤੁ ਛੋਕ ਛੋਹਰਾ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਅੰਕਿ ਗਲਿ ਲਾਵੈਗੋ ॥੨॥

bidar daasee sut chhok chhoharaa krisan ank gal laavaigo |2|

ഒരു അടിമ പെൺകുട്ടിയുടെ മകനായ ബിദൂർ തൊട്ടുകൂടാത്തവനായിരുന്നു, എന്നാൽ കൃഷ്ണൻ അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. ||2||

ਜਲ ਤੇ ਓਪਤਿ ਭਈ ਹੈ ਕਾਸਟ ਕਾਸਟ ਅੰਗਿ ਤਰਾਵੈਗੋ ॥

jal te opat bhee hai kaasatt kaasatt ang taraavaigo |

തടി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് വെള്ളത്തിൽ നിന്നാണ്, പക്ഷേ തടിയിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ മുങ്ങിമരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

ਰਾਮ ਜਨਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ਅਪਨਾ ਬਿਰਦੁ ਰਖਾਵੈਗੋ ॥੩॥

raam janaa har aap savaare apanaa birad rakhaavaigo |3|

കർത്താവ് തന്നെ തൻ്റെ എളിയ ദാസന്മാരെ അലങ്കരിക്കുകയും ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; അവൻ തൻ്റെ സഹജമായ സ്വഭാവം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. ||3||

ਹਮ ਪਾਥਰ ਲੋਹ ਲੋਹ ਬਡ ਪਾਥਰ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਨਾਵ ਤਰਾਵੈਗੋ ॥

ham paathar loh loh badd paathar gur sangat naav taraavaigo |

ഞാൻ ഒരു കല്ല്, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുമ്പ്, കനത്ത കല്ലും ഇരുമ്പും പോലെയാണ്; ഗുരുവിൻ്റെ സഭയുടെ ബോട്ടിൽ, എന്നെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി,

ਜਿਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਤਰਿਓ ਜੁਲਾਹੋ ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਨਿ ਭਾਵੈਗੋ ॥੪॥

jiau satasangat tario julaaho sant janaa man bhaavaigo |4|

യഥാർത്ഥ സഭയായ സത് സംഗത്തിൽ രക്ഷിച്ച നെയ്ത്തുകാരൻ കബീറിനെപ്പോലെ. വിനീതരായ വിശുദ്ധരുടെ മനസ്സിന് അവൻ പ്രസാദമായി. ||4||

ਖਰੇ ਖਰੋਏ ਬੈਠਤ ਊਠਤ ਮਾਰਗਿ ਪੰਥਿ ਧਿਆਵੈਗੋ ॥

khare kharoe baitthat aootthat maarag panth dhiaavaigo |

എഴുന്നേറ്റു, ഇരുന്നു, എഴുന്നേറ്റു, പാതയിലൂടെ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨ ਬਚਨ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਧਰੁ ਮੁਕਤਿ ਜਨਾਵੈਗੋ ॥੫॥

satigur bachan bachan hai satigur paadhar mukat janaavaigo |5|

യഥാർത്ഥ ഗുരു വചനമാണ്, വചനമാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരു, വിമോചനത്തിൻ്റെ പാത പഠിപ്പിക്കുന്നു. ||5||

ਸਾਸਨਿ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਬਲੁ ਪਾਈ ਹੈ ਨਿਹਸਾਸਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈਗੋ ॥

saasan saas saas bal paaee hai nihasaasan naam dhiaavaigo |

അവൻ്റെ പരിശീലനത്താൽ, ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഞാൻ ശക്തി കണ്ടെത്തുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ പരിശീലിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മെരുക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, ഞാൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.