ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1396

ਕਹਤਿਅਹ ਕਹਤੀ ਸੁਣੀ ਰਹਤ ਕੋ ਖੁਸੀ ਨ ਆਯਉ ॥

kahatiah kahatee sunee rahat ko khusee na aayau |

ഞാൻ പ്രസംഗകരെയും അധ്യാപകരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു, പക്ഷേ അവരുടെ ജീവിതശൈലിയിൽ എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਤਿਨੑ ਕੇ ਗੁਣ ਹਉ ਕਿਆ ਕਹਉ ॥

har naam chhodd doojai lage tina ke gun hau kiaa khau |

ഭഗവാൻ്റെ നാമം ഉപേക്ഷിച്ച് ദ്വന്ദ്വത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയവർ - അവരെ പുകഴ്ത്തി ഞാൻ എന്തിന് സംസാരിക്കണം?

ਗੁਰੁ ਦਯਿ ਮਿਲਾਯਉ ਭਿਖਿਆ ਜਿਵ ਤੂ ਰਖਹਿ ਤਿਵ ਰਹਉ ॥੨॥੨੦॥

gur day milaayau bhikhiaa jiv too rakheh tiv rhau |2|20|

ഭിഖാ പറയുന്നു: ഗുരുവിനെ കാണാൻ ഭഗവാൻ എന്നെ നയിച്ചു. നീ എന്നെ സൂക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ നിലനിൽക്കുന്നു; നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ അതിജീവിക്കുന്നു. ||2||20||

ਪਹਿਰਿ ਸਮਾਧਿ ਸਨਾਹੁ ਗਿਆਨਿ ਹੈ ਆਸਣਿ ਚੜਿਅਉ ॥

pahir samaadh sanaahu giaan hai aasan charriaau |

സമാധിയുടെ കവചം ധരിച്ച്, ഗുരു ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി.

ਧ੍ਰੰਮ ਧਨਖੁ ਕਰ ਗਹਿਓ ਭਗਤ ਸੀਲਹ ਸਰਿ ਲੜਿਅਉ ॥

dhram dhanakh kar gahio bhagat seelah sar larriaau |

ധർമ്മത്തിൻ്റെ വില്ലു കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഭക്തിയുടെയും വിനയത്തിൻ്റെയും അസ്ത്രങ്ങൾ എയ്തിരിക്കുന്നു.

ਭੈ ਨਿਰਭਉ ਹਰਿ ਅਟਲੁ ਮਨਿ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਨੇਜਾ ਗਡਿਓ ॥

bhai nirbhau har attal man sabad gur nejaa gaddio |

നിത്യനായ കർത്താവായ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നതിൽ അവൻ നിർഭയനാണ്; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ കുന്തം അവൻ മനസ്സിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കിയിരിക്കുന്നു.

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮੋਹ ਅਪਤੁ ਪੰਚ ਦੂਤ ਬਿਖੰਡਿਓ ॥

kaam krodh lobh moh apat panch doot bikhanddio |

പൂർത്തീകരിക്കാത്ത ലൈംഗികാഭിലാഷം, പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത കോപം, തൃപ്തിപ്പെടാത്ത അത്യാഗ്രഹം, വൈകാരികമായ ആസക്തി, ആത്മാഭിമാനം എന്നീ പഞ്ചഭൂതങ്ങളെ അദ്ദേഹം വെട്ടിനിരത്തി.

ਭਲਉ ਭੂਹਾਲੁ ਤੇਜੋ ਤਨਾ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਨਾਥੁ ਨਾਨਕ ਬਰਿ ॥

bhlau bhoohaal tejo tanaa nripat naath naanak bar |

ഗുരു നാനാക്ക് അനുഗ്രഹിച്ച, കുലീനമായ ഭല്ലാ രാജവംശത്തിലെ തയ്ജ് ഭാനിൻ്റെ മകൻ ഗുരു അമർ ദാസ് രാജാക്കന്മാരുടെ ഗുരുവാണ്.

ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸ ਸਚੁ ਸਲੵ ਭਣਿ ਤੈ ਦਲੁ ਜਿਤਉ ਇਵ ਜੁਧੁ ਕਰਿ ॥੧॥੨੧॥

gur amaradaas sach salay bhan tai dal jitau iv judh kar |1|21|

SALL സത്യം പറയുന്നു; ഹേ ഗുരു അമർ ദാസ്, ഈ രീതിയിൽ യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ തിന്മയുടെ സൈന്യത്തെ കീഴടക്കി. ||1||21||

ਘਨਹਰ ਬੂੰਦ ਬਸੁਅ ਰੋਮਾਵਲਿ ਕੁਸਮ ਬਸੰਤ ਗਨੰਤ ਨ ਆਵੈ ॥

ghanahar boond basua romaaval kusam basant ganant na aavai |

മേഘങ്ങളിലെ മഴത്തുള്ളികളും ഭൂമിയിലെ ചെടികളും വസന്തത്തിൻ്റെ പൂക്കളും എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.

ਰਵਿ ਸਸਿ ਕਿਰਣਿ ਉਦਰੁ ਸਾਗਰ ਕੋ ਗੰਗ ਤਰੰਗ ਅੰਤੁ ਕੋ ਪਾਵੈ ॥

rav sas kiran udar saagar ko gang tarang ant ko paavai |

സൂര്യൻ്റെയും ചന്ദ്രൻ്റെയും രശ്മികളുടെയും സമുദ്രത്തിലെ തിരമാലകളുടെയും ഗംഗയുടെയും അതിരുകൾ ആർക്കറിയാം?

ਰੁਦ੍ਰ ਧਿਆਨ ਗਿਆਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਕਬਿ ਜਨ ਭਲੵ ਉਨਹ ਜੁੋ ਗਾਵੈ ॥

rudr dhiaan giaan satigur ke kab jan bhalay unah juo gaavai |

ശിവൻ്റെ ധ്യാനവും യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ആത്മീയ ജ്ഞാനവും കൊണ്ട്, കവി പറയുന്നു, ഇവയെ കണക്കാക്കാം.

ਭਲੇ ਅਮਰਦਾਸ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਤੇਰੀ ਉਪਮਾ ਤੋਹਿ ਬਨਿ ਆਵੈ ॥੧॥੨੨॥

bhale amaradaas gun tere teree upamaa tohi ban aavai |1|22|

ഹേ ഗുരു അമർ ദാസ്, അങ്ങയുടെ മഹത്തായ സദ്ഗുണങ്ങൾ വളരെ ഉദാത്തമാണ്; നിങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ നിങ്ങൾക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. ||1||22||

ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਚਉਥੇ ਕੇ ੪ ॥

saveee mahale chauthe ke 4 |

നാലാമത്തെ മെഹലിൻ്റെ സ്തുതിയിൽ സ്വൈയാസ്:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

ഒരു സാർവത്രിക സ്രഷ്ടാവായ ദൈവം. യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ:

ਇਕ ਮਨਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਧਿਆਵਉ ॥

eik man purakh niranjan dhiaavau |

നിഷ്കളങ്കനായ ആദിമ ദൈവത്തെ ഏകമനസ്സോടെ ധ്യാനിക്കുക.

ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦ ਗਾਵਉ ॥

guraprasaad har gun sad gaavau |

ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ, ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ എന്നേക്കും പാടുക.

ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸਾ ॥

gun gaavat man hoe bigaasaa |

അവൻ്റെ സ്തുതികൾ പാടി, മനസ്സ് ആനന്ദത്തിൽ പൂക്കുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰਿ ਜਨਹ ਕੀ ਆਸਾ ॥

satigur poor janah kee aasaa |

യഥാർത്ഥ ഗുരു തൻ്റെ എളിയ ദാസൻ്റെ പ്രതീക്ഷകൾ നിറവേറ്റുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਯਉ ॥

satigur sev param pad paayau |

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ പരമോന്നത പദവി ലഭിക്കും.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਬਿਗਤੁ ਧਿਆਯਉ ॥

abinaasee abigat dhiaayau |

നശ്വരനും രൂപരഹിതനുമായ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുക.

ਤਿਸੁ ਭੇਟੇ ਦਾਰਿਦ੍ਰੁ ਨ ਚੰਪੈ ॥

tis bhette daaridru na chanpai |

അവനുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ഒരാൾ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു.

ਕਲੵ ਸਹਾਰੁ ਤਾਸੁ ਗੁਣ ਜੰਪੈ ॥

kalay sahaar taas gun janpai |

കൽ സഹാർ അവൻ്റെ മഹത്തായ സ്തുതികൾ ആലപിക്കുന്നു.

ਜੰਪਉ ਗੁਣ ਬਿਮਲ ਸੁਜਨ ਜਨ ਕੇਰੇ ਅਮਿਅ ਨਾਮੁ ਜਾ ਕਉ ਫੁਰਿਆ ॥

janpau gun bimal sujan jan kere amia naam jaa kau furiaa |

ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൻ്റെ അംബ്രോസിയൽ അമൃതിനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ആ വിനീതനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.

ਇਨਿ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਬਦ ਰਸੁ ਪਾਯਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਉਰਿ ਧਰਿਆ ॥

ein satagur sev sabad ras paayaa naam niranjan ur dhariaa |

അവൻ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുകയും ദൈവത്തിൻ്റെ വചനമായ ശബ്ദത്തിൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയാൽ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. നിഷ്കളങ്കനായ നാമം അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ਹਰਿ ਨਾਮ ਰਸਿਕੁ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਣ ਗਾਹਕੁ ਚਾਹਕੁ ਤਤ ਸਮਤ ਸਰੇ ॥

har naam rasik gobind gun gaahak chaahak tat samat sare |

അവൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ആസ്വദിക്കുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, കൂടാതെ പ്രപഞ്ചനാഥൻ്റെ മഹത്തായ ഗുണങ്ങൾ വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ സത്ത അന്വേഷിക്കുന്നു; അവൻ നീതിയുടെ ഉറവയാണ്.

ਕਵਿ ਕਲੵ ਠਕੁਰ ਹਰਦਾਸ ਤਨੇ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਸਰ ਅਭਰ ਭਰੇ ॥੧॥

kav kalay tthakur haradaas tane gur raamadaas sar abhar bhare |1|

കവി ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ഹർ ദാസിൻ്റെ മകൻ ഗുരു റാം ദാസ് ഒഴിഞ്ഞ കുളങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കവിയുന്നു. ||1||

ਛੁਟਤ ਪਰਵਾਹ ਅਮਿਅ ਅਮਰਾ ਪਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੋਵਰ ਸਦ ਭਰਿਆ ॥

chhuttat paravaah amia amaraa pad amrit sarovar sad bhariaa |

അമൃത അമൃതപ്രവാഹം ഒഴുകി അനശ്വരപദവി ലഭിക്കുന്നു; കുളം എന്നെന്നേക്കുമായി അംബ്രോസിയൽ അമൃതിനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ਤੇ ਪੀਵਹਿ ਸੰਤ ਕਰਹਿ ਮਨਿ ਮਜਨੁ ਪੁਬ ਜਿਨਹੁ ਸੇਵਾ ਕਰੀਆ ॥

te peeveh sant kareh man majan pub jinahu sevaa kareea |

പണ്ട് ഭഗവാനെ സേവിച്ച സന്യാസിമാർ ഈ അമൃത് കുടിക്കുകയും മനസ്സിൽ കുളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਤਿਨ ਭਉ ਨਿਵਾਰਿ ਅਨਭੈ ਪਦੁ ਦੀਨਾ ਸਬਦ ਮਾਤ੍ਰ ਤੇ ਉਧਰ ਧਰੇ ॥

tin bhau nivaar anabhai pad deenaa sabad maatr te udhar dhare |

ദൈവം അവരുടെ ഭയം അകറ്റുകയും നിർഭയമായ അന്തസ്സുള്ള അവസ്ഥ അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ്റെ ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ അവൻ അവരെ രക്ഷിച്ചു.

ਕਵਿ ਕਲੵ ਠਕੁਰ ਹਰਦਾਸ ਤਨੇ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਸਰ ਅਭਰ ਭਰੇ ॥੨॥

kav kalay tthakur haradaas tane gur raamadaas sar abhar bhare |2|

കവി ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ഹർ ദാസിൻ്റെ മകൻ ഗുരു റാം ദാസ് ഒഴിഞ്ഞ കുളങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കവിയുന്നു. ||2||

ਸਤਗੁਰ ਮਤਿ ਗੂੜੑ ਬਿਮਲ ਸਤਸੰਗਤਿ ਆਤਮੁ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੁ ਭਯਾ ॥

satagur mat goorra bimal satasangat aatam rang chalool bhayaa |

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ധാരണ ആഴവും അഗാധവുമാണ്. സത് സംഗത് അവൻ്റെ ശുദ്ധമായ സഭയാണ്. അവൻ്റെ ആത്മാവ് കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ അഗാധമായ സിന്ദൂരത്തിൽ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ਜਾਗੵਾ ਮਨੁ ਕਵਲੁ ਸਹਜਿ ਪਰਕਾਸੵਾ ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨੁ ਘਰਹਿ ਲਹਾ ॥

jaagayaa man kaval sahaj parakaasayaa abhai niranjan ghareh lahaa |

അവബോധജന്യമായ ജ്ഞാനത്താൽ പ്രകാശിതമായി, അവൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ താമര ഉണർന്ന് ബോധവാനായി നിലകൊള്ളുന്നു. സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ, അവൻ നിർഭയനും നിഷ്കളങ്കനുമായ ഭഗവാനെ പ്രാപിച്ചു.