ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 924
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਬੋਲਿਆ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥
satigur purakh ji boliaa gurasikhaa man lee rajaae jeeo |യഥാർത്ഥ ഗുരുവെന്ന നിലയിൽ, ആദിമ ഭഗവാൻ സംസാരിച്ചു, ഗുർസിഖുകൾ അവൻ്റെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ചു.
ਮੋਹਰੀ ਪੁਤੁ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਇਆ ਰਾਮਦਾਸੈ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥
moharee put sanamukh hoeaa raamadaasai pairee paae jeeo |അവൻ്റെ മകൻ മൊഹ്രി സൺമുഖ് ആയി മാറി, അവനോട് അനുസരണയുള്ളവനായി; അദ്ദേഹം രാം ദാസിൻ്റെ പാദങ്ങൾ തൊട്ടു വണങ്ങി.
ਸਭ ਪਵੈ ਪੈਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇਰੀ ਜਿਥੈ ਗੁਰੂ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ॥
sabh pavai pairee satiguroo keree jithai guroo aap rakhiaa |തുടർന്ന്, എല്ലാവരും വണങ്ങി, രാംദാസിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ തൊട്ടു, ഗുരു തൻ്റെ സാരാംശം സന്നിവേശിപ്പിച്ചു.
ਕੋਈ ਕਰਿ ਬਖੀਲੀ ਨਿਵੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਆਣਿ ਨਿਵਾਇਆ ॥
koee kar bakheelee nivai naahee fir satiguroo aan nivaaeaa |അസൂയ നിമിത്തം അപ്പോൾ കുമ്പിടാതിരുന്ന ഏതൊരുവനെയും - പിന്നീട്, യഥാർത്ഥ ഗുരു അവരെ വിനയത്തോടെ വണങ്ങാൻ കൊണ്ടുവന്നു.
ਹਰਿ ਗੁਰਹਿ ਭਾਣਾ ਦੀਈ ਵਡਿਆਈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥
har gureh bhaanaa deeee vaddiaaee dhur likhiaa lekh rajaae jeeo |ഗുരുവായ ഭഗവാന് തേജസ്വിയായ മാഹാത്മ്യത്തെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; കർത്താവിൻ്റെ ഹിതത്തിൻ്റെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച വിധി അതായിരുന്നു.
ਕਹੈ ਸੁੰਦਰੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥
kahai sundar sunahu santahu sabh jagat pairee paae jeeo |6|1|സുന്ദർ പറയുന്നു, വിശുദ്ധരേ, കേൾക്കൂ: ലോകം മുഴുവൻ അവൻ്റെ കാൽക്കൽ വീണു. ||6||1||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਛੰਤ ॥
raamakalee mahalaa 5 chhant |രാംകലീ, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ, ചന്ത്:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |ഒരു സാർവത്രിക സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം. യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ:
ਸਾਜਨੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ਨਿਕਟਿ ਖਲੋਇਅੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ॥
saajanarraa meraa saajanarraa nikatt khaloeiarraa meraa saajanarraa |സുഹൃത്തേ, എൻ്റെ സുഹൃത്ത് - എൻ്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് എൻ്റെ സുഹൃത്താണ്!
ਜਾਨੀਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ਨੈਣ ਅਲੋਇਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ॥
jaaneearraa har jaaneearraa nain aloeiarraa har jaaneearraa |പ്രിയേ, എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കർത്താവ് - എൻ്റെ കണ്ണുകളാൽ, ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു, എൻ്റെ പ്രിയേ!
ਨੈਣ ਅਲੋਇਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੋਇਆ ਅਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਿਅ ਗੂੜਾ ॥
nain aloeaa ghatt ghatt soeaa at amrit pria goorraa |ഓരോ ഹൃദയത്തിലും കട്ടിലിൽ ഉറങ്ങുന്നത് ഞാൻ എൻ്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടു; എൻ്റെ പ്രിയതമയാണ് ഏറ്റവും മധുരമുള്ള അമൃത്.
ਨਾਲਿ ਹੋਵੰਦਾ ਲਹਿ ਨ ਸਕੰਦਾ ਸੁਆਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ॥
naal hovandaa leh na sakandaa suaau na jaanai moorraa |അവൻ എല്ലാവരോടും കൂടെയുണ്ട്, പക്ഷേ അവനെ കണ്ടെത്താനാവില്ല; മൂഢൻ അവൻ്റെ രുചി അറിയുന്നില്ല.
ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਹੋਛੀ ਬਾਤਾ ਮਿਲਣੁ ਨ ਜਾਈ ਭਰਮ ਧੜਾ ॥
maaeaa mad maataa hochhee baataa milan na jaaee bharam dharraa |മായയുടെ വീഞ്ഞിൻ്റെ ലഹരിയിൽ, മർത്യൻ നിസ്സാരകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; മിഥ്യാബോധത്തിന് വഴങ്ങി, അയാൾക്ക് കർത്താവിനെ കാണാൻ കഴിയില്ല.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਸਾਜਨੁ ਸਭ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਖੜਾ ॥੧॥
kahu naanak gur bin naahee soojhai har saajan sabh kai nikatt kharraa |1|നാനാക്ക് പറയുന്നു, ഗുരുവില്ലാതെ, എല്ലാവരുടെയും അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തായ ഭഗവാനെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. ||1||
ਗੋਬਿੰਦਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ॥
gobindaa mere gobindaa praan adhaaraa mere gobindaa |ദൈവമേ, എൻ്റെ ദൈവമേ - ജീവശ്വാസത്തിൻ്റെ താങ്ങാണ് എൻ്റെ ദൈവം.
ਕਿਰਪਾਲਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥
kirapaalaa mere kirapaalaa daan daataaraa mere kirapaalaa |കാരുണ്യവാനായ കർത്താവേ, എൻ്റെ കരുണാമയനായ കർത്താവേ - സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ എൻ്റെ കരുണാമയനായ കർത്താവാണ്.
ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋਹਨਿਆ ॥
daan daataaraa apar apaaraa ghatt ghatt antar sohaniaa |സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ അനന്തവും പരിധിയില്ലാത്തതുമാണ്; ഓരോ ഹൃദയത്തിലും ആഴത്തിൽ, അവൻ വളരെ സുന്ദരനാണ്!
ਇਕ ਦਾਸੀ ਧਾਰੀ ਸਬਲ ਪਸਾਰੀ ਜੀਅ ਜੰਤ ਲੈ ਮੋਹਨਿਆ ॥
eik daasee dhaaree sabal pasaaree jeea jant lai mohaniaa |അവൻ തൻ്റെ അടിമയായ മായയെ സൃഷ്ടിച്ചു, വളരെ ശക്തമായി വ്യാപകമാണ് - അവൾ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടികളെയും വശീകരിച്ചു.
ਜਿਸ ਨੋ ਰਾਖੈ ਸੋ ਸਚੁ ਭਾਖੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
jis no raakhai so sach bhaakhai gur kaa sabad beechaaraa |ഭഗവാൻ രക്ഷിക്കുന്ന, യഥാർത്ഥ നാമം ജപിക്കുന്ന, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ വചനം ധ്യാനിക്കുന്ന ഒരാൾ.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਭਾਣਾ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥
kahu naanak jo prabh kau bhaanaa tis hee kau prabh piaaraa |2|ദൈവത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്ന നാനാക്ക് പറയുന്നു - ദൈവം തനിക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്. ||2||
ਮਾਣੋ ਪ੍ਰਭ ਮਾਣੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥
maano prabh maano mere prabh kaa maano |ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു, ഞാൻ ദൈവത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു; എൻ്റെ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു.
ਜਾਣੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੋ ਸੁਆਮੀ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੋ ॥
jaano prabh jaano suaamee sugharr sujaano |ജ്ഞാനി, ദൈവം ജ്ഞാനിയാണ്; എൻ്റെ രക്ഷിതാവും യജമാനനുമാണ് സർവ്വജ്ഞാനിയും എല്ലാം അറിയുന്നവനും.
ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਨਾ ਸਦ ਪਰਧਾਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮਾ ॥
sugharr sujaanaa sad paradhaanaa amrit har kaa naamaa |സർവ്വജ്ഞാനിയും എല്ലാം അറിയുന്നവനും എന്നേക്കും പരമമായവനും; ഭഗവാൻ്റെ നാമം അംബ്രോസിയൽ നെക്റ്റർ എന്നാണ്.
ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਸਾਰਿਗਪਾਣੇ ਜਿਨ ਕੈ ਭਾਗ ਮਥਾਨਾ ॥
chaakh aghaane saarigapaane jin kai bhaag mathaanaa |മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള വിധി നെറ്റിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളവർ അത് ആസ്വദിച്ച് പ്രപഞ്ചനാഥനിൽ സംതൃപ്തരാകുന്നു.
ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ਤਿਨਹਿ ਧਿਆਇਆ ਸਗਲ ਤਿਸੈ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥
tin hee paaeaa tineh dhiaaeaa sagal tisai kaa maano |അവർ അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, അവനെ കണ്ടെത്തുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ അഭിമാനമെല്ലാം അവനിൽ അർപ്പിക്കുന്നു.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੀ ਸਚੁ ਤਿਸੈ ਦੀਬਾਣੋ ॥੩॥
kahu naanak thir takhat nivaasee sach tisai deebaano |3|നാനാക്ക് പറയുന്നു, അവൻ തൻ്റെ നിത്യ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; അവൻ്റെ രാജകൊട്ടാരം സത്യമാണ്. ||3||
ਮੰਗਲਾ ਹਰਿ ਮੰਗਲਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸੁਣੀਐ ਮੰਗਲਾ ॥
mangalaa har mangalaa mere prabh kai suneeai mangalaa |ആനന്ദഗീതം, കർത്താവിൻ്റെ ആനന്ദഗീതം; എൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ആനന്ദഗീതം കേൾക്കുവിൻ.
ਸੋਹਿਲੜਾ ਪ੍ਰਭ ਸੋਹਿਲੜਾ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀਐ ਸੋਹਿਲੜਾ ॥
sohilarraa prabh sohilarraa anahad dhuneeai sohilarraa |കല്യാണപ്പാട്ട്, ദൈവത്തിൻ്റെ കല്യാണപ്പാട്ട്; അവൻ്റെ വിവാഹ ഗാനത്തിൻ്റെ അൺസ്ട്രക് സൗണ്ട് കറൻ്റ് മുഴങ്ങുന്നു.
ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਅਗਾਜੇ ਨਿਤ ਨਿਤ ਜਿਸਹਿ ਵਧਾਈ ॥
anahad vaaje sabad agaaje nit nit jiseh vadhaaee |അടിക്കാത്ത ശബ്ദ പ്രവാഹം വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നു, ശബാദിൻ്റെ വചനം മുഴങ്ങുന്നു; തുടർച്ചയായ, തുടർച്ചയായ ആനന്ദമുണ്ട്.
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥
so prabh dhiaaeeai sabh kichh paaeeai marai na aavai jaaee |ആ ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ചാൽ എല്ലാം ലഭിക്കുന്നു; അവൻ മരിക്കുകയോ വരികയോ പോകുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
ਚੂਕੀ ਪਿਆਸਾ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੁ ਨਿਰਗੁਨੀਐ ॥
chookee piaasaa pooran aasaa guramukh mil niraguneeai |ദാഹം ശമിച്ചു, പ്രതീക്ഷകൾ നിറവേറുന്നു; ഗുർമുഖ് കേവലവും അവ്യക്തവുമായ നാഥനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮੰਗਲੁ ਸੁਨੀਐ ॥੪॥੧॥
kahu naanak ghar prabh mere kai nit nit mangal suneeai |4|1|നാനാക്ക് പറയുന്നു, എൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ, സന്തോഷത്തിൻ്റെ ഗാനങ്ങൾ തുടർച്ചയായി, തുടർച്ചയായി കേൾക്കുന്നു. ||4||1||