ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 591
ਜਿਨਾ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕਉ ਹਰਿ ਸੰਤੁਸਟੁ ਹੈ ਤਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਗਲ ਮੰਨੀ ॥
jinaa gurasikhaa kau har santusatt hai tinee satigur kee gal manee |ഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ച ആ ഗുർസിഖുകൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ വചനം സ്വീകരിക്കുന്നു.
ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨੀ ਚੜੀ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੀ ॥੧੨॥
jo guramukh naam dhiaaeide tinee charree chavagan vanee |12|നാമത്തെ ധ്യാനിക്കുന്ന ആ ഗുരുമുഖന്മാർ ഭഗവാൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ നാലിരട്ടി നിറത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਇਰੁ ਕਰੂਪੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਕੁ ਨਾਹਿ ॥
manamukh kaaeir karoop hai bin naavai nak naeh |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ ഭീരുവും വിരൂപനുമാണ്; കർത്താവിൻ്റെ നാമം ഇല്ലായ്കയാൽ അവൻ്റെ മൂക്ക് അപമാനത്താൽ മുറിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.
ਅਨਦਿਨੁ ਧੰਧੈ ਵਿਆਪਿਆ ਸੁਪਨੈ ਭੀ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥
anadin dhandhai viaapiaa supanai bhee sukh naeh |രാവും പകലും ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അയാൾ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਨਾਹਿ ਤ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥੧॥
naanak guramukh hoveh taa ubareh naeh ta badhe dukh sahaeh |1|ഓ നാനാക്ക്, അവൻ ഗുരുമുഖനായാൽ, അവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടും; അല്ലാത്തപക്ഷം, അവൻ ബന്ധനത്തിൽ അകപ്പെട്ട് വേദന അനുഭവിക്കുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸੋਹਣੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥
guramukh sadaa dar sohane gur kaa sabad kamaeh |ഭഗവാൻ്റെ കോടതിയിൽ ഗുരുമുഖന്മാർ എപ്പോഴും സുന്ദരിയായി കാണപ്പെടുന്നു; അവർ ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ വചനം പ്രയോഗിക്കുന്നു.
ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਹਿ ॥
antar saant sadaa sukh dar sachai sobhaa paeh |അവരുടെ ഉള്ളിൽ ശാശ്വതമായ സമാധാനവും സന്തോഷവുമുണ്ട്; യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ അവർക്ക് ബഹുമാനം ലഭിക്കും.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥
naanak guramukh har naam paaeaa sahaje sach samaeh |2|ഓ നാനാക്ക്, ഗുരുമുഖന്മാർ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; അവർ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ അദൃശ്യമായി ലയിക്കുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥
guramukh prahilaad jap har gat paaee |ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ പ്രഹ്ലാദൻ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുകയും രക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਕਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
guramukh janak har naam liv laaee |ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ, ജനക് സ്നേഹപൂർവ്വം തൻ്റെ ബോധം ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਸਿਸਟਿ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਾਈ ॥
guramukh basisatt har upades sunaaee |ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ വസിഷ്ഠൻ ഭഗവാൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਕਿਨੈ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥
bin gur har naam na kinai paaeaa mere bhaaee |ഗുരുവില്ലാതെ ആരും ഭഗവാൻ്റെ നാമം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല, വിധിയുടെ സഹോദരങ്ങളേ.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਹਾਈ ॥੧੩॥
guramukh har bhagat har aap lahaaee |13|ഭഗവാൻ ഗുരുമുഖനെ ഭക്തിയോടെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ||13||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਾਗੋ ਭਾਉ ॥
satigur kee parateet na aaeea sabad na laago bhaau |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൽ വിശ്വാസമില്ലാത്തവനും ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തവനും,
ਓਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਨ ਉਪਜੈ ਭਾਵੈ ਸਉ ਗੇੜਾ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥
os no sukh na upajai bhaavai sau gerraa aavau jaau |നൂറുകണക്കിന് തവണ വന്നാലും പോയാലും സമാധാനം കിട്ടുകയില്ല.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਉ ॥੧॥
naanak guramukh sahaj milai sache siau liv laau |1|ഓ നാനാക്ക്, ഗുർമുഖ് സ്വാഭാവികമായും അനായാസമായി യഥാർത്ഥ ഭഗവാനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു; അവൻ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਏ ਮਨ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
e man aaisaa satigur khoj lahu jit seviaai janam maran dukh jaae |ഹേ മനസ്സേ, ജനനമരണത്തിൻ്റെ വേദനകൾ അകറ്റുന്ന അത്തരം ഒരു യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട് അന്വേഷിക്കുക.
ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥
sahasaa mool na hovee haumai sabad jalaae |സംശയം നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും ബാധിക്കുകയില്ല, നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടും.
ਕੂੜੈ ਕੀ ਪਾਲਿ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
koorrai kee paal vichahu nikalai sach vasai man aae |നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് അസത്യത്തിൻ്റെ മൂടുപടം വലിച്ചുകീറപ്പെടും, സത്യം മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളും.
ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
antar saant man sukh hoe sach sanjam kaar kamaae |നിങ്ങൾ സത്യവും ആത്മനിയന്ത്രണവും അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയാണെങ്കിൽ, സമാധാനവും സന്തോഷവും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ നിറയും.
ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥
naanak poorai karam satigur milai har jeeo kirapaa kare rajaae |2|ഓ നാനാക്ക്, തികഞ്ഞ നല്ല കർമ്മത്താൽ, നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടും, തുടർന്ന് പ്രിയ കർത്താവ്, അവൻ്റെ മധുരമായ ഇഷ്ടത്താൽ, അവൻ്റെ കരുണയാൽ നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കും. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਜਿਸ ਕੈ ਘਰਿ ਦੀਬਾਨੁ ਹਰਿ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਕੀ ਮੁਠੀ ਵਿਚਿ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਆਇਆ ॥
jis kai ghar deebaan har hovai tis kee mutthee vich jagat sabh aaeaa |ലോകം മുഴുവനും രാജാവായ കർത്താവിനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
ਤਿਸ ਕਉ ਤਲਕੀ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਦੀਬਾਨਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਪੈਰੀ ਪਾਇਆ ॥
tis kau talakee kisai dee naahee har deebaan sabh aan pairee paaeaa |അവൻ മറ്റാരുടെയും ഭരണത്തിന് വിധേയനല്ല, രാജാവായ കർത്താവ് എല്ലാവരെയും അവൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴ്ത്തുന്നു.
ਮਾਣਸਾ ਕਿਅਹੁ ਦੀਬਾਣਹੁ ਕੋਈ ਨਸਿ ਭਜਿ ਨਿਕਲੈ ਹਰਿ ਦੀਬਾਣਹੁ ਕੋਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇਆ ॥
maanasaa kiahu deebaanahu koee nas bhaj nikalai har deebaanahu koee kithai jaaeaa |ഒരാൾ മറ്റുള്ളവരുടെ കോടതികളിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയേക്കാം, എന്നാൽ കർത്താവിൻ്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരാൾക്ക് എവിടെ പോകാനാകും?
ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਦੀਬਾਨੁ ਵਸਿਆ ਭਗਤਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਤਿਨਿ ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਆਣਿ ਸਭਿ ਭਗਤਾ ਅਗੈ ਖਲਵਾਇਆ ॥
so aaisaa har deebaan vasiaa bhagataa kai hiradai tin rahade khuhade aan sabh bhagataa agai khalavaaeaa |ഭഗവാൻ തൻ്റെ ഭക്തരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന അത്തരമൊരു രാജാവാണ്; അവൻ മറ്റുള്ളവരെ കൊണ്ടുവന്ന് തൻ്റെ ഭക്തരുടെ മുമ്പിൽ നിർത്തുന്നു.
ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਧਿਆਇਆ ॥੧੪॥
har naavai kee vaddiaaee karam paraapat hovai guramukh viralai kinai dhiaaeaa |14|കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിൻ്റെ മഹത്തായ മഹത്വം അവൻ്റെ കൃപയാൽ മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ; അവനെ ധ്യാനിക്കുന്ന ഗുരുമുഖന്മാർ എത്ര കുറവാണ്. ||14||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥
bin satigur seve jagat muaa birathaa janam gavaae |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കാതെ, ലോകജനത മരിച്ചു; അവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതം പാഴാക്കിക്കളയുന്നു.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਅਤਿ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
doojai bhaae at dukh lagaa mar jamai aavai jaae |ദ്വൈതതയോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ, അവർ ഭയങ്കര വേദന അനുഭവിക്കുന്നു; അവർ മരിക്കുന്നു, പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു, വരുകയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਵਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥
visattaa andar vaas hai fir fir joonee paae |അവർ വളത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും പുനർജന്മം ചെയ്യുന്നു.
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮੁ ਮਾਰਸੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥੧॥
naanak bin naavai jam maarasee ant geaa pachhutaae |1|ഓ നാനാക്ക്, പേരില്ലാതെ, മരണത്തിൻ്റെ ദൂതൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നു; അവസാനം, അവർ പശ്ചാത്തപിച്ചും അനുതപിച്ചും പോകുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਸਗਲੀ ਨਾਰਿ ਸਬਾਈ ॥
eis jag meh purakh ek hai hor sagalee naar sabaaee |ഈ ലോകത്ത്, ഒരു ഭർത്താവ് കർത്താവ് ഉണ്ട്; മറ്റെല്ലാ ജീവികളും അവൻ്റെ മണവാട്ടികളാണ്.