ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും സമർപ്പിക്കുന്നു, ഞാൻ എൻ്റെ സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ഇച്ഛാശക്തിയോടെ ഞാൻ ഇണങ്ങി നടക്കുന്നു.
എൻ്റെ ബോധത്തെ ഭഗവാനിൽ ചേർത്തുവെച്ച എൻ്റെ ഗുരുവിന് ഞാൻ എന്നും ബലിയാണ്. ||7||
അവൻ മാത്രമാണ് ബ്രാഹ്മണൻ, അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ അറിയുന്നു, ഭഗവാൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ ഇണങ്ങുന്നു.
ദൈവം അടുത്തിരിക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തെ അറിയുന്നവർ എത്ര വിരളമാണ്.
ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിലൂടെ മഹത്വം ലഭിക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ അവൻ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ||8||5||22||
സിരീ രാഗ്, മൂന്നാം മെഹൽ:
കേന്ദ്രീകൃതവും സന്തുലിതവുമാകാൻ എല്ലാവരും കൊതിക്കുന്നു, പക്ഷേ ഗുരുവില്ലാതെ ആർക്കും കഴിയില്ല.
പണ്ഡിറ്റുകളും ജ്യോതിഷികളും തളരുന്നതുവരെ വായിക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം മതഭ്രാന്തന്മാർ സംശയത്താൽ വഞ്ചിതരാകുന്നു.
ഗുരുവുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച, അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ ലഭിക്കുന്നു, ദൈവം അവൻ്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അവൻ്റെ കൃപ നൽകുമ്പോൾ. ||1||
വിധിയുടെ സഹോദരങ്ങളേ, ഗുരുവില്ലാതെ അവബോധജന്യമായ ബാലൻസ് ലഭിക്കില്ല.
ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ, അവബോധജന്യമായ സമാധാനവും സമനിലയും ഉണർന്നു, ആ യഥാർത്ഥ കർത്താവ് ലഭിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
അവബോധപൂർവ്വം പാടുന്നത് സ്വീകാര്യമാണ്; ഈ അവബോധമില്ലാതെ, എല്ലാ ജപങ്ങളും ഉപയോഗശൂന്യമാണ്.
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, ഭക്തി നന്നായി വളരുന്നു. അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, സ്നേഹം സമതുലിതവും വേർപിരിയുന്നതുമാണ്.
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, സമാധാനവും സമാധാനവും ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവബോധജന്യമായ ബാലൻസ് ഇല്ലെങ്കിൽ, ജീവിതം ഉപയോഗശൂന്യമാണ്. ||2||
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, കർത്താവിനെ എന്നേക്കും സ്തുതിക്കുക. അവബോധജന്യമായ അനായാസതയോടെ, സമാധിയെ ആശ്ലേഷിക്കുക.
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം മുഴുകി, അവൻ്റെ മഹത്വങ്ങൾ ജപിക്കുക.
ശബ്ദത്തിലൂടെ, ഭഗവാൻ മനസ്സിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്നു, നാവ് ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയെ ആസ്വദിക്കുന്നു. ||3||
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, മരണം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, യഥാർത്ഥവൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
അവബോധപൂർവ്വം സന്തുലിതമായി, കർത്താവിൻ്റെ നാമം മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു, സത്യത്തിൻ്റെ ജീവിതശൈലി പരിശീലിക്കുന്നു.
അവനെ കണ്ടെത്തിയവർ വളരെ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അവ അവബോധപൂർവ്വം അവനിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||4||
മായയ്ക്കുള്ളിൽ, അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല. മായ ദ്വന്ദതയുടെ പ്രണയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവരുടെ സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും അവരെ ചുട്ടുകളയുന്നു.
അവരുടെ ജനനമരണങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല; അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും പുനർജന്മത്തിൽ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. ||5||
മൂന്ന് ഗുണങ്ങളിൽ, അവബോധജന്യമായ ബാലൻസ് ലഭിക്കുന്നില്ല; മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ വ്യാമോഹത്തിലേക്കും സംശയത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു.
വേരുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ വായിച്ചും പഠിച്ചും തർക്കിച്ചും എന്ത് പ്രയോജനം?
നാലാമത്തെ അവസ്ഥയിൽ, അവബോധജന്യമായ ബാലൻസ് ഉണ്ട്; ഗുർമുഖുകൾ അത് ശേഖരിക്കുന്നു. ||6||
അരൂപിയായ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം നിധിയാണ്. അവബോധജന്യമായ ബാലൻസ് വഴി, ധാരണ ലഭിക്കുന്നു.
സദ്വൃത്തർ സത്യവനെ സ്തുതിക്കുന്നു; അവരുടെ പ്രശസ്തി സത്യമാണ്.
വഴിപിഴച്ചവർ അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിലൂടെ ദൈവവുമായി ഐക്യപ്പെടുന്നു; ശബാദിലൂടെ യൂണിയൻ ലഭിക്കുന്നു. ||7||
അവബോധജന്യമായ ബാലൻസ് ഇല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാവരും അന്ധരാണ്. മായയോടുള്ള വൈകാരിക അടുപ്പം തികഞ്ഞ അന്ധകാരമാണ്.
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണ, അനന്തമായ ശബ്ദം ലഭിക്കുന്നു.
പാപമോചനം നൽകി, തികഞ്ഞ ഗുരു നമ്മെ സ്രഷ്ടാവുമായി ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. ||8||
അവബോധജന്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ, അദൃശ്യമായത് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു - ഭയരഹിതൻ, പ്രകാശം, രൂപരഹിതൻ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഒരേ ഒരു ദാതാവ് മാത്രമേ ഉള്ളൂ. അവൻ നമ്മുടെ പ്രകാശത്തെ അവൻ്റെ പ്രകാശവുമായി ലയിപ്പിക്കുന്നു.
അതിനാൽ അവൻ്റെ ശബാദിൻ്റെ പൂർണ്ണമായ വചനത്തിലൂടെ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുക; അവന് അവസാനമോ പരിമിതികളോ ഇല്ല. ||9||
ജ്ഞാനമുള്ളവർ നാമം തങ്ങളുടെ സമ്പത്തായി എടുക്കുന്നു; അവബോധത്തോടെ, അവർ അവനുമായി വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നു.
രാവും പകലും അവർ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൻ്റെ ലാഭം സ്വീകരിക്കുന്നു, അത് അക്ഷയവും കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നതുമായ നിധിയാണ്.
ഓ നാനാക്ക്, മഹാനായ ദാതാവ് നൽകുമ്പോൾ ഒന്നിനും കുറവില്ല. ||10||6||23||